Salmau 17
17
Salm XVII.
Gweddi: eiddo Dafydd.
1Gwrando, Iehova, “fy” nghyfiawnder#17:1 Fy nghyfiawnder; felly y LXX. Arwydda, fy nghyfiannydd. Yr oedd yn dioddef cam. Tebyg mai ffoi yr oedd y pryd hyn o flaen Saul. Cyfeiriai at Dduw, yr hwn a gar ac a wna gyfiawnder. Er nad oes neb cyfiawn ger bron Duw; etto gallwn fod felly o ran pethau a osodir i’n herbyn gan elynion. Hyn oedd cyflwr y Salmydd. Yn yr ystyr hyn y mae i ni ddeall amryw fanau yn y Salmau, pan weddiir ar Dduw megys Duw cyfiawn. , ystyria fy ngwaedd;
Erglyw fy ngweddi o wefusau didwyll#17:1 didwyll, yn lythyrenol, nid o wefusau twyll. Gwirionedd a ddywedai, ac nid un peth anwir neu dwyllodrus. Dylid gofalu pan weddiom na ddywedom ddim ond y gwir, a’r hyn a fyddo yn dyfod o wraidd y galon. “Tota rhetoricae nostrae gratia coram Deo, mera est simplicitas.” — Holl addurn ein ffraethineb ger bron Duw, yw gwir symledd, neu ddidwylliant. Calvin..
2Deled#17:2 Deled, — ewyllysiai i Dduw farnu rhyngddo ef a’i wrthwynebwyr. Dymunai i’r farn neu’r ddedfryd ddyfod oddiwrth Dduw. fy marn oddi ger dy fron,
Edryched#17:2 Edryched, — nid ofnai sefyll wrth farn a wnaed yn ol rheol pethau union a chywir. dy lygaid ar unionderau.
3Fy nghalon a brofaist, a arolygaist yn y nos#17:3 Cyfeiriai at Dduw o ran tuedd ac ewyllys ei galon, yr hon a wyddai Duw, ac a welai hyd yn oed yn y nos, pan fyfyriai ar ei wely.;
Chwiliaist#17:3 Chwiliaist, neu, profaist megys trwy dân, fel yr arwydda’r gair gwreiddiol. Cafodd amryw drallodau, y rhai sydd, megys tân a goetha’r aur, yn dangos beth ydym. Llawer a ymddangosant yn deg iawn; ond profer hwynt, a dangosant yn fuan ddrygedd eu hanian. fi; ni chei ddim#17:3 Nid felly y Salmydd, — ni chei ddim, — dim drwg yn erbyn ei orthrymwyr. Mae hanes ymddygiad Dafydd tu ag at Saul yn brawf o hyn. : bwriedais,
4Na throseddai#17:4 Na throseddai, &c. — Nid oedd wedi dyweyd un drwg am ei erlidwyr, mwy na choleddu un drwg yn ei galon. fy ngenau o herwydd gweithredoedd#17:4 o herwydd gweithredoedd, &c. Dyma fel y cyfieitha Horsley. Ni chynhyrfid y Salmydd i ddywedyd un peth allan o le gan un peth a wnelid gan ddynion. Pan ein drygir neu ein henllibir, anhawdd iawn yw cadw rhag drygu ac enllibio drachefn. Oddiwrth hyn ymgadwai’r Salmydd. dyn;
Trwy air#17:4 Trwy air, — dengys pa fodd yr ymgadwodd rhag dilyn llwybrau neu ymddygiad drwg ei orthrymydd. Yn yr un modd y mae i ninnau ymgadw rhag pob ffordd ddrwg, sef trwy’r gair a lefarodd Duw, a elwir yma, “gair dy wefusau.” dy wefusau y cedwais rhag llwybrau’r yspeilydd.
5Cynnal fy ngherddediad yn dy rodfeydd,
Fel na lithro fy nghamrau.
6Mi a alwaf arnat, canys atebi fi, O Dduw;
Gogwydda dy glust ataf, gwrando fy ymadrodd.#17:6 Yr oedd yn galw, gan gredu yr atebai Duw ef yn ei amser ei hun. Dylid yn wastad weddio fel hyn, sef ceisio, a chredu y cawn ryw bryd neu gilydd.
7Mawryga#17:7 Mawryga, neu hynoda, rhyfeddoda, neu gwna yn rhyfedd, sef dangos dy drugareddau tu ag ataf yn y fath fodd ag a baro ryfeddod neu syndod i bawb. Ξαυμαστωσον, — Gwna yn rhyfedd, LXX. dy drugareddau, yr hwn a achubi ymddiriedwyr
Rhag gwrthwynebwyr#17:7 gwrthwynebwyr, &c. yn lythyrenol, “y rhai a ymgyfodant yn erbyn dy ddeheulaw.” Gwell yw’r cyfieithiad Cymraeg yma na’r Saesoneg, mwy unol yw â threfn y geiriau yn Hebraeg, a’r un yw a’r LXX. dy ddeheulaw.
8Cadw#17:8 Cadw, &c. sef, amgylcha fi a diogela fi fel yr amgylchir ac y diogelir canwyll y llygad, fi fel canwyll llygad;
Tan gysgod dy adenydd cuddia fi
9Rhag wyneb yr annuwiolion a’m hanrheithiant, —
Fy ngelynion, a’m cylchynant am “fy” mywyd.#17:9 Nid dim a foddlonai ei elynion ond ei fywyd. Cylchynant ef i’r diben i’w ladd.
10Cauir hwynt “yn” eu brasder#17:10 brasder, — yr oeddent megys wedi eu gorchuddio gan frasder, o ran corph a meddiannau. Gwel Deut. 32:15.;
Llefarant “â” ’u genau yn rhodresgar.
11Arwain#17:11 Arwain, — yn lythyrenol, gwna i ni fyned yn y blaen. Cyfieithir y gair, cyfarwydda yn Diar. 23:19. Myn Parkhurst mai ffyna yw yr ystyr yn y lle hwn: ond mwy cymmwys yma yw, arwain, neu tywys. Yr oedd Dafydd yn ffoi rhag ei elynion. Gweddiai ar Dduw ei arwain, fel na syrthiai i’w dwylaw. ni yn awr; — amgylchant ni;
Gosodant eu llygaid ar ogwydd#17:11 ar ogwydd, — cyffelyba hwynt i helwyr, pan ddelont yn agos at eu hysglyfaeth, yn anelu ato tra yn gorwedd ar y ddaear. tua’r ddaear.
12Eu dull#17:12 Eu dull, &c. neu, y maent yn debyg, &c, Eu dull, o ran eu bryd a’u hawydd i’w ddifetha, a feddylir. Yr oeddent mor awyddus i’w ddal ag ydyw llew ar lewygu o eisiau bwyd i ddal ei ysglyfaeth, neu genaw llew yn disgwyl mewn lle dirgel am unrhyw anifail a fyddo’n dyfod yn agos, neu y cenaw yn y ffau yn disgwyl yr ysglyfaeth a ddygai y llew neu’r llewes iddo. Y mae anian reibus mewn dyn pan fyddo dan lywiaeth eiddigedd neu genfigen. “sydd” fel llew a lewyga am ysglyfaeth,
Neu fel cenaw a eistedd mewn dirgel fanau.
13Cyfod, Iehova, rhagflaena ei wyneb, darostwng ef;
Gwared#17:13 Gwared, &c. Y llinell hon, a’r gyntaf o’r adnod nesaf, ydynt dra anhawdd i’w cyfieithu. Rhoir yma gyfieithiad Jun. a Threm. Tuedda Calvin a Horsley i’r un golwg, “â” ’th gleddyf fy enaid rhag yr annuwiol,
14“A” ’th law, Iehova, rhag dynion — rhag dynion y byd:
Eu rhan “sydd” yn y bywyd “hwn” ac yn dy drysorau#17:14 yn dy drysorau. Tybiaf y daw y gair yn well i mewn yma nag yn y llinell nesaf. Cyfoeth a meddiannau a feddylir. Cudd yw ystyr wreiddiol y gair, ond defnyddir ef i nodi cyfoeth: ac y mae yma yn y rhif lluosog mewn amryw gopïau, ac yn ol y LXX. Eu rhan oedd yn y bywyd hwn ac yn eu cyfoeth; yr hyn etto nid oedd eiddynt, ond eiddo Duw. ;
Llenwi#17:14 Llenwi, &c, Yr oeddent yn llawn o bethau’r byd, ac hefyd o hiliogaeth. Mor gyflawn hefyd oeddent o feddiannau, fel y gadawent weddill i’w plant. Dyma olwg gywir o lawer yn y byd etto, Y maent yn byw yn annuwiol, heb feddwl am Dduw nac am fyd arall; ac er hyny yn llawn o bob bendithion bydol. eu bol, digonir hwynt â meibion;
A gadawant eu gweddill i’w plant. —
15Myfi mewn cyfiawnder#17:15 mewn cyfiawnder; trwy fyw yn gyfiawn, gan ddilyn gair Duw, y credai ac y gobeithiai’r Salmydd weled a mwynhau gwedd wyneb Duw. a gaf weled dy wyneb;
Digonir fi, pan ddihunwyf,#17:15 pan ddihunwyf, — pan gyfodwyf o’r cyflwr trallodus presennol, neu o’r bedd y dydd diweddaf. Rhydd y LXX y gair hwn yn gyssylltedig a’r gair olaf, yr hyn sydd fwy cysson âg arfer gyffredin yr iaith: εν τω οφθηναι την δοξαν σου — “pan ymddangoso dy ogoniant,” sef trwy ei amddiffyn a’i waredu. â’th ddelw.
Đang chọn:
Salmau 17: TEGID
Tô màu
Sao chép
So sánh
Chia sẻ
Bạn muốn lưu những tô màu trên tất cả các thiết bị của mình? Đăng ký hoặc đăng nhập
Cafodd Argraffiad Digidol Salmau 1-20 a detholiad o Ruth ac Eseia ei ddigideiddio i Gymdeithas y Beibl yn 2021.