40 dagentijdSample

Dag 21 - De weg van vernedering

De 40-dagentijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij Zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods beloften aan Zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons.

We lezen Genesis 37:12-24.

Jozef gaat op zoek naar zijn broers. Hij weet van hun haat en toch zoekt hij naar hen. Vooral in het Evangelie van Lukas horen we hoe Jezus in de richting van Jeruzalem gaat. Hij wijkt niet uit om het lijden te vermijden, maar doet in de eerste plaats de wil van Zijn Vader.

Jozef had ook onverrichter zake terug kunnen keren uit Sichem, toen hij op de verwachte plaats zijn broers niet aantrof. Eenmaal bij zijn broers aangekomen, werpen zij hem in de put. Ruben was van plan hem te redden, maar slaagde daar niet in. Ondertussen werd Jozef als slaaf verkocht.

Paulus zegt over Jezus dat Hij de gestalte van een dienstknecht, van een slaaf, heeft aangenomen. Dat is de weg van de vernedering die Hij is gegaan.

De haat van zijn broers brengt Jozef in de vernedering. Hij zal naar Egypte gaan. Vader Jakob heeft slechts een mantel die met bloed besmeurd is. Deze mantel was eens een teken van Jozefs bijzondere positie, maar nu trekt Jakob de conclusie dat Jozef is gedood.

Jakobs wanhoop lijkt op die van de twee mannen die Jeruzalem na de kruisiging de rug toekeren en naar Emmaüs gaan. Heel begrijpelijk en herkenbaar. Wie kijkt naar wat er letterlijk te zien is, op de algemene berichtgeving vertrouwt en ziet op wat er voor ogen is, die heeft vaak weinig hoop. Hoop die gezien wordt, is geen hoop, verzucht Paulus.

Elders lezen we dat we mogen zien als ‘ziende de Onzienlijke’. Juist het lijden zal door het geloof de harten mogen openen voor Christus’ heerlijkheid. Een van de Psalmen die Israël onderweg naar de tempel zingt, klinkt uit de diepte als roep tot God. Juist in die 130ste Psalm wordt Gods volk verzekerd van hoop.

Bid vandaag voor Israël met de woorden van Psalm 130.