Atti 12
12
Giacou massà, e Pietrou buttà ën prësoun da Erod, ch’a meuir rusià dai verm.
1Ënt coul temp istess ’l re Erod a s’è buttà‐sse a maltraté queicadun dë coui dë la ciesa,
2E a l ha fait meuiri coun la spa Giacou, fratel dë Giouan.
3E vëdand chë lolì a piasia ai Ebreou, a l ha countinuà, fasand dëcò pié Pietrou.
4Oura a l erou i dì d’i pan sensa lëva. E quand a l’ha avù‐lou fait pié, a l’ha buttà‐lou ën prësoun, e a l’ha dà‐lou ën guardia a quat squadre, dë quat souldà a për una, vouland‐lou presenté al supplissi dënans al popoul dop la pasqua.
5Coussì Pietrou a l era custodi ënt la prësoun; ma la ciesa a fasia countinuament dë preghiere a Diou për chiel.
6Oura ënt ’l temp ch’Erod a l era prount a mandé‐lou al supplissi, coul’istessa neuit Pietrou a durmia ën mes a doui souldà, groupà coun doue cadene, e le guardie ch’a l erou dënans a la porta a custodiou la prësoun.
7E eccou, un angel dël Sëgnour a l è arrivà, e a s’è fà‐sse una luce ënt la prësoun, e l’angel poussand Pietrou për dacant, a l ha dësvià‐lou, disand‐ie: Levë‐te legerment. E le cadene a soun toumbà da soue man.
8E l’angel a l ha di‐ie: Buttë‐te la sentura, e caussa toue scarpe; e chiel a l’ha fà‐lou. Peui a l ha di‐ie: Campë‐te la vesta ados, e ven‐me apress.
9Chiel dounque surtand, a l è ëndà‐ie apress; ma a savia nen chë lon ch’a fasia l’angel a fussa vera; përché a crëdia vëdi queich visioun.
10E quand a l han avù passà la prima e la secounda guardia, a soun arrivà a la porta dë fer, da doua a së va a la sità, e coula porta a s’è durvi‐sse a lour da chila; e essend surti a l han passà una countrà, e tost l’angel a s’è artirà‐sse da vësin dë chiel.
11Anloura Pietrou essend arvënù‐sse, a l ha dit: Adess i seu dë sicur chë ’l Sëgnour a l ha mandà so angel, e ch’a l ha liberà‐me da la man d’Erod, e da tut lon ch’a së spëtava ’l popoul Ebreou.
12E avend counsiderà tut, a l è vënù a la ca dë Maria, mare dë Giouan, ch’a i disiou Marc, doua chë diversi a l erou radunà, e a fasiou d’ourassioun.
13E quand a l ha avù tabussà a la porta dël vestiboul, una serva, për nom Roda, a l è vënùa për scouté;
14Laqual avend counoussù la vouss dë Pietrou, për l’allegria a l ha nen duvert ’l vestiboul; ma a s’è buttà‐sse a couri ënt la ca, e a l ha announsià chë Pietrou a l era dënans a la porta.
15E a l han di‐ië: Të seus mata. Ma a assicurava chë lon ch’a disia a l era vera; e lour a disiou: A l è so angel.
16Ma Pietrou a countinuava a tabussé; e quand a l han avù duvert, a l’han vëdù‐lou, e a soun rëstà‐ne quasi fora dë lour.
17E chiel, avend‐ie fait segn coun la man ch’a steissou chiet, a la ha countà‐ie coum ’l Sëgnour a l’avia fà‐lou surti d’ ënt la prësoun, e a l ha di‐ie: Announsie coule cose a Giacou e ai fratei. Peui, essend surti da lì, a l è ëndà‐ssëne ënt un aut leug.
18Ma essend‐se fait dì, a i è stà‐ie un gran rumour tra i souldà, sù lon ch’a n’era dë Pietrou.
19E Erod avend‐lou sërcà e trouvand‐lou nen, dop d’avei fait ’l prouces a le guardie, a l ha coumandà ch’a fussou mënà al supplissi. Peui a l è calà da Giudea a Cesarea, doua a l ha sougiournà.
20Oura a l avia ’l prouget dë fé la guerra ai Tirenian e ai Sidonian; ma a soun vënù da chiel tutti d’accordi; e essend‐se buttà ënt le grassie dë Blasto Ciambërlan dël re, a l han ciamà la pass, përché chë so pais a l era mantënù da coul dël re.
21Ënt un dì stabili, Erod, vësti d’un abit real, e s’è assëtà‐sse sù so trono e a i aringava.
22E ’l popoul a sclamava: Vouss d’un diou, e nen d’un om!
23E sù ’l moument un angel dël Sëgnour a l’ha coulpi‐lou, përché ch’a l avia nen dait gloria a Diou; e a l è stait rusià dai verm, e a l è spirà.
24Ma la parola d’Iddiou a fasia dë prougres e a së spantiava.
25Barnaba dëcò e Saul, dop d’avei terminà soua coumissioun, a soun tournà‐ssëne da Gerusalem, avend dëcò pià ënsem a lour Giouan, ch’a i disiou Marc.
Currently Selected:
Atti 12: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
