San Matteo 24
24
Minaccie countra Gerusalem e countra tutta la Giudea. ’L dì dël Giudissi.
1E mentre chë Gesu a surtia e së n’andasia dal tempio, i so dissepoul a soun avësinà‐sse da chiel për fé‐ie ousservé le fabriche dël tempio.
2E Gesu a i dis: Vëdi‐ve tutte ste cose? in verità i v’assicurou, ch’a i sarà gnanca lassà sì pera sù pera ch’a sia nen campà giù.
3E essend‐se assëtà sù la coulina d’i Ulivè, i so dissepoul a soun vënù da hiel ën particoular, e a l han di‐ie: Dis‐ne ën poc quand ste cose arrivëran, e qual sarà ’l segn dë toua vënùa, e dë la fin dël mound?
4E Gesu rëspoundand, a i dis: Pie guarda chë nëssun a v’ingana.
5Përché diversi a venëran a mè nom, disand: I soun mi ’l Crist; e a n’a inganëran pi d’un.
6E i sentirì dë guerre e dë vouss dë guerre; ma pie guarda dë nen essi‐ne sbaruà: Përché a bësogna chë tutte ste cose arrivou; ma a sarà ëncoura nen la fin.
7Përché una nassioun a së levërà countra un’autra nassioun, e un regno countra un aut regno; e a i sarà dë famine, e dë pest, e dë terremot ën diversi pais.
8Ma tutte ste cose a saran mac un prinsipi dë doulour.
9Anloura a vë counsëgnëran për essi afflitt, e a vë massëran: e i sarì in odio a tutte le nassioun, për causa dë mè nom.
10E anloura diversi a saran scandalisà, e a së tradiran l’un l’aut, e a së vourran mal l’un l’aut.
11E a së levëran diversi faus proufeta, ch’a n’a inganëran pi d’un.
12E për moutiv chë l’ingiustissa a sarà multiplicà, la carità dë diversi a sarà arfreidà.
13Ma chi avrà tënù boun fin a la fin, coul lì a sarà salv.
14E coust evangeli dël regno a sarà predicà ën tutta la terra abitabil, për servi dë testimouniansa a tutte le nassioun; e anloura la fin a venërà.
15Oura quand i vëdrì l’abouminassioun ch’a farà vëni la disoulassioun, dë laqual a l ha parlà ’l proufeta Daniel, essi stabilia ënt ’l leug sant; (chë coul ch’a les coul proufeta a i fassa ament.)
16Anloura chë coui ch’a saran in Giudea, a së scapou sù le mountagne.
17E chë coul ch’a sarà ënsima dë la ca, a cala nen giù për pourté via cosa së sia da soua ca.
18E chë coul ch’a l è ai camp, a tourna nen ën darè për pourté via soue vëstimente.
19Ma guai a le done gravide, e a coule ch’a l avran dë masëna a la pupa ënt coui dì lì.
20Oura preghe chë vost temp dë scapé via a arriva nen d’invern, nè un dì dë sabbat.
21Përché anloura a i sarà una grandissima afflissioun, tal chë mai a i è stà‐iëne dë paria dal prinsipi dël mound fin adess, neppur a i n’a sarà d’our in là.
22E së coui dì lì a fussou nen stait abrevià, nëssun a saria stait salvà; ma për causa d’i elett, coui dì lì a saran abrevià.
23Anloura së queicadun a vë dis: Eccou, ’l Crist a l è sì, o a l è là, crëdi‐lou nen.
24Përché a së levëran dë faus crist e dë faus proufeta, ch’a faran dë cose stupende e dë miracoul, dë manera a ingané fin ai elett, s’a fussa poussibil.
25Eccou, i l hai prevënù‐ve.
26S’a vë diou: Eccou, a l è al dësert, seurti nen; eccou, a l è ënt ’l post ’l pi strëmà dë la ca, crëdi‐lou nen.
27Përché coum l’sludi a seurt dal levant, e a së fa vëdi fin al pounent, a n’a sarà l’istess dë la vënùa dël Fieul dë l’om.
28Përché doua sarà ’l corp mort, là a së radunëran le aquile.
29Oura subit apress l’afflissioun dë coui dì lì, ’l soul a diventërà scur, e la luna a darà nen soua luce, e le steile a caschëran dal ciel, e le poutense dël ciel a saran comosse.
30E anloura ’l segn dël Fieul dë l’om a pares peui ënt ’l ciel. Anloura dëcò tutte le tribù dë la terra a së lamentëran dasand‐se dë bot sù l’stomi, e a vëdran ’l Fieul dë l’om venand sù le nuvoule dël ciel, coun una gran’ poutensa e una gran’ gloria.
31E a mandërà i so angel, i quai coun un grand soun dë troumba a radunëran i so elett, da i quat vent, da una dë l’estremità dël ciel a l’autra estremità.
32Oura senti stou paragoun tirà dal fiè: Quand i so branc a soun già ën sava, e ch’a poussa dë feuie, i counosse chë l’istà a l è davësin.
33Dë l’istessa manera quand i vëdrì tutte ste cose, i avrì da savei chë ’l Fieul dë l’om a l è davësin, e ch’a l è a la porta.
34In verità i vë diou, chë sta generassioun a passërà nen, chë tutte ste cose a siou arrivà.
35’L ciel e la terra a passëran; ma mie parole a passëran nen.
36Oura in quant a coul dì lì, e a coul’oura, a i è nëssun ch’a lou sappia; gnanca i angel dël ciel, ma mè Pare soul.
37Ma coum a l era dël temp dë Noe, a n’a sarà l’istess quand ’l Fieul dë l’om a venërà.
38Përché coum a i temp prima dël diluvi i omini a mangiavou e bëviou, a së maridavou, e dasiou ën matrimoni, fin al dì chë Noe a l è ëntrà ënt l’arca;
39E a l han nen counoussù chë ’l diluvi a venëria, fin a tant ch’a l è vënù, e a l ha tutti pourtà‐ie via; a n’a sarà l’istess dë la vënùa dël Fieul dë l’om.
40Anloura doui om a saran ënt un camp; un a sarà pià, e l’aut lassà.
41Doue done a meulëran al mulin; una a sarà pià, e l’autra lassà.
42Vigile dounque; përché i savi nen a che oura Nossëgnour a dev vëni.
43I avi da savei, chë s’un pare dë famia a saveissa a che oura dë la neuit ’l lader a dev vëni, a vigilëria, e a lassëria nen fouré soua ca.
44Ën counseguensa voui dëcò tëni‐ve prount; përché ’l Fieul dë l’om a venërà a l’oura ch’i pensërì nen.
45Qual è‐lou dounque ’l sërvitour fedel e prudent, chë so padroun a l ha stabili sù tutti i aitri, për dé‐ie la cibaria a temp douvù?
46Beato è coul sërvitour chë so padroun a so arriv a treuvërà coumpourtand‐se dë sta manera.
47In verità i vë diou, ch’a lou stabilirà sù tutti i so beni.
48Ma s’a l è un cattiv sërvitour, ch’a dia dë s’për chiel; Mè padroun a tarda d’arrivé;
49E ch’a së butta a dé‐ie a i so coumpagn dë sërvissi, e a mangé e beivi coun i ëmbriac;
50’L padroun dë coul sërvitour a venërà ’l dì ch’a lou speta nen, e a l’oura ch’a sa nen;
51E a lou buttërà da banda, e a i darà piassa fra i ipocrita; là a i sarà dë piour e dë rabbia.
Currently Selected:
San Matteo 24: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
