San Matteo 2
2
I Magi arrivou a Gerusalem. Erod. Gesu‐Crist ën Egit.
1Oura Gesu essend nassù a Betleem sità dë Giuda, dël temp dël Re Erod, a s’è vëdù‐sse arrivé a Gerusalem, dë Magi ch’a vëniou dal Levant,
2Disand: Doua l è‐lou ’l Re d’i Ebreou ch’a l è nassù? përché i avouma vëdù soua steila al Levant, e i souma vënù a adouré‐lou.
3’L Re Erod ch’a l ha senti son, a l è rëstà‐ne sbaruà, e tut Gerusalem coun chiel.
4E avend radunà tutti i principai sacrificatour e i Scriba dël popoul, a l ha ciamà‐ie doua ’l Crist a dëvia nassi.
5E a l han di‐ie: A Betleem, sità dë Giudea; përché parei a l è scrit da un proufeta:
6E ti, Betleem, terra dë Giuda, të seus nen la minima fra i cap dë Giuda, përché da ti a i surtirà ’l coundoutour ch’a farà pasturé mè popoul d’Israel.
7Anloura Erod avend ciamà ën segret i Savi, a s’è infourmà‐sse da lour dël temp precis chë la steila a l era apparëssù‐ie.
8E mandand‐ie a Betleem, a l ha di‐ie: Ande, e ënfourme‐ve coum së dev dë coula masëna; e quand i l’avrì trouvà‐lou, femë‐lou a savei, për tant ch’i vadou ëncoura mi, e ch’i l’adorou.
9E sti‐ssi, senti ch’a l han avù ’l Re, a soun ëndà‐ssëne, e eccou, la steila ch’a l’aviou vëdù al Levant a ëndasia dënans a lour, fin ch’a l è vënùa e ch’a s’è fermà‐sse sù ’l post doua l’era la masëna.
10E quand a l han vëdù la steila, a soun arlegrà‐ssëne d’una goi moutouben granda.
11E essend ëntrà ënt la ca, a l han trouvà la masëna coun Maria, soua mare, e a l’han adourà‐lou, campand‐se ën terra; e dop ch’a l han buttà fora i so tesor, a l han ufferi‐ie dë regai, cioè, d’or, d’incens, e dë mirra.
12E peui essend divinament avërti da un seugn, dë pi nen tourné da Erod, a soun artirà‐sse ënt so pais, për un’ autra stra.
13Oura artirà ch’a soun stait, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù ën seugn a Giusep, e a l ha di‐ie: Levë‐te, pia la masëna, e soua mare, e scapë‐te ën Egit, e sta lì fin a tant ch’i të lou dia; përché Erod a sërchërà la masëna për fé‐la meuiri.
14Giusep dounque essend dësvià, a l ha pià dë neuit la masëna e soua mare, e a s’è artirà‐sse ën Egit.
15E a i è stà‐ie fin a la mort d’Erod; për ch’a fussa verificà lon chë ’l Sëgnour a l avia parlà da un proufeta, disand: I l heu ciamà mè fieul fora d’ Egit.
16Anloura Erod vëdand ch’i savi a l’aviou minciounà‐lou, a l è mountà sù le furie, e a l ha mandà a massé tutte le masëna ch’a l’erou a Betleem e ën tut so territori, da l’età dë doui anni ënsouta, a tenour dël temp dël qual a s’era esattament infourmà‐sse dai savi.
17Anloura a s’è verificà‐sse lon ch’a l avia dit Geremia ’l proufeta, disand:
18A s’è senti‐sse ën Rama un cri, una lamentassioun, dë piour, e un gran gem: Rachel ch’a pioura soue masëna, e ch’a l ha nen voulsù essi counsoulà dë lon ch’a soun pi nen.
19Ma dop ch’ Erod a l è stait mort, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù ën seugn a Giusep, ën Egit,
20E a l ha di‐ie: Levë‐te, pia ’l bambin e soua mare, e vatë‐ne al pais d’Israel, përché coui ch’a sërcavou a lëvé la vita a la masëna a soun mort.
21Giusep dounque essend‐se, dësvià a l ha pia ’l bambin e soua mare, e a s’è vënù‐ssëne al pais d’Israel.
22Ma quand a l ha savù ch’ Archelao regnava ën Giudea, a la piassa d’Erod so pare, a l ha tëmù d’andé‐ie; e essend divinament avërti ën seugn, a s’è artirà‐sse ën Galilea.
23E essend‐ie arrivà, a s’è stabili‐sse ënt la sità ch’a l avia nom Nazaret; për ch’a fussa verificà lon ch’a l era stait dit dai proufeta: A sarà ciamà Nazareno.
Currently Selected:
San Matteo 2: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 2
2
I Magi arrivou a Gerusalem. Erod. Gesu‐Crist ën Egit.
1Oura Gesu essend nassù a Betleem sità dë Giuda, dël temp dël Re Erod, a s’è vëdù‐sse arrivé a Gerusalem, dë Magi ch’a vëniou dal Levant,
2Disand: Doua l è‐lou ’l Re d’i Ebreou ch’a l è nassù? përché i avouma vëdù soua steila al Levant, e i souma vënù a adouré‐lou.
3’L Re Erod ch’a l ha senti son, a l è rëstà‐ne sbaruà, e tut Gerusalem coun chiel.
4E avend radunà tutti i principai sacrificatour e i Scriba dël popoul, a l ha ciamà‐ie doua ’l Crist a dëvia nassi.
5E a l han di‐ie: A Betleem, sità dë Giudea; përché parei a l è scrit da un proufeta:
6E ti, Betleem, terra dë Giuda, të seus nen la minima fra i cap dë Giuda, përché da ti a i surtirà ’l coundoutour ch’a farà pasturé mè popoul d’Israel.
7Anloura Erod avend ciamà ën segret i Savi, a s’è infourmà‐sse da lour dël temp precis chë la steila a l era apparëssù‐ie.
8E mandand‐ie a Betleem, a l ha di‐ie: Ande, e ënfourme‐ve coum së dev dë coula masëna; e quand i l’avrì trouvà‐lou, femë‐lou a savei, për tant ch’i vadou ëncoura mi, e ch’i l’adorou.
9E sti‐ssi, senti ch’a l han avù ’l Re, a soun ëndà‐ssëne, e eccou, la steila ch’a l’aviou vëdù al Levant a ëndasia dënans a lour, fin ch’a l è vënùa e ch’a s’è fermà‐sse sù ’l post doua l’era la masëna.
10E quand a l han vëdù la steila, a soun arlegrà‐ssëne d’una goi moutouben granda.
11E essend ëntrà ënt la ca, a l han trouvà la masëna coun Maria, soua mare, e a l’han adourà‐lou, campand‐se ën terra; e dop ch’a l han buttà fora i so tesor, a l han ufferi‐ie dë regai, cioè, d’or, d’incens, e dë mirra.
12E peui essend divinament avërti da un seugn, dë pi nen tourné da Erod, a soun artirà‐sse ënt so pais, për un’ autra stra.
13Oura artirà ch’a soun stait, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù ën seugn a Giusep, e a l ha di‐ie: Levë‐te, pia la masëna, e soua mare, e scapë‐te ën Egit, e sta lì fin a tant ch’i të lou dia; përché Erod a sërchërà la masëna për fé‐la meuiri.
14Giusep dounque essend dësvià, a l ha pià dë neuit la masëna e soua mare, e a s’è artirà‐sse ën Egit.
15E a i è stà‐ie fin a la mort d’Erod; për ch’a fussa verificà lon chë ’l Sëgnour a l avia parlà da un proufeta, disand: I l heu ciamà mè fieul fora d’ Egit.
16Anloura Erod vëdand ch’i savi a l’aviou minciounà‐lou, a l è mountà sù le furie, e a l ha mandà a massé tutte le masëna ch’a l’erou a Betleem e ën tut so territori, da l’età dë doui anni ënsouta, a tenour dël temp dël qual a s’era esattament infourmà‐sse dai savi.
17Anloura a s’è verificà‐sse lon ch’a l avia dit Geremia ’l proufeta, disand:
18A s’è senti‐sse ën Rama un cri, una lamentassioun, dë piour, e un gran gem: Rachel ch’a pioura soue masëna, e ch’a l ha nen voulsù essi counsoulà dë lon ch’a soun pi nen.
19Ma dop ch’ Erod a l è stait mort, eccou, l’angel dël Sëgnour a l è apparëssù ën seugn a Giusep, ën Egit,
20E a l ha di‐ie: Levë‐te, pia ’l bambin e soua mare, e vatë‐ne al pais d’Israel, përché coui ch’a sërcavou a lëvé la vita a la masëna a soun mort.
21Giusep dounque essend‐se, dësvià a l ha pia ’l bambin e soua mare, e a s’è vënù‐ssëne al pais d’Israel.
22Ma quand a l ha savù ch’ Archelao regnava ën Giudea, a la piassa d’Erod so pare, a l ha tëmù d’andé‐ie; e essend divinament avërti ën seugn, a s’è artirà‐sse ën Galilea.
23E essend‐ie arrivà, a s’è stabili‐sse ënt la sità ch’a l avia nom Nazaret; për ch’a fussa verificà lon ch’a l era stait dit dai proufeta: A sarà ciamà Nazareno.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835