40 dagentijdSample

Dag 23 - Gedenken of vergeten

De 40-dagentijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij Zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods beloften aan Zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons.

We lezen Genesis 40:1-15.

Jozef en dromen. Ooit had hij ze zelf, nu legt hij dromen van anderen uit. In de gevangenis is God niet ver weg voor Jozef. Zo kan dat soms gelukkig gaan.

Wie overlevenden van de Holocaust spreekt of hun getuigenissen leest, raakt onwillekeurig onder de indruk hoe zij moed bleven houden. Soms door daadwerkelijk geloofsvertrouwen en soms wat minder uitgesproken. Toch hielden ze steeds vast aan het visioen dat het kwade toch nooit het laatste woord mag en zal hebben.

Zo dienstbaar als Jozef als slaaf in het Egyptische huis was, zo is hij dat zelfs in de gevangenis. Zoals Jozef genade ontving in de ogen van God, zo ontving hij genade in de ogen van de gevangenisbewaarder en zo ontvangt hij ook het vertrouwen van de schenker en de bakker, de twee hooggeplaatsten die in de gevangenis waren beland door de farao van Egypte. Zij komen naar Jozef toe met hun verhaal, met hun dromen.

Kom naar Mij, zegt Jezus, als je vermoeid of belast bent.

Jozef vraagt of de schenker hem wil gedenken. Maar de schenker vergeet hem, alsof er niets was gebeurd. De bakker – die het langst bij Jozef mocht blijven – laat het leven, maar heeft bij wijze van spreken tot op het laatst nog Jozefs stem in zijn hoofd en hart.

De weg naar Pasen, de weg die Jezus door Jeruzalem ging, de weg van smarten – is een weg om te gedenken. De viering van het Heilig Avondmaal met brood en wijn, bakker en schenker, is het teken van de gemeenschap met de Messias van Israël, de gemeenschap met Israël en de gemeenschap met elkaar.

Gedenken is de kernboodschap,

Zelfs in de viering van het Heilig Avondmaal – brood en wijn, bakker en schenker; dat het teken is van de gemeenschap met de Messias van Israël, de gemeenschap met Israël, de gemeenschap met elkaar met dat geopende venster naar Gods toekomst – heeft ‘gedenken’ als leidraad, als kernboodschap.

Baal Shem Tov, een Poolse rabbijn en de stichter van het chassidische jodendom, merkt op: ‘Vergeten is ballingschap, gedenken is verlossing.’ Gedenk, zoals Jakob de tweede droom van Jozef vasthield en Maria de woorden van Jezus steeds in haar hart bewaarde.

Leef vanuit gedenken, de valkuil van het vergeten is altijd dichtbij.