ម៉ាកុស 7
7
ទំនៀមទម្លាប់របស់មនុស្ស
1មានពួកផារិស៊ី និងពួកគ្រូវិន័យខ្លះដែលមកពីយេរូសាឡិម ប្រមូលគ្នាមករកព្រះយេស៊ូវ។ 2ពួកគេបានឃើញថាសិស្សខ្លះរបស់ព្រះអង្គហូបនំប៉័ងដោយដៃមិនបរិសុទ្ធ គឺដៃដែលមិនបានលាង#7:2 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “ពួកគេក៏ចាប់កំហុស”។។ 3ជាការពិត ពួកផារិស៊ី និងជនជាតិយូដាទាំងអស់កាន់ខ្ជាប់នូវទំនៀមទម្លាប់របស់ចាស់បុរាណ គឺពួកគេមិនហូបឡើយ ប្រសិនបើមិនបានលាងដៃតាមពិធី#7:3 តាមពិធី―ឬ “ឲ្យស្អាត”។ទេ។ 4នៅពេលមកពីផ្សារវិញ ពួកគេមិនហូបឡើយ ប្រសិនបើមិនបានធ្វើពិធីជម្រះខ្លួនទេ។ មានទំនៀមទម្លាប់ផ្សេងៗទៀតជាច្រើន ដែលពួកគេបានទទួលដើម្បីកាន់តាម ដូចជាការលាងពែង ថូ ភាជនៈទង់ដែង និងតុកៅអី#7:4 ឯកសារបុរាណខ្លះគ្មាន “និងតុកៅអី”។ជាដើម។ 5ដូច្នេះពួកផារិស៊ី និងពួកគ្រូវិន័យសួរព្រះអង្គថា៖ “ហេតុអ្វីបានជាពួកសិស្សរបស់លោកមិនដើរតាមទំនៀមទម្លាប់របស់ចាស់បុរាណ បែរជាហូបនំប៉័ងដោយដៃមិនបរិសុទ្ធ#7:5 ដៃមិនបរិសុទ្ធ―ឯកសារបុរាណខ្លះថា “ដៃដែលមិនបានលាង”។ទៅវិញ?”។
6ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនឹងពួកគេថា៖“អេសាយបានព្យាករអំពីអ្នករាល់គ្នាជាមនុស្សមានពុតត្រូវហើយ ដូចដែលមានសរសេរទុកមកថា:
‘ប្រជាជននេះគោរពយើងដោយបបូរមាត់
ប៉ុន្តែចិត្តរបស់ពួកគេនៅឆ្ងាយពីយើង។
7 ពួកគេថ្វាយបង្គំយើងឥតប្រយោជន៍សោះ
ដ្បិតពួកគេបង្រៀនបទបញ្ញត្តិរបស់មនុស្សជាគោលលទ្ធិ # 7:7 ពួកគេបង្រៀនបទបញ្ញត្តិរបស់មនុស្សជាគោលលទ្ធិ―ឬ “គោលលទ្ធិដែលពួកគេបង្រៀនជាបទបញ្ញត្តិរបស់មនុស្ស”។ ’។ # 7:6-7 《អេសាយ》 29:13។
8 អ្នករាល់គ្នាបានបោះបង់សេចក្ដីបង្គាប់របស់ព្រះចោល ហើយកាន់ខ្ជាប់នូវទំនៀមទម្លាប់របស់មនុស្សវិញ # 7:8 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “ដូចជាការលាងថូ និងពែង ហើយអ្នករាល់គ្នាក៏កំពុងធ្វើការជាច្រើនទៀត ស្រដៀងនឹងការបែបនេះដែរ”។ ”។ 9ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៀតថា៖“អ្នករាល់គ្នាបោះបង់សេចក្ដីបង្គាប់របស់ព្រះចោល ដើម្បីឲ្យទំនៀមទម្លាប់របស់អ្នករាល់គ្នានៅគង់វង្ស អីក៏បានល្អម្ល៉េះ! 10ដ្បិតម៉ូសេបានបង្គាប់ថា:
‘ចូរគោរពឪពុក និងម្ដាយរបស់អ្នក’ # 7:10 《និក្ខមនំ》 20:12; 《ទុតិយកថា》 5:16។ ហើយថា:
‘ត្រូវតែប្រហារជីវិតអ្នកដែលជេរប្រមាថឪពុក ឬម្ដាយ’ # 7:10 《និក្ខមនំ》 21:17; 《លេវីវិន័យ》 20:9។ ។
11 ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាវិញ អ្នករាល់គ្នានិយាយថា: ‘ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់និយាយនឹងឪពុក ឬម្ដាយថា: “អ្វីក៏ដោយដែលខ្ញុំត្រូវជូនលោកឪពុកអ្នកម្ដាយ ទៅជាគ័របាន់រួចហើយ” (គ័របាន់ មានអត្ថន័យប្រែថា តង្វាយថ្វាយព្រះ) 12អ្នករាល់គ្នាលែងឲ្យអ្នកនោះធ្វើអ្វីសម្រាប់ឪពុកម្ដាយទៀតឡើយ’។ 13អ្នករាល់គ្នាធ្វើឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទៅជាមោឃៈដូច្នេះ ដោយទំនៀមទម្លាប់ដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលតៗគ្នា។ អ្នករាល់គ្នាក៏ធ្វើការស្រដៀងបែបនេះជាច្រើនដែរ”។ 14បន្ទាប់មក ព្រះអង្គទ្រង់ហៅហ្វូងមនុស្សមកម្ដងទៀត#7:14 ឯកសារបុរាណខ្លះគ្មាន “ម្ដងទៀត”។ ហើយមានបន្ទូលនឹងពួកគេថា៖“ចូរអ្នកទាំងអស់គ្នាស្ដាប់ខ្ញុំ ហើយយល់ចុះ 15គ្មានអ្វីពីខាងក្រៅចូលក្នុងមនុស្ស ដែលអាចធ្វើឲ្យមនុស្ស#7:15 មនុស្ស―ន័យត្រង់គឺ “គាត់”។សៅហ្មងបានឡើយ គឺអ្វីៗដែលចេញមកពីមនុស្សវិញទេ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សសៅហ្មង។ 16អ្នកណាមានត្រចៀកស្ដាប់ ចូរស្ដាប់ចុះ!#7:16 ឯកសារបុរាណខ្លះគ្មានខនេះ។”។
17នៅពេលចេញពីហ្វូងមនុស្ស ព្រះអង្គយាងចូលទៅក្នុងផ្ទះ ពួកសិស្សរបស់ព្រះអង្គទូលសួរព្រះអង្គអំពីពាក្យឧបមានេះ។ 18ព្រះអង្គក៏មានបន្ទូលថា៖“តើអ្នករាល់គ្នាក៏ខ្វះសមត្ថភាពយល់ដឹងដល់ថ្នាក់ហ្នឹងដែរឬ? តើអ្នករាល់គ្នាមិនយល់ទេឬថា អ្វីៗទាំងអស់ពីខាងក្រៅដែលចូលក្នុងមនុស្ស មិនអាចធ្វើឲ្យមនុស្សសៅហ្មងបានឡើយ? 19ដ្បិតវាមិនចូលក្នុងចិត្តទេ គឺចូលក្នុងពោះ ហើយចេញទៅក្នុងបង្គន់”។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គបញ្ជាក់ថាអាហារទាំងអស់សុទ្ធតែបរិសុទ្ធ។ 20ព្រះអង្គមានបន្ទូលទៀតថា៖“គឺអ្វីដែលចេញមកពីមនុស្សវិញទេ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សសៅហ្មង។ 21ដ្បិតគំនិតអាក្រក់ចេញមកពីខាងក្នុង គឺពីចិត្តរបស់មនុស្ស ដូចជាអំពើអសីលធម៌ខាងផ្លូវភេទ ការលួច ការកាប់សម្លាប់ 22ការផិតក្បត់ ការលោភលន់ អំពើអាក្រក់ ការបោកប្រាស់ ការល្មោភកាម ការច្រណែនឈ្នានីស ការមួលបង្កាច់ អំនួត និងអំពើឆោតល្ងង់។ 23ការអាក្រក់ទាំងអស់នេះចេញមកពីខាងក្នុង ហើយធ្វើឲ្យមនុស្សសៅហ្មង”។
ជំនឿរបស់ស្ត្រីសាសន៍ដទៃ
24ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ក្រោកឡើង យាងចាកចេញពីទីនោះទៅស្រុកទីរ៉ុស និងស៊ីដូន#7:24 ឯកសារបុរាណខ្លះគ្មាន “និងស៊ីដូន”។។ នៅពេលចូលទៅក្នុងផ្ទះ ព្រះអង្គមិនចង់ឲ្យអ្នកណាដឹងឡើយ ប៉ុន្តែលាក់មិនជិត។ 25មានស្ត្រីម្នាក់ដែលកូនស្រីរបស់នាងមានវិញ្ញាណអសោចចូលបានឮអំពីព្រះអង្គ នាងក៏មកក្រាបចុះទៀបព្រះបាទារបស់ព្រះអង្គភ្លាម។ 26ស្ត្រីនោះជាក្រិក ជាជាតិសាសន៍ហ្វេនីស៊ីក្នុងស៊ីរី។ នាងទូលអង្វរព្រះអង្គឲ្យដេញអារក្សចេញពីកូនស្រីរបស់នាង។ 27ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនឹងនាងថា៖“ត្រូវតែឲ្យកូនៗបានឆ្អែតជាមុនសិន ពីព្រោះការដែលយកនំប៉័ងរបស់កូនៗបោះទៅឲ្យកូនឆ្កែ មិនត្រូវទេ”។
28នាងទូលតបថា៖ “ព្រះអម្ចាស់អើយ#7:28 ព្រះអម្ចាស់អើយ―ឯកសារបុរាណខ្លះថា “ច៎ា ព្រះអម្ចាស់អើយ”។! សូម្បីតែកូនឆ្កែនៅក្រោមតុក៏ស៊ីកម្ទេចអាហាររបស់ក្មេងៗដែរ”។
29ព្រះអង្គមានបន្ទូលនឹងនាងថា៖“ដោយសារតែពាក្យនេះ ចូរទៅវិញចុះ អារក្សបានចេញពីកូនស្រីរបស់នាងហើយ”។ 30នៅពេលទៅដល់ផ្ទះវិញ នាងក៏ឃើញកូននោះ#7:30 កូននោះ―ឯកសារបុរាណខ្លះថា “កូនស្រីនោះ”។ដេកនៅលើគ្រែ រីឯអារក្សបានចេញបាត់ហើយ។
ប្រោសមនុស្សគថ្លង់ឲ្យជា
31ព្រះយេស៊ូវយាងចេញពីស្រុកទីរ៉ុស ហើយយាងកាត់ស៊ីដូន ទៅបឹង#7:31 បឹង―ឬ “សមុទ្រ”។កាលីឡេវិញ តាមស្រុកដេកាប៉ូលី។ 32គេនាំបុរសគថ្លង់ម្នាក់មករកព្រះអង្គ ហើយទូលអង្វរព្រះអង្គឲ្យដាក់ព្រះហស្តលើគាត់។ 33ព្រះអង្គក៏នាំបុរសនោះចេញទៅដោយឡែកពីហ្វូងមនុស្ស ដាក់ព្រះអង្គុលី#7:33 ព្រះអង្គុលី―ពាក្យរាជសព្ទមានន័យថា “ម្រាមដៃ”។របស់ព្រះអង្គក្នុងត្រចៀកទាំងសងខាងរបស់គាត់ ហើយស្ដោះទឹកព្រះឱស្ឋ រួចពាល់អណ្ដាតរបស់គាត់ 34បន្ទាប់មក ព្រះអង្គទ្រង់ងើយមើលទៅមេឃ ដកដង្ហើមធំ រួចមានបន្ទូលនឹងគាត់ថា៖“អិបផាថា#7:34 អិបផាថា―ជាភាសាអើរ៉ាម។!” ដែលមានអត្ថន័យប្រែថា“ចូរបើកឡើង”។ 35ភ្លាមនោះ ត្រចៀករបស់គាត់ត្រូវបានបើក រីឯចំណងនៃអណ្ដាតរបស់គាត់ត្រូវបានស្រាយ ហើយគាត់ក៏និយាយបានច្បាស់។ 36ព្រះយេស៊ូវបានហាមពួកគេមិនឲ្យប្រាប់អ្នកណាឡើយ ប៉ុន្តែព្រះអង្គកាន់តែហាមពួកគេ ពួកគេក៏កាន់តែប្រកាសច្រើនឡើង។
37គេស្ងើចយ៉ាងក្រៃលែង ទាំងនិយាយថា៖ “លោកធ្វើអ្វីៗទាំងអស់បានល្អណាស់! សូម្បីតែមនុស្សថ្លង់ក៏លោកធ្វើឲ្យឮបាន មនុស្សគក៏លោកធ្វើឲ្យនិយាយបានដែរ”៕
ទើបបានជ្រើសរើសហើយ៖
ម៉ាកុស 7: GKHB
គំនូសចំណាំ
ចម្លង
ប្រៀបធៀប
ចែករំលែក
ចង់ឱ្យគំនូសពណ៌ដែលបានរក្សាទុករបស់អ្នក មាននៅលើគ្រប់ឧបករណ៍ទាំងអស់មែនទេ? ចុះឈ្មោះប្រើ ឬចុះឈ្មោះចូល
GLOBAL KHMER BIBLE©
Copyright © 2023 by Global Bible Initiative