San Matteo 24
24
Minaccie countra Gerusalem e countra tutta la Giudea. ’L dì dël Giudissi.
1E mentre chë Gesu a surtia e së n’andasia dal tempio, i so dissepoul a soun avësinà‐sse da chiel për fé‐ie ousservé le fabriche dël tempio.
2E Gesu a i dis: Vëdi‐ve tutte ste cose? in verità i v’assicurou, ch’a i sarà gnanca lassà sì pera sù pera ch’a sia nen campà giù.
3E essend‐se assëtà sù la coulina d’i Ulivè, i so dissepoul a soun vënù da hiel ën particoular, e a l han di‐ie: Dis‐ne ën poc quand ste cose arrivëran, e qual sarà ’l segn dë toua vënùa, e dë la fin dël mound?
4E Gesu rëspoundand, a i dis: Pie guarda chë nëssun a v’ingana.
5Përché diversi a venëran a mè nom, disand: I soun mi ’l Crist; e a n’a inganëran pi d’un.
6E i sentirì dë guerre e dë vouss dë guerre; ma pie guarda dë nen essi‐ne sbaruà: Përché a bësogna chë tutte ste cose arrivou; ma a sarà ëncoura nen la fin.
7Përché una nassioun a së levërà countra un’autra nassioun, e un regno countra un aut regno; e a i sarà dë famine, e dë pest, e dë terremot ën diversi pais.
8Ma tutte ste cose a saran mac un prinsipi dë doulour.
9Anloura a vë counsëgnëran për essi afflitt, e a vë massëran: e i sarì in odio a tutte le nassioun, për causa dë mè nom.
10E anloura diversi a saran scandalisà, e a së tradiran l’un l’aut, e a së vourran mal l’un l’aut.
11E a së levëran diversi faus proufeta, ch’a n’a inganëran pi d’un.
12E për moutiv chë l’ingiustissa a sarà multiplicà, la carità dë diversi a sarà arfreidà.
13Ma chi avrà tënù boun fin a la fin, coul lì a sarà salv.
14E coust evangeli dël regno a sarà predicà ën tutta la terra abitabil, për servi dë testimouniansa a tutte le nassioun; e anloura la fin a venërà.
15Oura quand i vëdrì l’abouminassioun ch’a farà vëni la disoulassioun, dë laqual a l ha parlà ’l proufeta Daniel, essi stabilia ënt ’l leug sant; (chë coul ch’a les coul proufeta a i fassa ament.)
16Anloura chë coui ch’a saran in Giudea, a së scapou sù le mountagne.
17E chë coul ch’a sarà ënsima dë la ca, a cala nen giù për pourté via cosa së sia da soua ca.
18E chë coul ch’a l è ai camp, a tourna nen ën darè për pourté via soue vëstimente.
19Ma guai a le done gravide, e a coule ch’a l avran dë masëna a la pupa ënt coui dì lì.
20Oura preghe chë vost temp dë scapé via a arriva nen d’invern, nè un dì dë sabbat.
21Përché anloura a i sarà una grandissima afflissioun, tal chë mai a i è stà‐iëne dë paria dal prinsipi dël mound fin adess, neppur a i n’a sarà d’our in là.
22E së coui dì lì a fussou nen stait abrevià, nëssun a saria stait salvà; ma për causa d’i elett, coui dì lì a saran abrevià.
23Anloura së queicadun a vë dis: Eccou, ’l Crist a l è sì, o a l è là, crëdi‐lou nen.
24Përché a së levëran dë faus crist e dë faus proufeta, ch’a faran dë cose stupende e dë miracoul, dë manera a ingané fin ai elett, s’a fussa poussibil.
25Eccou, i l hai prevënù‐ve.
26S’a vë diou: Eccou, a l è al dësert, seurti nen; eccou, a l è ënt ’l post ’l pi strëmà dë la ca, crëdi‐lou nen.
27Përché coum l’sludi a seurt dal levant, e a së fa vëdi fin al pounent, a n’a sarà l’istess dë la vënùa dël Fieul dë l’om.
28Përché doua sarà ’l corp mort, là a së radunëran le aquile.
29Oura subit apress l’afflissioun dë coui dì lì, ’l soul a diventërà scur, e la luna a darà nen soua luce, e le steile a caschëran dal ciel, e le poutense dël ciel a saran comosse.
30E anloura ’l segn dël Fieul dë l’om a pares peui ënt ’l ciel. Anloura dëcò tutte le tribù dë la terra a së lamentëran dasand‐se dë bot sù l’stomi, e a vëdran ’l Fieul dë l’om venand sù le nuvoule dël ciel, coun una gran’ poutensa e una gran’ gloria.
31E a mandërà i so angel, i quai coun un grand soun dë troumba a radunëran i so elett, da i quat vent, da una dë l’estremità dël ciel a l’autra estremità.
32Oura senti stou paragoun tirà dal fiè: Quand i so branc a soun già ën sava, e ch’a poussa dë feuie, i counosse chë l’istà a l è davësin.
33Dë l’istessa manera quand i vëdrì tutte ste cose, i avrì da savei chë ’l Fieul dë l’om a l è davësin, e ch’a l è a la porta.
34In verità i vë diou, chë sta generassioun a passërà nen, chë tutte ste cose a siou arrivà.
35’L ciel e la terra a passëran; ma mie parole a passëran nen.
36Oura in quant a coul dì lì, e a coul’oura, a i è nëssun ch’a lou sappia; gnanca i angel dël ciel, ma mè Pare soul.
37Ma coum a l era dël temp dë Noe, a n’a sarà l’istess quand ’l Fieul dë l’om a venërà.
38Përché coum a i temp prima dël diluvi i omini a mangiavou e bëviou, a së maridavou, e dasiou ën matrimoni, fin al dì chë Noe a l è ëntrà ënt l’arca;
39E a l han nen counoussù chë ’l diluvi a venëria, fin a tant ch’a l è vënù, e a l ha tutti pourtà‐ie via; a n’a sarà l’istess dë la vënùa dël Fieul dë l’om.
40Anloura doui om a saran ënt un camp; un a sarà pià, e l’aut lassà.
41Doue done a meulëran al mulin; una a sarà pià, e l’autra lassà.
42Vigile dounque; përché i savi nen a che oura Nossëgnour a dev vëni.
43I avi da savei, chë s’un pare dë famia a saveissa a che oura dë la neuit ’l lader a dev vëni, a vigilëria, e a lassëria nen fouré soua ca.
44Ën counseguensa voui dëcò tëni‐ve prount; përché ’l Fieul dë l’om a venërà a l’oura ch’i pensërì nen.
45Qual è‐lou dounque ’l sërvitour fedel e prudent, chë so padroun a l ha stabili sù tutti i aitri, për dé‐ie la cibaria a temp douvù?
46Beato è coul sërvitour chë so padroun a so arriv a treuvërà coumpourtand‐se dë sta manera.
47In verità i vë diou, ch’a lou stabilirà sù tutti i so beni.
48Ma s’a l è un cattiv sërvitour, ch’a dia dë s’për chiel; Mè padroun a tarda d’arrivé;
49E ch’a së butta a dé‐ie a i so coumpagn dë sërvissi, e a mangé e beivi coun i ëmbriac;
50’L padroun dë coul sërvitour a venërà ’l dì ch’a lou speta nen, e a l’oura ch’a sa nen;
51E a lou buttërà da banda, e a i darà piassa fra i ipocrita; là a i sarà dë piour e dë rabbia.
Currently Selected:
San Matteo 24: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 24
24
Minaccie countra Gerusalem e countra tutta la Giudea. ’L dì dël Giudissi.
1E mentre chë Gesu a surtia e së n’andasia dal tempio, i so dissepoul a soun avësinà‐sse da chiel për fé‐ie ousservé le fabriche dël tempio.
2E Gesu a i dis: Vëdi‐ve tutte ste cose? in verità i v’assicurou, ch’a i sarà gnanca lassà sì pera sù pera ch’a sia nen campà giù.
3E essend‐se assëtà sù la coulina d’i Ulivè, i so dissepoul a soun vënù da hiel ën particoular, e a l han di‐ie: Dis‐ne ën poc quand ste cose arrivëran, e qual sarà ’l segn dë toua vënùa, e dë la fin dël mound?
4E Gesu rëspoundand, a i dis: Pie guarda chë nëssun a v’ingana.
5Përché diversi a venëran a mè nom, disand: I soun mi ’l Crist; e a n’a inganëran pi d’un.
6E i sentirì dë guerre e dë vouss dë guerre; ma pie guarda dë nen essi‐ne sbaruà: Përché a bësogna chë tutte ste cose arrivou; ma a sarà ëncoura nen la fin.
7Përché una nassioun a së levërà countra un’autra nassioun, e un regno countra un aut regno; e a i sarà dë famine, e dë pest, e dë terremot ën diversi pais.
8Ma tutte ste cose a saran mac un prinsipi dë doulour.
9Anloura a vë counsëgnëran për essi afflitt, e a vë massëran: e i sarì in odio a tutte le nassioun, për causa dë mè nom.
10E anloura diversi a saran scandalisà, e a së tradiran l’un l’aut, e a së vourran mal l’un l’aut.
11E a së levëran diversi faus proufeta, ch’a n’a inganëran pi d’un.
12E për moutiv chë l’ingiustissa a sarà multiplicà, la carità dë diversi a sarà arfreidà.
13Ma chi avrà tënù boun fin a la fin, coul lì a sarà salv.
14E coust evangeli dël regno a sarà predicà ën tutta la terra abitabil, për servi dë testimouniansa a tutte le nassioun; e anloura la fin a venërà.
15Oura quand i vëdrì l’abouminassioun ch’a farà vëni la disoulassioun, dë laqual a l ha parlà ’l proufeta Daniel, essi stabilia ënt ’l leug sant; (chë coul ch’a les coul proufeta a i fassa ament.)
16Anloura chë coui ch’a saran in Giudea, a së scapou sù le mountagne.
17E chë coul ch’a sarà ënsima dë la ca, a cala nen giù për pourté via cosa së sia da soua ca.
18E chë coul ch’a l è ai camp, a tourna nen ën darè për pourté via soue vëstimente.
19Ma guai a le done gravide, e a coule ch’a l avran dë masëna a la pupa ënt coui dì lì.
20Oura preghe chë vost temp dë scapé via a arriva nen d’invern, nè un dì dë sabbat.
21Përché anloura a i sarà una grandissima afflissioun, tal chë mai a i è stà‐iëne dë paria dal prinsipi dël mound fin adess, neppur a i n’a sarà d’our in là.
22E së coui dì lì a fussou nen stait abrevià, nëssun a saria stait salvà; ma për causa d’i elett, coui dì lì a saran abrevià.
23Anloura së queicadun a vë dis: Eccou, ’l Crist a l è sì, o a l è là, crëdi‐lou nen.
24Përché a së levëran dë faus crist e dë faus proufeta, ch’a faran dë cose stupende e dë miracoul, dë manera a ingané fin ai elett, s’a fussa poussibil.
25Eccou, i l hai prevënù‐ve.
26S’a vë diou: Eccou, a l è al dësert, seurti nen; eccou, a l è ënt ’l post ’l pi strëmà dë la ca, crëdi‐lou nen.
27Përché coum l’sludi a seurt dal levant, e a së fa vëdi fin al pounent, a n’a sarà l’istess dë la vënùa dël Fieul dë l’om.
28Përché doua sarà ’l corp mort, là a së radunëran le aquile.
29Oura subit apress l’afflissioun dë coui dì lì, ’l soul a diventërà scur, e la luna a darà nen soua luce, e le steile a caschëran dal ciel, e le poutense dël ciel a saran comosse.
30E anloura ’l segn dël Fieul dë l’om a pares peui ënt ’l ciel. Anloura dëcò tutte le tribù dë la terra a së lamentëran dasand‐se dë bot sù l’stomi, e a vëdran ’l Fieul dë l’om venand sù le nuvoule dël ciel, coun una gran’ poutensa e una gran’ gloria.
31E a mandërà i so angel, i quai coun un grand soun dë troumba a radunëran i so elett, da i quat vent, da una dë l’estremità dël ciel a l’autra estremità.
32Oura senti stou paragoun tirà dal fiè: Quand i so branc a soun già ën sava, e ch’a poussa dë feuie, i counosse chë l’istà a l è davësin.
33Dë l’istessa manera quand i vëdrì tutte ste cose, i avrì da savei chë ’l Fieul dë l’om a l è davësin, e ch’a l è a la porta.
34In verità i vë diou, chë sta generassioun a passërà nen, chë tutte ste cose a siou arrivà.
35’L ciel e la terra a passëran; ma mie parole a passëran nen.
36Oura in quant a coul dì lì, e a coul’oura, a i è nëssun ch’a lou sappia; gnanca i angel dël ciel, ma mè Pare soul.
37Ma coum a l era dël temp dë Noe, a n’a sarà l’istess quand ’l Fieul dë l’om a venërà.
38Përché coum a i temp prima dël diluvi i omini a mangiavou e bëviou, a së maridavou, e dasiou ën matrimoni, fin al dì chë Noe a l è ëntrà ënt l’arca;
39E a l han nen counoussù chë ’l diluvi a venëria, fin a tant ch’a l è vënù, e a l ha tutti pourtà‐ie via; a n’a sarà l’istess dë la vënùa dël Fieul dë l’om.
40Anloura doui om a saran ënt un camp; un a sarà pià, e l’aut lassà.
41Doue done a meulëran al mulin; una a sarà pià, e l’autra lassà.
42Vigile dounque; përché i savi nen a che oura Nossëgnour a dev vëni.
43I avi da savei, chë s’un pare dë famia a saveissa a che oura dë la neuit ’l lader a dev vëni, a vigilëria, e a lassëria nen fouré soua ca.
44Ën counseguensa voui dëcò tëni‐ve prount; përché ’l Fieul dë l’om a venërà a l’oura ch’i pensërì nen.
45Qual è‐lou dounque ’l sërvitour fedel e prudent, chë so padroun a l ha stabili sù tutti i aitri, për dé‐ie la cibaria a temp douvù?
46Beato è coul sërvitour chë so padroun a so arriv a treuvërà coumpourtand‐se dë sta manera.
47In verità i vë diou, ch’a lou stabilirà sù tutti i so beni.
48Ma s’a l è un cattiv sërvitour, ch’a dia dë s’për chiel; Mè padroun a tarda d’arrivé;
49E ch’a së butta a dé‐ie a i so coumpagn dë sërvissi, e a mangé e beivi coun i ëmbriac;
50’L padroun dë coul sërvitour a venërà ’l dì ch’a lou speta nen, e a l’oura ch’a sa nen;
51E a lou buttërà da banda, e a i darà piassa fra i ipocrita; là a i sarà dë piour e dë rabbia.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835