San Matteo 4
4
Digiun dë Gesu‐Crist. Pietrou e Andrea. Giacou e Giouan.
1Anloura Gesu a l è stait mënà dal Spirit al dësert, për essë‐ie tentà dal demoni.
2E quand a l ha avù giunà quaranta dì e quaranta neuit, finalment a l ha avù fam.
3E ’l tentatour avësinand‐se, a l ha di‐ie: Së të seus ’l Fieul d’ Iddiou, dis: Chë ste pere diventou dë pan.
4Ma Gesu a l ha rispost, e a l ha dit; A l è scrit: L’om a vivrà nen mac dë pan, ma d’ogni parola ch’a seurt da la bouca d’Iddiou.
5Anloura ’l demoni a l’ ha traspourtà‐lou ënt la sità santa, e a l’ ha buttà‐lou ënt la part la pi auta dël tempio;
6E a l ha di‐ie: Së të seus ’l Fieul d’ Iddiou, campë‐te giù; përché a l è scrit: A coumandërà a i so angel dë pourté‐te ënt soue man, për paura chë to pè a s’ ënsupa countra queich pere.
7Gesu a l ha di‐ie: A l è dëcò scrit: Të tentëras nen ’l Sëgnour to Diou.
8E ’l demoni a l’ ha traspourtà‐lou ëncoura sù una autissima mountagna, e a l ha moustrà‐ie tutti i pais dël mound e soua gloria;
9E a l ha di‐ie: I të darai tutte ste cose, së proustrà ën terra, të m’adores.
10Ma Gesu a l ha di‐ie: Va via, Satan; përché a l è scrit: T’adorëras l’ Sëgnour to Diou, e të lou sërviras chiel soul.
11Anloura ’l demoni a l’ ha lassà‐lou, e eccou, i angel a soun avësinà‐sse, e a l’han sërvi‐lou.
12Oura Gesu avend senti di chë Giouan a l era stait buttà ën prësoun, a s’ è artirà‐sse ën Galilea.
13E avend lassà Nazaret, a l è ëndait a sté a Capernaum, sità maritima, sù le fin dë Zabulon e dë Neftali.
14Për ch’a fussa verificà lon ch’a l era stait dit dal proufeta Esaia, disand:
15’L pais dë Zabulon, e ’l pais dë Neftali, vers la stra dël mar, për dëlà dël Giourdan, la Galilea d’i Gentii;
16Coul popoul, ch’a l era assëtà ënt le tenebre, a l ha vëdù una gran luce; e a coui ch’a l erou assëtà ënt la regioun e ënt l’oumbra dë la mort, la luce a s’è lëvà‐sse.
17Dop anloura Gesu a l ha prinsipià a prediché, e a di: Counvërti‐ve; përché ’l regno d’ Iddiou a l è vësin.
18E mentre chë Gesu a caminava ’l loung dël mar dë Galilea, a l ha vëdù doui fratei, cioè; Simoun, ch’ a l è peui stait ciamà Pietrou, e Andrea so fratel, ch’a campavou i so filar ënt ’l mar; përché a l’erou pëscadour.
19E a l ha di‐ie: Vëni‐me apress, e i vë farai pëscadour d’omini.
20E dal moument a l han pousà lì i so filar, e a l’han seguità‐lou.
21E da lì, essend ëndait pi anans, a l ha vëdù doui aiti fratei, Giacou fieul dë Zebedeo, e Giouan so fratel, ënt una barca, coun Zebedeo so pare, ch’a coumoudavou i so filar, e a l ha ciamà‐ie.
22E lassand lì dël coulp la barca e ’l pare, a soun andà‐ie apress a Gesu.
23E Gesu a ëndasia për tutta la Galilea, insegnand ënt soue sinagoghe, predicand l’evangeli dël regno, e guariand ogni sort dë maladie e ogni sort d’ënfirmità fra ’l popoul.
24E soua riputassioun a l è courùa për tutta la Siria; e a i presentavou tutti coui ch’a stasiou mal, tourmentà da diverse maladie, i ëndemonià, i lunatic, i paralitic; e a i guaria.
25E una gran furfa dë popoul a lou seguitava da la Galilea, da Decapolis, da Gerusalem, da la Giudea, e dal dëlà dël Giourdan.
Currently Selected:
San Matteo 4: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
