San Matteo 2
2
I Magi arrivou a Gerusalem. Erod. Gesu‐Crist ën Egit.
1Oura Gesu essend nassù a Betleem sità dë Giuda, dël temp dël Re Erod, a s’è vëdù‐sse arrivé a Gerusalem, dë Magi ch’a vëniou dal Levant,
2Disand: Doua l è‐lou ’l Re d’i Ebreou ch’a l è nassù? përché i avouma vëdù soua steila al Levant, e i souma vënù a adouré‐lou.
3’L Re Erod ch’a l ha senti son, a l è rëstà‐ne sbaruà, e tut Gerusalem coun chiel.
4E avend radunà tutti i principai sacrificatour e i Scriba dël popoul, a l ha ciamà‐ie doua ’l Crist a dëvia nassi.
5E a l han di‐ie: A Betleem, sità dë Giudea; përché parei a l è scrit da un proufeta:
6E ti, Betleem, terra dë Giuda, të seus nen la minima fra i cap dë Giuda, përché da ti a i surtirà ’l coundoutour ch’a farà pasturé mè popoul d’Israel.
7Anloura Erod avend ciamà ën segret i Savi, a s’è infourmà‐sse da lour dël temp precis chë la steila a l era apparëssù‐ie.
8E mandand‐ie a Betleem, a l ha di‐ie: Ande, e ënfourme‐ve coum së dev dë coula masëna; e quand i l’avrì trouvà‐lou, femë‐lou a savei, për tant ch’i vadou ëncoura mi, e ch’i l’adorou.
9E sti‐ssi, senti ch’a l han avù ’l Re, a soun ëndà‐ssëne, e eccou, la steila ch’a l’aviou vëdù al Levant a ëndasia dënans a lour, fin ch’a l è vënùa e ch’a s’è fermà‐sse sù ’l post doua l’era la masëna.
10E quand a l han vëdù la steila, a soun arlegrà‐ssëne d’una goi moutouben granda.
11E essend ëntrà ënt la ca, a l han trouvà la masëna coun Maria, soua mare, e a l’han adourà‐lou, campand‐se ën terra; e dop ch’a l han buttà fora i so tesor, a l han ufferi‐ie dë regai, cioè, d’or, d’incens, e dë mirra.
12E peui essend divinament avërti da un seugn, dë pi nen tourné da Erod, a soun artirà‐sse ënt so pais, për un’ autra stra.
13Oura artirà ch’a soun stait, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù ën seugn a Giusep, e a l ha di‐ie: Levë‐te, pia la masëna, e soua mare, e scapë‐te ën Egit, e sta lì fin a tant ch’i të lou dia; përché Erod a sërchërà la masëna për fé‐la meuiri.
14Giusep dounque essend dësvià, a l ha pià dë neuit la masëna e soua mare, e a s’è artirà‐sse ën Egit.
15E a i è stà‐ie fin a la mort d’Erod; për ch’a fussa verificà lon chë ’l Sëgnour a l avia parlà da un proufeta, disand: I l heu ciamà mè fieul fora d’ Egit.
16Anloura Erod vëdand ch’i savi a l’aviou minciounà‐lou, a l è mountà sù le furie, e a l ha mandà a massé tutte le masëna ch’a l’erou a Betleem e ën tut so territori, da l’età dë doui anni ënsouta, a tenour dël temp dël qual a s’era esattament infourmà‐sse dai savi.
17Anloura a s’è verificà‐sse lon ch’a l avia dit Geremia ’l proufeta, disand:
18A s’è senti‐sse ën Rama un cri, una lamentassioun, dë piour, e un gran gem: Rachel ch’a pioura soue masëna, e ch’a l ha nen voulsù essi counsoulà dë lon ch’a soun pi nen.
19Ma dop ch’ Erod a l è stait mort, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù ën seugn a Giusep, ën Egit,
20E a l ha di‐ie: Levë‐te, pia ’l bambin e soua mare, e vatë‐ne al pais d’Israel, përché coui ch’a sërcavou a lëvé la vita a la masëna a soun mort.
21Giusep dounque essend‐se, dësvià a l ha pia ’l bambin e soua mare, e a s’è vënù‐ssëne al pais d’Israel.
22Ma quand a l ha savù ch’ Archelao regnava ën Giudea, a la piassa d’Erod so pare, a l ha tëmù d’andé‐ie; e essend divinament avërti ën seugn, a s’è artirà‐sse ën Galilea.
23E essend‐ie arrivà, a s’è stabili‐sse ënt la sità ch’a l avia nom Nazaret; për ch’a fussa verificà lon ch’a l era stait dit dai proufeta: A sarà ciamà Nazareno.
Currently Selected:
San Matteo 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
