San Matteo 6
6
Countinuassioun dë la Predica dë Gesu‐Crist.
1Pie guarda dë nen fé vostra limozna dënans a i omini, për essë‐ne guardà; sëdënò i n’arsëvrì nen la mercede da vost Pare ch’a l è al ciel.
2Quand dounque të faras toua limozna, fa nen souné la troumba dënans a ti, coum a fan i ipocrita ënt le sinagoghe, e ënt le countrà, për essë‐ne ounourà da i omini; ën verità i vë diou, ch’a risseivou soua mercede.
3Ma quand të fas toua limozna, chë toua man sënistra asappia nen lon ch’a fa la dritta;
4Për chë toua limozna a sia ën segret; e to Pare ch’a ved lon ch’a së fa ën segret, a t’arcoumpensërà publicament.
5E quand të preghëras, fa chë të sies nen coum i ipocrita; përché a i pias dë preghé bel e drit ënt le sinagoghe e ai cantoun dë le countrà, për essi vist da i omini; in verità i vë diou, ch’a risseivou soua mercede.
6Ma ti, quand të preghes, intra ënt toua stansa, e avend sarà la porta, prega to Pare, ch’a l è ënt coul post segret; e to Pare ch’a të ved ënt coul post segret, a t’arcoumpensërà publicament.
7Oura quand i preghe, use nen dë ripetissioun ch’a soun inutil, coum a fan i pagan; përché a së figurou d’essi esaudi ën parland moutouben.
8Sicchè dounque semie‐ie nen; përché vost Pare a sa dë cosa i avi da bësogn, dënans ch’i i lou ciame.
9Voui dounque, preghe coussì: Nost Pare chë të seus al ciel, to nom a sia santificà.
10To regno a vena, toua voulountà a sia faita sù la terra coum al ciel.
11Da‐ne ëncheui nost pan coutidian.
12E përdoune‐ne i nostri debit, coum noui i përdounouma a coui ch’a l han ouffendù‐ne.
13E lassë‐ne nen toumbé ën tentassioun; ma liberë‐ne d’ogni mal. Përché a l è a ti ch’a aparten ’l regno, e la poutensa, e la gloria për sempre. Amen.
14Përché së voui i përdoune ai omini i so mancament, vost Pare ch’a l è al ciel, a vë përdounërà dëcò i vostri mancament.
15Ma së voui i përdoune nen ai omini i so mancament, vost Pare a vë perdounërà dëcò nen i vostri mancament.
16E quand i giunërì, pie nen un’aria malinconica, coum a fan i ipocrita; përché a së rendou dësfigurà; për chë le gent a vëdou ch’a fan digiun; in verità i vë diou, ch’a arseivou soua mercede.
17Ma ti, quand të fas digiun, ouns toua testa, e lavë‐te ’l moustas;
18Për ch’a s’accorzou nen i omini chë të giune, ma to Pare ch’a l è prësent ënt to leug segret; e to Pare ch’a të ved ën to leug segret, a t’arcoumpensërà ën public.
19Ëmbaroune‐ve nen dë tesor sù la terra, ch’i verm e ’l rusou a counsumou, e ch’i lader a pertusou e robou.
20Ma ëmbaroune‐ve dë tesor ënt ’l ciel, doua i verm e ’l rusou a counsumou niente, e doua i lader nè a pertusou nè a robou.
21Përché doua a l è vost tesor, là dëcò sarà vost cœur.
22L’eui a l è la luce dël corp; së dounque to eui a l è poulit, tut to corp a sarà illuminà.
23Ma së to eui a l è mal dispost, tut to corp a sarà tenebrouss; së dounque la luce ch’a l è ënt ti a l è mac tenebre, quant saran‐ne grande le tenebre stesse!
24Gnun a peul servi doui padroun; përché, o a vourrà mal a un, e a vourrà ben a l’aut; o a s’affessiounërà a un, e dëpresiërà l’aut; i peuli nen servi Diou e Mammoun.
25Sicchè i vë diou: Crussie‐ve nen për vostra vita, dë lon ch’i avrì da mangé, o da beivi; nè për vost corp dë cosa i sarì vësti; la vita è‐la nen dë pi chë ’l nutriment, e l’ corp pi chë la vëstimenta?
26Guarde i ousei dël ciel; përché nè a sëmenou, nè a mëssounou, nè a fan dë baroun ënt i granè, e però vost Pare ch’a l è al ciel a i gouerna; è‐lou ch’i vali pa moutouben dë pi chë lour?
27E chi è‐lou coul tra dë voui ch’a forsa crussi, a peussa giounté un mes rass a soua taia?
28E përché se‐ve ën crussi dë la vëstimenta? ëmpare coum a cressou i liri d’i camp; nè a travaiou, nè a filou;
29Però i vë diou, chë fin a Saloumoun, ënt tutta soua gloria, a l è nen stait vësti coum un dë lour.
30Së dounque Iddiou a creuv parei i camp d’un’erba ch’a sta ëncheui, e chë douman a l è campà ënt ’l fourn, vë vëstirà‐lou nen preferibilment, o gent dë poca fede?
31Sicchè crussie‐ve nen, disand: Cosa avroum‐ne da mangé o da beivi? o dë cosa saroumë‐ne vësti?
32Përché i pagan a sercou tutte ste cose; ma vost Pare ch’a l è al ciel a sa ch’i avi da bësogn dë tutte ste cose.
33Ma sërche primament ’l regno d’Iddiou e soua giustissia, e tutte ste cose a vë saran daite sù ’l patt.
34Crussie‐ve dounque nen dël landouman; përché ’l landouman a l avrà cura dë lon ch’a i touca, basta a ogni dì soua pena.
Currently Selected:
San Matteo 6: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
