Những câu Kinh Thánh phổ biến từ ရှင်လုကာ 8

Chia sẻ

ကောင်းမွန်သောမြေဆီလွှာတွင်ကျသောမျိုးစေ့ဆိုသည်မှာ ဘုရားရှင်၏နှုတ်ကပတ်တော်များကို ကြားနာရသောအချိန်တွင် သူတို့၏ဖြောင့်မတ်စင်ကြယ်သောစိတ်နှလုံး၌ မြဲမြံစွာသိမ်းဆည်း၍ လိုက်နာကျင့်သုံးကြသည့်အတွက် အသီးအနှံများ အဆတစ်ရာမျှ ဖြစ်ထွန်းကြသောအပင်များကဲ့သို့ဖြစ်လာကြပြီး ဘုရားရှင်နှစ်သက်တော်မူသောသူများဖြစ်လာကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဆူးချုံပင်များအောက်ကို ကျသောမျိုးစေ့ဆိုသည်မှာ ဘုရားရှင်၏နှုတ်ကပတ်တော်များကို ကြားနာကြရသော်လည်း လောကီနှင့်ဆိုင်သောစိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းများ၊ စည်းစိမ်ကြွယ်ဝခြင်းနှင့် ကာမဂုဏ်ခံစားခြင်းတို့ဖြင့် ကာဆီးပိတ်ဆို့ခံရသဖြင့် အသီးအနှံမဖြစ်ထွန်းကြပေ။ ထိုသို့အသီးအနှံမဖြစ်ထွန်းသောအပင်သည် လယ်သမားအတွက် အသုံးမဝင်သကဲ့သို့ ထိုသူတို့သည်လည်း ဘုရားရှင်အတွက် အသုံးမဝင်သောသူများဖြစ်ကြ၏။

ကျောက်ခံမြေပေါ်တွင်ကျသောမျိုးစေ့ဆိုသည်မှာ ဘုရားရှင်၏နှုတ်ကပတ်တော်များကို ကြားနာရသောအခါ၌ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာခံယူကြသော်လည်း သူတို့၏စိတ်နှလုံးတွင် တည်မြဲခြင်းမရှိဘဲ အချိန်ခဏတာမျှသာ ယုံကြည်လက်ခံကြပြီး ဘဝသက်တမ်း၌ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရသည့်အချိန်တွင် ထိုသူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားတတ်ကြသူများဖြစ်ကြ၏။

ထို့နောက် ကိုယ်တော်က တပည့်တော်များအား “သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အဘယ်မှာနည်း” ဟုမေးတော်မူလျှင် သူတို့သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကြလျက် “ဤသူကား မည်သို့သောသူနည်း။ လှိုင်းလေများကပင် သူ့အမိန့်ကို နာခံကြပါသည်တကား” ဟူ၍ အချင်းချင်းပြောဆိုကြလေ၏။

လမ်းပေါ်တွင်ကျသောမျိုးစေ့ဆိုသည်မှာ ဘုရားရှင်၏နှုတ်ကပတ်တော်များကို ကြားနာရသောအခါ၌ ထိုသူများကယ်တင်ခြင်းကို မခံရစေရန် မာရ်နတ်သည် လာရောက်၍ နှုတ်ကပတ်တော်များကို သူတို့၏နှလုံးသားထဲမှ နှုတ်ယူသွားခြင်းခံရသောသူများဖြစ်ကြ၏။

ရှာ၍ မတွေ့နိုင်အောင် ကွယ်ဝှက်ထားနိုင်သည့်အရာဟူသည် မရှိ၊ မသိနိုင်အောင် ထားနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်ဟူ၍လည်း မရှိတတ်။

ထိုအခါ အမျိုးသမီးလည်း ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်လျက် ကိုယ်တော့်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဝတ်ရုံကို တို့ထိရုံနှင့် သူမ၏ရောဂါ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကင်းသွားကြောင်း လူအပေါင်းတို့အား ပြောပြလေ၏။ ကိုယ်တော်က ထိုအမျိုးသမီးအား “သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေခြင်းဖြစ်၏။ ငြိမ်းချမ်းစွာ သွားလော့” ဟုမိန့်တော်မူလေ၏။

ထိုအခါ တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်အား လှုပ်နှိုးလိုက်ပြီး “ကိုယ်တော်၊ ကိုယ်တော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ သေရပါတော့မည်” ဟုလျှောက်တင်ကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ထ၍ လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် လှိုင်းလုံးကြီးများအား ရပ်တန့်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည့်အခါ လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ငြိမ်သက်သွားလေတော့၏။