Atti 11
11
Apoulougia dë Pietrou për i gentii, e foundassioun dë la ciesa a Antiochia.
1Oura i apostoul e i fratei ch’a l erou ën Giudea, a l han senti ch’i gentii a l aviou dëcò ricevù la parola d’Iddiou.
2E quand Pietrou a l è stait dë ritourn a Gerusalem, coui dë la circouncisioun a dësputavou coun chiel,
3Disand: Të seus ëndait ënt la ca d’omini incircouncis, e të l has mangià ënsem a lour.
4Anloura Pietrou a l ha coumensà d’espoun‐ie le cose për ourdin, disand:
5I erou ën preghiera ënt la sità dë Joppe, e essend rëstà in estasi, i heu vist una visioun; un recipient coum un gran linseul, a calava giù dal ciel, groupà ai quat cantoun, e a l è vënù fin a mi;
6E avend‐ie fissà i eui drinta, i heu ousservà e i heu vëdù‐ie d’i animai terrest a quat pè, dë bestie sarvage, dë serp e d’ousei dël ciel.
7I heu dëcò senti una vouss ch’a l ha di‐me: Pietrou, aussë‐te, massa, e mangia.
8E i heu rispost: I më piëreu bin guarda, Sëgnour! përché mai niente d’impur o dë sporc a l è ëntrà ënt mia bouca.
9E la vouss a l ha ëncoura rëspoundù‐me dal ciel: Lon ch’Iddiou a l ha purificà, guardë‐lou nen coum impur.
10E lolì a s’è fà‐sse fin a tre volte; e peui tutte coule cose a soun staite artirà al ciel.
11E eccou, ënt l’istess moument, tre omini, ch’a l erou stait mandà da Cesarea vers mi, a soun presentà‐sse a la ca doua ch’i erou:
12E l’ Spirit a l ha di‐me ch’i ëndeissou ënsem a lour, sensa fé‐ne difficoultá; e sti sess fratei ënsissi a soun dëcò vënù coun mi, e i souma ëntrà ënt la ca dë coust om.
13E a l ha countà‐ne coum a l avia vëdù ënt soua ca un angel ch’a l era presentà‐sse a chiel, e ch’a l avia di‐ie: Manda dë gent a Joppe, e fa vëni Simoun, ch’a i diou Pietrou,
14Ch’a të dirà dë cose për meso dë lequai të saras salv, ti, e tutta toua ca.
15E quand i heu avù coumensà a parlé, l’Spirit Sant a l è calà sù lour, coum a l era dëcò calà sù noui aiti al prinsipi.
16Anloura i soun arcourdà‐me dë coula parola dël Sëgnour, e coum a l avia dit: Giouan a l ha batësà d’acqua, ma voui aiti i sarì batësà dël Spirit Sant.
17Dounque, da già ch’Iddiou a l ha councedù‐ie un doun simil a coul ch’a l ha councedù‐ne a noui aiti, ch’i ouma crëdù al Sëgnour Gesu‐Crist, chi è‐lou ch’i erou mi, ch’i poudeissou oupoun‐me a Diou?
18Anloura avend senti coule cose, a soun apasià‐sse, e a l han dait gloria a Diou, disand: Dounque Iddiou a l ha dëcò dait ai gentii ’l pentiment për avei la vita.
19Oura ën quant a coui ch’a l erou stait dispers ën causa dë la persecussioun ch’a l era staita eccità a l’oucasioun dë Stevou, a soun passà fin ën Fenicia, e ën Cipro, e a Antiochia, sensa announsié la parola a nëssun, salvo ai Ebreou unicament.
20Ma a i è stài‐ne queicadun tra dë lour, Ciprian, e Cirenian, i quai, essend ëntrà ënt Antiochia, a parlavou ai Grec, announsiand ’l Sëgnour Gesu.
21E la man dël Sëgnour a l era coun lour aiti; talmente chë un gran numer avend crëdù, a soun stait counvërti al Sëgnour.
22E la vouss a l è vënùëine ai ourie dë la ciesa ch’a l era a Gerusalem; e ën counseguensa a l han mandà Barnaba për passé a Antiochia;
23’L qual essend arrivà, e avend vëdù la grassia d’Iddiou, a s’è rallegrà‐ssëne; e a i esourtava tutti dë sté attacà al Sëgnour dë tut so cœur.
24Përché a l era un om da ben, e pien dël Spirit Sant e dë fede; e un gran numer dë persoune a soun uni‐sse al Sëgnour.
25Peui Barnaba a l è ëndà‐ssëne a Tarso, për sërché Saul.
26E avend‐lou trouvà, a l’ha mënà‐lou a Antiochia; e a l è arrivà chë, durant un ann tut ëntreg, a soun radunà‐sse coun la ciesa, e a l han insegnà un gran popoul, dë manera ch’a l è stait prima dë nëssun aiti post a Antiochia ch’i dissepoul a soun stait ciamà Crëstian.
27Oura ënt coui dì lì queich proufeta a soun calà da Gerusalem a Antiochia.
28E un dë lour, për nom Agabo, a s’è aussà‐sse, e a l ha diciarà për virtù dël Spirit ch’una gran famina a dëvia arrivé ënt tut ’l mound; e difatti, a l è arrivà souta Claudio Cesare.
29E i dissepoul, ognidun secound so pouter, a l han determinà dë mandé dë soucours ai fratei ch’a stasiou ën Giudea.
30Coum a l’han fà‐lou, mandand‐lou ai ansian për man dë Barnaba e dë Saul.
Currently Selected:
Atti 11: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
