San Matteo 5
5
Nossëgnour predica sù una mountagna.
1Oura Gesu vëdand tut stou popoul, a l è mountà sù ’na mountagna; e peui essend‐se assëtà, i so dissepoul a soun avësinà‐sse dë chiel;
2E quand a l ha avù coumensà a parlé, a i insegnava dë sta manera:
3Beati soun i pover ën spirit; përché ’l regno dël ciel a l è për lour.
4Beati soun coui ch’a piourou; përché a saran counsoulà.
5Beati soun coui ch’a usou d’umanità; përché a arditëran la terra.
6Beati soun coui ch’a l han fam e sè dë la giustissia; përché a saran soudisfait.
7Beati soun i misericourdious; përché a i sarà fait misericordia.
8Beati soun coui ch’a soun poulit dë cœur; përché a vëdran Iddiou.
9Beati soun coui ch’a proucurou la pass: përché a saran ciamà fieui d’Iddiou.
10Beati soun coui ch’a soun perseguità për la giustissia; përché ’l regno d’Iddiou a l è për lour.
11I sarì beati quand a l avran ingiurià‐ve e perseguità‐ve, e quand, ën causa dë mi, a l avran dit falsament countra voui ogni sors dë mal.
12Arlegre‐ve, e saute dë goi; përché vostra mercede a l è granda al ciel; përché a l è dëcò parei ch’a l han perseguità i proufeta ch’a soun stait prima dë voui.
13I si la sal dë la terra; me së la sal ven a perdi so savour, coun cosa è‐lou ch’un pourrà salé‐la? A val pi nen aut ch’a essi campà fora e scarpisà dai omini.
14I si la luce dël mound; una sità pousà sù una mountagna, a peul nen essi nascoundùa.
15E a s’avisca nen ’l ciair për butté‐lou souta una mina, ma sù ’l candële, e a fa ciair a tutti coui ch’a soun ënt la ca.
16Ën counseguensa chë vostra luce a lusa dënans a i omini, për ch’a vëdou vostre boune opere, e ch’a glourificou vost Pare ch’a l è al ciel.
17Ste nen a crëdi ch’i siou vënù dësfé la legge, o i proufeta; I soun nen vënù për annullé‐ie, ma për coumpi‐ie.
18Përché i vë diou in verità, chë fin chë ’l ciel e la terra a siou passà, un soul pount, o un soul caratter dë lettera a passërà nen, ch’ogni cosa sia faita.
19Sicchè dounque coul ch’a l avrà mancà a un dë sti menomi coumandament, e ch’a l avrà insëgnà parei i omini, a sarà tënù ’l pi pëcit al regno dël ciel; ma coul ch’a i avrà fait e insëgnà, a sarà tënù grand ënt ’l regno dël ciel.
20Përché i vë diou, së vostra giustissia souvrapassa nen coula d’i Scriba e d’i Farisei, i intrërì nen ënt ’l regno dël ciel.
21I avi senti ch’a l è stait dit ai vei: Të massëras nen; e coul ch’a massërà a sarà meritevoul dël castig dël giudissi.
22Ma mi i vë diou, chë chiounque së butta ën colera, sensa causa, countra so fratel, a sarà meritevoul dël castig dël giudissi; e coul ch’a dirà a so fratel, Raca, a sarà degn dël castig dël counsei; e coul ch’a i dirà, mat, a sarà meritevoul dël feu dë l’infern.
23Së dounque të portes toua oublassioun a l’altar, e chë lì të t’arcordes chë to fratel a l ha queicosa countra ti;
24Lassa lì toua oublassioun dënans a l’altar, e va prima a fé la pass coun to fratel, peui tourna e ufferis toua oublassioun.
25Fa chë të sie prest d’accordi coun toua partia countraria, mentre chë të seus për stra coun chila, për paura chë toua partia countraria a të daga ën man al giudisse, e chë ’l giudisse a të daga ën man dël sërvient, e chë të sie buttà ën prësoun.
26In verità i të diou, chë të surtiras nen da lì, fin a tant chë t’abbie pagà l’ultim quatrin.
27I avi senti ch’a l’è stait dit ai vei: Të coumettras nen adulteri.
28Ma mi i vë diou, chë chiounque guarda una dona coun ’l desideri dë godë‐la, a l ha già coumes ënt so cœur un adulteri coun chila.
29Së to eui drit a të fa brouncié, gavë‐lou, e campë‐lou via; përché a l è mei ch’un d’i to membri a perissa, chë së tut to corp a fussa campà ënt l’infern.
30E së toua man dritta a të fa brouncié, taië‐la, e campë‐la via; përché a l è mei ch’un d ’i to membri a perissa, chë së tut to corp a fussa campà ënt l’infern.
31A l è ëncoura stait dit: Së queicadun a manda via soua foumna, ch’a i daga la lettera dë divorsi.
32Ma mi i vë diou, chë chiounque avrà ripudià soua foumna, s’a l è nen për causa d’ adulteri, a la fa diventé adultera; e chiounque së maridërà coun la foumna ripudià, a fa un adulteri.
33I avi dëcò senti ch’a l è stait dit ai vei: Fa‐te nen spergiuri, ma të rendëras al Sëgnour lon chë t’avras proumëtù coun giurament.
34Ma mi i vë diou: Giure ën manere gnune; nè për ’l ciel, përché a l è ’l trono d’Iddiou;
35Nè për la terra, përché a l è ’l marcia‐pè d’i so pè; nè për Gerusalem, përché a l è la sità dël gran Re.
36Të giurëras dëcò nen për toua testa; përché të peules nen fé un cavei bianc o neir.
37Ma chë vostra parola a sia: Si, si; no, no; përché lon ch’a së dis dë pi a l è cattiv.
38I avi senti ch’a l’è stait dit: Eui për eui, e dent për dent.
39Ma mi i vë diou: Arzisti nen al mal; ma së queicadun a të da sù la massëla dritta, prësente‐ie dëcò l’autra.
40E së queicadun a veul litighé countra ti, e lëvé‐te to vësti, lassë‐ie ëncoura ’l mantel.
41E së queicadun a veul oubblighé‐te a ëndé ënsem a chiel doui mia, va‐ne quat.
42Da a coul ch’a të ciama, e stravië‐te nen da coul ch’a veul ëmprumudé da ti.
43I avi senti ch’a l è stait dit: Të vourras ben a to prossim, e mal a to nemis.
44Ma mi i vë diou: Bësogna voulei ben a vostri nemis, e benedi coui ch’a vë maledissou; fa dë ben e coui ch’a vë veulou mal, e preghe për coui ch’a vë maltrattou, e vë moulestiou.
45Për ch’i sie i fieui dë vost Pare ch’a l è al ciel; përché a fa lëvé so soul sù i gram, e sù la brava gent, e a manda soua pieuva sù i giust, e sù i ingiust.
46Përché s’i veuli mac ben a coui ch’a vë veulou ben, che mercede è‐lou ch’i n’avri? fin a coui dël peage lou fan‐ne nen dëcò?
47E s’i si grassious mac ënvers a vosti fratei, cosa fe‐ve dë pi chë i aiti? Fin a coui dël peage lou fan‐ne nen dëcò?
48Bësogna essi perfet, coum vost Pare ch’a l è al cìel a l è perfet.
Currently Selected:
San Matteo 5: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
