San Matteo 5
5
Nossëgnour predica sù una mountagna.
1Oura Gesu vëdand tut stou popoul, a l è mountà sù ’na mountagna; e peui essend‐se assëtà, i so dissepoul a soun avësinà‐sse dë chiel;
2E quand a l ha avù coumensà a parlé, a i insegnava dë sta manera:
3Beati soun i pover ën spirit; përché ’l regno dël ciel a l è për lour.
4Beati soun coui ch’a piourou; përché a saran counsoulà.
5Beati soun coui ch’a usou d’umanità; përché a arditëran la terra.
6Beati soun coui ch’a l han fam e sè dë la giustissia; përché a saran soudisfait.
7Beati soun i misericourdious; përché a i sarà fait misericordia.
8Beati soun coui ch’a soun poulit dë cœur; përché a vëdran Iddiou.
9Beati soun coui ch’a proucurou la pass: përché a saran ciamà fieui d’Iddiou.
10Beati soun coui ch’a soun perseguità për la giustissia; përché ’l regno d’Iddiou a l è për lour.
11I sarì beati quand a l avran ingiurià‐ve e perseguità‐ve, e quand, ën causa dë mi, a l avran dit falsament countra voui ogni sors dë mal.
12Arlegre‐ve, e saute dë goi; përché vostra mercede a l è granda al ciel; përché a l è dëcò parei ch’a l han perseguità i proufeta ch’a soun stait prima dë voui.
13I si la sal dë la terra; me së la sal ven a perdi so savour, coun cosa è‐lou ch’un pourrà salé‐la? A val pi nen aut ch’a essi campà fora e scarpisà dai omini.
14I si la luce dël mound; una sità pousà sù una mountagna, a peul nen essi nascoundùa.
15E a s’avisca nen ’l ciair për butté‐lou souta una mina, ma sù ’l candële, e a fa ciair a tutti coui ch’a soun ënt la ca.
16Ën counseguensa chë vostra luce a lusa dënans a i omini, për ch’a vëdou vostre boune opere, e ch’a glourificou vost Pare ch’a l è al ciel.
17Ste nen a crëdi ch’i siou vënù dësfé la legge, o i proufeta; I soun nen vënù për annullé‐ie, ma për coumpi‐ie.
18Përché i vë diou in verità, chë fin chë ’l ciel e la terra a siou passà, un soul pount, o un soul caratter dë lettera a passërà nen, ch’ogni cosa sia faita.
19Sicchè dounque coul ch’a l avrà mancà a un dë sti menomi coumandament, e ch’a l avrà insëgnà parei i omini, a sarà tënù ’l pi pëcit al regno dël ciel; ma coul ch’a i avrà fait e insëgnà, a sarà tënù grand ënt ’l regno dël ciel.
20Përché i vë diou, së vostra giustissia souvrapassa nen coula d’i Scriba e d’i Farisei, i intrërì nen ënt ’l regno dël ciel.
21I avi senti ch’a l è stait dit ai vei: Të massëras nen; e coul ch’a massërà a sarà meritevoul dël castig dël giudissi.
22Ma mi i vë diou, chë chiounque së butta ën colera, sensa causa, countra so fratel, a sarà meritevoul dël castig dël giudissi; e coul ch’a dirà a so fratel, Raca, a sarà degn dël castig dël counsei; e coul ch’a i dirà, mat, a sarà meritevoul dël feu dë l’infern.
23Së dounque të portes toua oublassioun a l’altar, e chë lì të t’arcordes chë to fratel a l ha queicosa countra ti;
24Lassa lì toua oublassioun dënans a l’altar, e va prima a fé la pass coun to fratel, peui tourna e ufferis toua oublassioun.
25Fa chë të sie prest d’accordi coun toua partia countraria, mentre chë të seus për stra coun chila, për paura chë toua partia countraria a të daga ën man al giudisse, e chë ’l giudisse a të daga ën man dël sërvient, e chë të sie buttà ën prësoun.
26In verità i të diou, chë të surtiras nen da lì, fin a tant chë t’abbie pagà l’ultim quatrin.
27I avi senti ch’a l’è stait dit ai vei: Të coumettras nen adulteri.
28Ma mi i vë diou, chë chiounque guarda una dona coun ’l desideri dë godë‐la, a l ha già coumes ënt so cœur un adulteri coun chila.
29Së to eui drit a të fa brouncié, gavë‐lou, e campë‐lou via; përché a l è mei ch’un d’i to membri a perissa, chë së tut to corp a fussa campà ënt l’infern.
30E së toua man dritta a të fa brouncié, taië‐la, e campë‐la via; përché a l è mei ch’un d ’i to membri a perissa, chë së tut to corp a fussa campà ënt l’infern.
31A l è ëncoura stait dit: Së queicadun a manda via soua foumna, ch’a i daga la lettera dë divorsi.
32Ma mi i vë diou, chë chiounque avrà ripudià soua foumna, s’a l è nen për causa d’ adulteri, a la fa diventé adultera; e chiounque së maridërà coun la foumna ripudià, a fa un adulteri.
33I avi dëcò senti ch’a l è stait dit ai vei: Fa‐te nen spergiuri, ma të rendëras al Sëgnour lon chë t’avras proumëtù coun giurament.
34Ma mi i vë diou: Giure ën manere gnune; nè për ’l ciel, përché a l è ’l trono d’Iddiou;
35Nè për la terra, përché a l è ’l marcia‐pè d’i so pè; nè për Gerusalem, përché a l è la sità dël gran Re.
36Të giurëras dëcò nen për toua testa; përché të peules nen fé un cavei bianc o neir.
37Ma chë vostra parola a sia: Si, si; no, no; përché lon ch’a së dis dë pi a l è cattiv.
38I avi senti ch’a l’è stait dit: Eui për eui, e dent për dent.
39Ma mi i vë diou: Arzisti nen al mal; ma së queicadun a të da sù la massëla dritta, prësente‐ie dëcò l’autra.
40E së queicadun a veul litighé countra ti, e lëvé‐te to vësti, lassë‐ie ëncoura ’l mantel.
41E së queicadun a veul oubblighé‐te a ëndé ënsem a chiel doui mia, va‐ne quat.
42Da a coul ch’a të ciama, e stravië‐te nen da coul ch’a veul ëmprumudé da ti.
43I avi senti ch’a l è stait dit: Të vourras ben a to prossim, e mal a to nemis.
44Ma mi i vë diou: Bësogna voulei ben a vostri nemis, e benedi coui ch’a vë maledissou; fa dë ben e coui ch’a vë veulou mal, e preghe për coui ch’a vë maltrattou, e vë moulestiou.
45Për ch’i sie i fieui dë vost Pare ch’a l è al ciel; përché a fa lëvé so soul sù i gram, e sù la brava gent, e a manda soua pieuva sù i giust, e sù i ingiust.
46Përché s’i veuli mac ben a coui ch’a vë veulou ben, che mercede è‐lou ch’i n’avri? fin a coui dël peage lou fan‐ne nen dëcò?
47E s’i si grassious mac ënvers a vosti fratei, cosa fe‐ve dë pi chë i aiti? Fin a coui dël peage lou fan‐ne nen dëcò?
48Bësogna essi perfet, coum vost Pare ch’a l è al cìel a l è perfet.
Currently Selected:
San Matteo 5: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 5
5
Nossëgnour predica sù una mountagna.
1Oura Gesu vëdand tut stou popoul, a l è mountà sù ’na mountagna; e peui essend‐se assëtà, i so dissepoul a soun avësinà‐sse dë chiel;
2E quand a l ha avù coumensà a parlé, a i insegnava dë sta manera:
3Beati soun i pover ën spirit; përché ’l regno dël ciel a l è për lour.
4Beati soun coui ch’a piourou; përché a saran counsoulà.
5Beati soun coui ch’a usou d’umanità; përché a arditëran la terra.
6Beati soun coui ch’a l han fam e sè dë la giustissia; përché a saran soudisfait.
7Beati soun i misericourdious; përché a i sarà fait misericordia.
8Beati soun coui ch’a soun poulit dë cœur; përché a vëdran Iddiou.
9Beati soun coui ch’a proucurou la pass: përché a saran ciamà fieui d’Iddiou.
10Beati soun coui ch’a soun perseguità për la giustissia; përché ’l regno d’Iddiou a l è për lour.
11I sarì beati quand a l avran ingiurià‐ve e perseguità‐ve, e quand, ën causa dë mi, a l avran dit falsament countra voui ogni sors dë mal.
12Arlegre‐ve, e saute dë goi; përché vostra mercede a l è granda al ciel; përché a l è dëcò parei ch’a l han perseguità i proufeta ch’a soun stait prima dë voui.
13I si la sal dë la terra; me së la sal ven a perdi so savour, coun cosa è‐lou ch’un pourrà salé‐la? A val pi nen aut ch’a essi campà fora e scarpisà dai omini.
14I si la luce dël mound; una sità pousà sù una mountagna, a peul nen essi nascoundùa.
15E a s’avisca nen ’l ciair për butté‐lou souta una mina, ma sù ’l candële, e a fa ciair a tutti coui ch’a soun ënt la ca.
16Ën counseguensa chë vostra luce a lusa dënans a i omini, për ch’a vëdou vostre boune opere, e ch’a glourificou vost Pare ch’a l è al ciel.
17Ste nen a crëdi ch’i siou vënù dësfé la legge, o i proufeta; I soun nen vënù për annullé‐ie, ma për coumpi‐ie.
18Përché i vë diou in verità, chë fin chë ’l ciel e la terra a siou passà, un soul pount, o un soul caratter dë lettera a passërà nen, ch’ogni cosa sia faita.
19Sicchè dounque coul ch’a l avrà mancà a un dë sti menomi coumandament, e ch’a l avrà insëgnà parei i omini, a sarà tënù ’l pi pëcit al regno dël ciel; ma coul ch’a i avrà fait e insëgnà, a sarà tënù grand ënt ’l regno dël ciel.
20Përché i vë diou, së vostra giustissia souvrapassa nen coula d’i Scriba e d’i Farisei, i intrërì nen ënt ’l regno dël ciel.
21I avi senti ch’a l è stait dit ai vei: Të massëras nen; e coul ch’a massërà a sarà meritevoul dël castig dël giudissi.
22Ma mi i vë diou, chë chiounque së butta ën colera, sensa causa, countra so fratel, a sarà meritevoul dël castig dël giudissi; e coul ch’a dirà a so fratel, Raca, a sarà degn dël castig dël counsei; e coul ch’a i dirà, mat, a sarà meritevoul dël feu dë l’infern.
23Së dounque të portes toua oublassioun a l’altar, e chë lì të t’arcordes chë to fratel a l ha queicosa countra ti;
24Lassa lì toua oublassioun dënans a l’altar, e va prima a fé la pass coun to fratel, peui tourna e ufferis toua oublassioun.
25Fa chë të sie prest d’accordi coun toua partia countraria, mentre chë të seus për stra coun chila, për paura chë toua partia countraria a të daga ën man al giudisse, e chë ’l giudisse a të daga ën man dël sërvient, e chë të sie buttà ën prësoun.
26In verità i të diou, chë të surtiras nen da lì, fin a tant chë t’abbie pagà l’ultim quatrin.
27I avi senti ch’a l’è stait dit ai vei: Të coumettras nen adulteri.
28Ma mi i vë diou, chë chiounque guarda una dona coun ’l desideri dë godë‐la, a l ha già coumes ënt so cœur un adulteri coun chila.
29Së to eui drit a të fa brouncié, gavë‐lou, e campë‐lou via; përché a l è mei ch’un d’i to membri a perissa, chë së tut to corp a fussa campà ënt l’infern.
30E së toua man dritta a të fa brouncié, taië‐la, e campë‐la via; përché a l è mei ch’un d ’i to membri a perissa, chë së tut to corp a fussa campà ënt l’infern.
31A l è ëncoura stait dit: Së queicadun a manda via soua foumna, ch’a i daga la lettera dë divorsi.
32Ma mi i vë diou, chë chiounque avrà ripudià soua foumna, s’a l è nen për causa d’ adulteri, a la fa diventé adultera; e chiounque së maridërà coun la foumna ripudià, a fa un adulteri.
33I avi dëcò senti ch’a l è stait dit ai vei: Fa‐te nen spergiuri, ma të rendëras al Sëgnour lon chë t’avras proumëtù coun giurament.
34Ma mi i vë diou: Giure ën manere gnune; nè për ’l ciel, përché a l è ’l trono d’Iddiou;
35Nè për la terra, përché a l è ’l marcia‐pè d’i so pè; nè për Gerusalem, përché a l è la sità dël gran Re.
36Të giurëras dëcò nen për toua testa; përché të peules nen fé un cavei bianc o neir.
37Ma chë vostra parola a sia: Si, si; no, no; përché lon ch’a së dis dë pi a l è cattiv.
38I avi senti ch’a l’è stait dit: Eui për eui, e dent për dent.
39Ma mi i vë diou: Arzisti nen al mal; ma së queicadun a të da sù la massëla dritta, prësente‐ie dëcò l’autra.
40E së queicadun a veul litighé countra ti, e lëvé‐te to vësti, lassë‐ie ëncoura ’l mantel.
41E së queicadun a veul oubblighé‐te a ëndé ënsem a chiel doui mia, va‐ne quat.
42Da a coul ch’a të ciama, e stravië‐te nen da coul ch’a veul ëmprumudé da ti.
43I avi senti ch’a l è stait dit: Të vourras ben a to prossim, e mal a to nemis.
44Ma mi i vë diou: Bësogna voulei ben a vostri nemis, e benedi coui ch’a vë maledissou; fa dë ben e coui ch’a vë veulou mal, e preghe për coui ch’a vë maltrattou, e vë moulestiou.
45Për ch’i sie i fieui dë vost Pare ch’a l è al ciel; përché a fa lëvé so soul sù i gram, e sù la brava gent, e a manda soua pieuva sù i giust, e sù i ingiust.
46Përché s’i veuli mac ben a coui ch’a vë veulou ben, che mercede è‐lou ch’i n’avri? fin a coui dël peage lou fan‐ne nen dëcò?
47E s’i si grassious mac ënvers a vosti fratei, cosa fe‐ve dë pi chë i aiti? Fin a coui dël peage lou fan‐ne nen dëcò?
48Bësogna essi perfet, coum vost Pare ch’a l è al cìel a l è perfet.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835