San Matteo 6
6
Countinuassioun dë la Predica dë Gesu‐Crist.
1Pie guarda dë nen fé vostra limozna dënans a i omini, për essë‐ne guardà; sëdënò i n’arsëvrì nen la mercede da vost Pare ch’a l è al ciel.
2Quand dounque të faras toua limozna, fa nen souné la troumba dënans a ti, coum a fan i ipocrita ënt le sinagoghe, e ënt le countrà, për essë‐ne ounourà da i omini; ën verità i vë diou, ch’a risseivou soua mercede.
3Ma quand të fas toua limozna, chë toua man sënistra asappia nen lon ch’a fa la dritta;
4Për chë toua limozna a sia ën segret; e to Pare ch’a ved lon ch’a së fa ën segret, a t’arcoumpensërà publicament.
5E quand të preghëras, fa chë të sies nen coum i ipocrita; përché a i pias dë preghé bel e drit ënt le sinagoghe e ai cantoun dë le countrà, për essi vist da i omini; in verità i vë diou, ch’a risseivou soua mercede.
6Ma ti, quand të preghes, intra ënt toua stansa, e avend sarà la porta, prega to Pare, ch’a l è ënt coul post segret; e to Pare ch’a të ved ënt coul post segret, a t’arcoumpensërà publicament.
7Oura quand i preghe, use nen dë ripetissioun ch’a soun inutil, coum a fan i pagan; përché a së figurou d’essi esaudi ën parland moutouben.
8Sicchè dounque semie‐ie nen; përché vost Pare a sa dë cosa i avi da bësogn, dënans ch’i i lou ciame.
9Voui dounque, preghe coussì: Nost Pare chë të seus al ciel, to nom a sia santificà.
10To regno a vena, toua voulountà a sia faita sù la terra coum al ciel.
11Da‐ne ëncheui nost pan coutidian.
12E përdoune‐ne i nostri debit, coum noui i përdounouma a coui ch’a l han ouffendù‐ne.
13E lassë‐ne nen toumbé ën tentassioun; ma liberë‐ne d’ogni mal. Përché a l è a ti ch’a aparten ’l regno, e la poutensa, e la gloria për sempre. Amen.
14Përché së voui i përdoune ai omini i so mancament, vost Pare ch’a l è al ciel, a vë përdounërà dëcò i vostri mancament.
15Ma së voui i përdoune nen ai omini i so mancament, vost Pare a vë perdounërà dëcò nen i vostri mancament.
16E quand i giunërì, pie nen un’aria malinconica, coum a fan i ipocrita; përché a së rendou dësfigurà; për chë le gent a vëdou ch’a fan digiun; in verità i vë diou, ch’a arseivou soua mercede.
17Ma ti, quand të fas digiun, ouns toua testa, e lavë‐te ’l moustas;
18Për ch’a s’accorzou nen i omini chë të giune, ma to Pare ch’a l è prësent ënt to leug segret; e to Pare ch’a të ved ën to leug segret, a t’arcoumpensërà ën public.
19Ëmbaroune‐ve nen dë tesor sù la terra, ch’i verm e ’l rusou a counsumou, e ch’i lader a pertusou e robou.
20Ma ëmbaroune‐ve dë tesor ënt ’l ciel, doua i verm e ’l rusou a counsumou niente, e doua i lader nè a pertusou nè a robou.
21Përché doua a l è vost tesor, là dëcò sarà vost cœur.
22L’eui a l è la luce dël corp; së dounque to eui a l è poulit, tut to corp a sarà illuminà.
23Ma së to eui a l è mal dispost, tut to corp a sarà tenebrouss; së dounque la luce ch’a l è ënt ti a l è mac tenebre, quant saran‐ne grande le tenebre stesse!
24Gnun a peul servi doui padroun; përché, o a vourrà mal a un, e a vourrà ben a l’aut; o a s’affessiounërà a un, e dëpresiërà l’aut; i peuli nen servi Diou e Mammoun.
25Sicchè i vë diou: Crussie‐ve nen për vostra vita, dë lon ch’i avrì da mangé, o da beivi; nè për vost corp dë cosa i sarì vësti; la vita è‐la nen dë pi chë ’l nutriment, e l’ corp pi chë la vëstimenta?
26Guarde i ousei dël ciel; përché nè a sëmenou, nè a mëssounou, nè a fan dë baroun ënt i granè, e però vost Pare ch’a l è al ciel a i gouerna; è‐lou ch’i vali pa moutouben dë pi chë lour?
27E chi è‐lou coul tra dë voui ch’a forsa crussi, a peussa giounté un mes rass a soua taia?
28E përché se‐ve ën crussi dë la vëstimenta? ëmpare coum a cressou i liri d’i camp; nè a travaiou, nè a filou;
29Però i vë diou, chë fin a Saloumoun, ënt tutta soua gloria, a l è nen stait vësti coum un dë lour.
30Së dounque Iddiou a creuv parei i camp d’un’erba ch’a sta ëncheui, e chë douman a l è campà ënt ’l fourn, vë vëstirà‐lou nen preferibilment, o gent dë poca fede?
31Sicchè crussie‐ve nen, disand: Cosa avroum‐ne da mangé o da beivi? o dë cosa saroumë‐ne vësti?
32Përché i pagan a sercou tutte ste cose; ma vost Pare ch’a l è al ciel a sa ch’i avi da bësogn dë tutte ste cose.
33Ma sërche primament ’l regno d’Iddiou e soua giustissia, e tutte ste cose a vë saran daite sù ’l patt.
34Crussie‐ve dounque nen dël landouman; përché ’l landouman a l avrà cura dë lon ch’a i touca, basta a ogni dì soua pena.
Currently Selected:
San Matteo 6: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 6
6
Countinuassioun dë la Predica dë Gesu‐Crist.
1Pie guarda dë nen fé vostra limozna dënans a i omini, për essë‐ne guardà; sëdënò i n’arsëvrì nen la mercede da vost Pare ch’a l è al ciel.
2Quand dounque të faras toua limozna, fa nen souné la troumba dënans a ti, coum a fan i ipocrita ënt le sinagoghe, e ënt le countrà, për essë‐ne ounourà da i omini; ën verità i vë diou, ch’a risseivou soua mercede.
3Ma quand të fas toua limozna, chë toua man sënistra asappia nen lon ch’a fa la dritta;
4Për chë toua limozna a sia ën segret; e to Pare ch’a ved lon ch’a së fa ën segret, a t’arcoumpensërà publicament.
5E quand të preghëras, fa chë të sies nen coum i ipocrita; përché a i pias dë preghé bel e drit ënt le sinagoghe e ai cantoun dë le countrà, për essi vist da i omini; in verità i vë diou, ch’a risseivou soua mercede.
6Ma ti, quand të preghes, intra ënt toua stansa, e avend sarà la porta, prega to Pare, ch’a l è ënt coul post segret; e to Pare ch’a të ved ënt coul post segret, a t’arcoumpensërà publicament.
7Oura quand i preghe, use nen dë ripetissioun ch’a soun inutil, coum a fan i pagan; përché a së figurou d’essi esaudi ën parland moutouben.
8Sicchè dounque semie‐ie nen; përché vost Pare a sa dë cosa i avi da bësogn, dënans ch’i i lou ciame.
9Voui dounque, preghe coussì: Nost Pare chë të seus al ciel, to nom a sia santificà.
10To regno a vena, toua voulountà a sia faita sù la terra coum al ciel.
11Da‐ne ëncheui nost pan coutidian.
12E përdoune‐ne i nostri debit, coum noui i përdounouma a coui ch’a l han ouffendù‐ne.
13E lassë‐ne nen toumbé ën tentassioun; ma liberë‐ne d’ogni mal. Përché a l è a ti ch’a aparten ’l regno, e la poutensa, e la gloria për sempre. Amen.
14Përché së voui i përdoune ai omini i so mancament, vost Pare ch’a l è al ciel, a vë përdounërà dëcò i vostri mancament.
15Ma së voui i përdoune nen ai omini i so mancament, vost Pare a vë perdounërà dëcò nen i vostri mancament.
16E quand i giunërì, pie nen un’aria malinconica, coum a fan i ipocrita; përché a së rendou dësfigurà; për chë le gent a vëdou ch’a fan digiun; in verità i vë diou, ch’a arseivou soua mercede.
17Ma ti, quand të fas digiun, ouns toua testa, e lavë‐te ’l moustas;
18Për ch’a s’accorzou nen i omini chë të giune, ma to Pare ch’a l è prësent ënt to leug segret; e to Pare ch’a të ved ën to leug segret, a t’arcoumpensërà ën public.
19Ëmbaroune‐ve nen dë tesor sù la terra, ch’i verm e ’l rusou a counsumou, e ch’i lader a pertusou e robou.
20Ma ëmbaroune‐ve dë tesor ënt ’l ciel, doua i verm e ’l rusou a counsumou niente, e doua i lader nè a pertusou nè a robou.
21Përché doua a l è vost tesor, là dëcò sarà vost cœur.
22L’eui a l è la luce dël corp; së dounque to eui a l è poulit, tut to corp a sarà illuminà.
23Ma së to eui a l è mal dispost, tut to corp a sarà tenebrouss; së dounque la luce ch’a l è ënt ti a l è mac tenebre, quant saran‐ne grande le tenebre stesse!
24Gnun a peul servi doui padroun; përché, o a vourrà mal a un, e a vourrà ben a l’aut; o a s’affessiounërà a un, e dëpresiërà l’aut; i peuli nen servi Diou e Mammoun.
25Sicchè i vë diou: Crussie‐ve nen për vostra vita, dë lon ch’i avrì da mangé, o da beivi; nè për vost corp dë cosa i sarì vësti; la vita è‐la nen dë pi chë ’l nutriment, e l’ corp pi chë la vëstimenta?
26Guarde i ousei dël ciel; përché nè a sëmenou, nè a mëssounou, nè a fan dë baroun ënt i granè, e però vost Pare ch’a l è al ciel a i gouerna; è‐lou ch’i vali pa moutouben dë pi chë lour?
27E chi è‐lou coul tra dë voui ch’a forsa crussi, a peussa giounté un mes rass a soua taia?
28E përché se‐ve ën crussi dë la vëstimenta? ëmpare coum a cressou i liri d’i camp; nè a travaiou, nè a filou;
29Però i vë diou, chë fin a Saloumoun, ënt tutta soua gloria, a l è nen stait vësti coum un dë lour.
30Së dounque Iddiou a creuv parei i camp d’un’erba ch’a sta ëncheui, e chë douman a l è campà ënt ’l fourn, vë vëstirà‐lou nen preferibilment, o gent dë poca fede?
31Sicchè crussie‐ve nen, disand: Cosa avroum‐ne da mangé o da beivi? o dë cosa saroumë‐ne vësti?
32Përché i pagan a sercou tutte ste cose; ma vost Pare ch’a l è al ciel a sa ch’i avi da bësogn dë tutte ste cose.
33Ma sërche primament ’l regno d’Iddiou e soua giustissia, e tutte ste cose a vë saran daite sù ’l patt.
34Crussie‐ve dounque nen dël landouman; përché ’l landouman a l avrà cura dë lon ch’a i touca, basta a ogni dì soua pena.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835