San Matteo 7
7
Gesu‐Crist a prouibis dë giudiché mal ’l prossim. La parabola dë l’om ch’a fabrica soua ca sù ’l roc.
1Giudiche nen, për nen essi giudicà.
2Përché dë l’istess giudissi ch’i farì d’i autri, i sarì giudicà voui; e dë l’istessa mësura ch’i mësurërì i autri, a vë mësurëran reciprocament.
3E përché guardes‐tu la busca ch’a l è ënt l’eui dë to fratel, e të t’accorze nen chë ti të l has un traou ënt l’eui?
4O coum è‐lou chë të die a to fratel: Përmët‐me ch’i të gavou coula busca d’ënt l’eui; e eccou, chë të l has un traou ënt ’l tò?
5Ipocrita, coumensa a lëvé ’l traou d’ënt to eui, e apress dë lon të vëdras coum të l’avras da fé për lëvé la busca d’ënt l’eui dë to fratel.
6Da nen le cose sante ai can, e campe nen vostre perle dënans ai porc, për paura ch’a i scarpisou, e chë arvoultand‐se, a vë buttou a toc.
7Ciame, e a vë sarà dait; sërche, e i treuvërì; tabusse, e a vë deurviran.
8Përché chiounque a ciama, a ricev; e chiounque serca, a treuva; e a deurviran a coul ch’a tabussa.
9Ma qual è‐lou coul om fra voui autri ch’a da una pera a so fieul, s’a i ciama dë pan?
10E s’a i ciama un pess, a i darà‐lou una serp?
11Së dounque voui autri, ch’i si cattiv, i savi benissim dé‐ie dë boune cose a voste masëna, pense ën poc quantou pi vost Pare ch’a l è al ciel, a darà dë ben a coui ch’a i n’a ciamou?
12Ën counseguensa tutte le cose ch’i veuli ch’i omini a vë fassou, fe‐ie dëcò a lour l’istess; përché a l è la legge e i proufeta.
13Ëntre për la porta streita; përché a l è la porta larga e la stra grossa ch’a menou a la përdissioun, e a i n’a i è moutouben ch’a introu da cousta.
14Përché la porta e la stra ch’a menou a la vita a soun streite; e a i n’a i è pochi ch’a i treuvou.
15Oura pie‐ve guarda d’i proufeta faus, ch’a venou da voui coun ’l vësti da moutoun, ma chë për drinta a soun dë lu ravas.
16I counossërì quai a soun dai so frut. A së cheuilou d’ua sù le spine, o dë fig sù i card?
17Coussì ogni boun erbou a fa dë bouna fruta; ma ’l cattiv erbou a fa dë fruta grama.
18L’erbou boun a peul nen fé dë fruta grama, nè l’erbou gram dë fruta bouna.
19Tut erbou ch’a fa nen dë bouna fruta a së taia, et a së campa ënt ’l feu.
20I i counossërì dounque a i so frut.
21Tutti coui ch’a më diou: Nossëgnour! Nossëgnour! a intrëran nen ënt ’l regno d’ Iddiou, ma coul ch’a fa la voulountà dë mè Pare ch’a l è ënt ’l ciel.
22Diversi a më diran ënt coui dì lì: Nossëgnour! Nossëgnour! l’oumë‐ne nen proufetisà a to nom? e l’oumë‐ne pa scassà i demoni a nom tò? e l’oumë‐ne pa fait tanti miracoul a nom tò?
23Ma mi i direu anloura tut franc: I l heu mai arcounoussù‐ve; artire‐ve da mi, voui autri ch’i vë de a l’iniquità.
24Chi së sia ch’a sent ste parole ch’i diou, e ch’a i butta ën pratica, i lou paragounëreu a l’om prudent ch’a l ha fabricà soua ca sù la rocca;
25E quand la pieuva a l è toumbà, e ch’i tourent a soun vënù, e ch’i vent a l han souffià, e ch’a l han dait countra sta ca, a l è nen toumbà, përché ch’a l era foundà sù la rocca.
26Ma chi së sia ch’a senta ste parole ch’i diou, e ch’a i butta nen ën pratica, a smiërà a l’om sensa sërvel, ch’a l ha fabricà soua ca sù la sabbia;
27E quand chë la pieuva a l è toumbà, e ch’i tourent a soun vënù, e ch’i vent a l han souffià, e ch’a l han dait countra sta ca, a l è rubatà giù, e soua ruina a l è staita granda.
28Oura a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù terminà stou discours, le troupe a soun staite stupie dë soua doutrina;
29Përché ch’a i moustrava coum avend d’autourità, e nen parei d’i Scriba.
Currently Selected:
San Matteo 7: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
