San Matteo 3
3
Giouan Batista predica ënt’l dësert: A batesa Gesu‐Crist ënt l’ acqua dël Giourdan.
1Oura ënt coul temp là a i è vënù‐ie Giouan Batista, predicand ënt ’l dësert dë Giudea;
2E disand: Counvërti‐ve; përché ’l regno dël ciel a l è vësin.
3Përché coust‐ssi a l è coul dë chi a l è stait parlà da Esaia ’l proufeta, disand: La vouss dë coul ch’a cria ënt ’l dësert a l è: Prounte la stra dël Sëgnour, spiane i so vieui.
4Oura Giouan a l avia soua vëstimenta dë pel dë gamel, e una sentura dë couram d’ëntourn ai ren, e so mangè a l era dë crave d’i pra e d’amel sarvage.
5Anloura i abitant dë Gerusalem, e dë tutta la Giudea, e dë tut ’l pais d’ ëntourn al Giourdan, a soun vënù da chiel.
6E a l erou batësà da chiel al Giourdan counfessand i so pëcà;
7Ma coum a vëdia diversi Farisei e Sadducei ch’a vëniou a so batesim, a l ha di‐ie: Rassa dë vipre, chi è‐lou ch’a l ha avërti‐ve dë schivé la colera a vëni?
8Fe dounque d’opere ch’ a vadou d’ accordi coun ’l pentiment.
9E ste nen a pensé ënt voui stess: I avouma Abraam për pare; përché i vë diou chë Iddiou a peul fé nassi magara dë ste pere dë masëna a Abraam.
10Oura l’ appia a l è già buttà a la radiss d’i erbou; dë manera chë ogni erbou ch’a fa nen dë boun frut a va a essi taià, e campà ënt ’l feu.
11Për mi, i vë batesou d’ acqua ën segn dë pentiment; ma coul ch’a ven apress a mi a val pi chë mi, e i soun nen degn dë pourté soue scarpe; coul là a vë batesërà dël Spirit Sant, e dë feu.
12A l ha so val ën man, e a farà soua aira poulida dë pianta, e a ëmbarounërà so fourment ënt ’l granè; ma a farà brusé la paia al feu ch’a së dëstissa mai pi.
13Anloura Gesu a l è vënù da la Galilea al Giourdan vers Giouan për essi batësà da chiel.
14Ma Giouan a së parava fort ën disand‐ie: I l heu da manca d’essi batësà da ti, e ti të venes da mi?
15E Gesu rëspoundand, a l ha di‐ie: Lassë‐me fé për adess; përché coussì a ne counven d’ adempi ogni giustissia; e anloura a l’ha lassà‐lou fé.
16E quand Gesu a l è stait batësà, a l è subit apress surti d’ënt l’acqua, e eccou, ’l ciel a s’è duvert, e Giouan a l ha vist l’ Spirit d’ Iddiou caland giù coum una couloumba, e vënand‐ie acol.
17E eccou una vouss dël ciel, disand: Coust‐ssi a l è mè Fieul ch’i veui tanta ben, e a l è ënt chiel ch ’i soun coumpiasù‐me.
Currently Selected:
San Matteo 3: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
