ម៉ាកុស 12

12
ពាក្យឧបមាអំពីម្ចាស់ចម្ការទំពាំងបាយជូរ
1ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ចាប់ផ្ដើម​មានបន្ទូល​នឹង​ពួកគេ​ជា​ពាក្យឧបមា​ថា៖“មាន​បុរស​ម្នាក់​ធ្វើ​ចម្ការទំពាំងបាយជូរ ព័ទ្ធ​របង​ជុំវិញ ជីក​ទីបញ្ជាន់ផ្លែ សាងសង់​ប៉ម ហើយ​ប្រវាស់ឲ្យ​ពួក​កសិករ រួច​ចេញដំណើរទៅស្រុកឆ្ងាយ​។ 2លុះដល់​រដូវ​ប្រមូលផល​#12:2 ប្រមូលផល―ជាពាក្យជំនួយ។លោក​ក៏​ចាត់​បាវបម្រើ​ម្នាក់​ឲ្យទៅ​រក​ពួក​កសិករ ដើម្បី​ទទួល​ផល​ចម្ការទំពាំងបាយជូរ​ពី​កសិករ​ទាំងនោះ​។ 3ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​ចាប់​ម្នាក់នោះ​វាយ ហើយ​បណ្ដេញឲ្យទៅវិញ​ដោយដៃទទេ​។ 4ម្ចាស់ចម្ការ​ក៏​ចាត់​បាវបម្រើ​ផ្សេង​ឲ្យទៅ​រក​ពួកគេ​ម្ដងទៀត​។ ពួកគេ#12:4 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “គប់គាត់នឹងដុំថ្ម”។សំពងក្បាល និង​បង្អាប់បង្អោន​គាត់#12:4 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “ព្រមទាំងបណ្ដេញគាត់ឲ្យទៅវិញ”។ 5ម្ចាស់ចម្ការ​ចាត់​ម្នាក់ទៀត​ឲ្យទៅ ពួកគេ​ក៏​សម្លាប់​ម្នាក់នោះ​។ លោក​ចាត់​អ្នកផ្សេងទៀត​ជាច្រើន ពួកគេ​ក៏​វាយ​ខ្លះ និង​សម្លាប់​ខ្លះ​។
6 “ម្ចាស់ចម្ការ​នោះ​នៅ​មាន​ម្នាក់ទៀត គឺ​កូនប្រុសដ៏ជាទីស្រឡាញ់​របស់លោក​។ នៅ​ទីបំផុត លោក​ក៏​ចាត់​កូននោះ​ឲ្យទៅ​រក​ពួកគេ ដោយ​និយាយ​ថា​: ‘ពួកគេ​មុខជា​គោរព​កូនប្រុស​របស់ខ្ញុំ​មិន​ខាន’។
7 “ប៉ុន្តែ​កសិករ​ទាំងនោះ​និយាយ​គ្នា​ថា​: ‘ម្នាក់នេះ​ជា​អ្នកទទួលមរតក​។ មក៍! យើង​នាំគ្នា​សម្លាប់​វា​ចោល​ទៅ នោះ​ទ្រព្យមរតក​នឹង​បានជា​របស់យើង’។ 8ដូច្នេះ ពួកគេ​ក៏​ចាប់​គាត់​មក​សម្លាប់ ហើយ​បោះចោល​ទៅ​ខាងក្រៅ​ចម្ការទំពាំងបាយជូរ​។
9 “ចុះ​ម្ចាស់​ចម្ការទំពាំងបាយជូរ​នឹង​ធ្វើ​ដូចម្ដេច​? លោក​នឹង​មក​បំផ្លាញជីវិត​កសិករ​ទាំងនោះ រួច​ប្រគល់​ចម្ការទំពាំងបាយជូរ​ដល់​អ្នកផ្សេងទៀត​។ 10តើ​អ្នករាល់គ្នា​មិនដែល​អាន​បទគម្ពីរ​នេះ​ទេ​ឬ ដែលថា​:
‘ថ្ម​ដែល​ពួក​ជាងសង់ផ្ទះ​បដិសេធ
បាន​ត្រឡប់ជា​ថ្មគ្រឹះ​វិញ​។
11 ការនេះ​បាន​កើតឡើង​ពី​ព្រះអម្ចាស់
ជា​ការ​អស្ចារ្យ​ក្នុង​ភ្នែក​របស់យើង’ # 12:10-11 《ទំនុកតម្កើង》 118:22-23។ ?”។
12ពួក​នាយកបូជាចារ្យ ពួកគ្រូវិន័យ និងពួកចាស់ទុំ​ចង់​ចាប់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ពួកគេ​ដឹង​ថា​ព្រះអង្គ​មានបន្ទូល​ជា​ពាក្យឧបមា​នេះ​សំដៅលើ​ពួកគេ​។ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​ខ្លាច​ហ្វូងមនុស្ស ដូច្នេះ​ពួកគេ​ក៏​ចាកចេញ​ពី​ព្រះអង្គ​ទៅ។
ព្រះ និងសេសារ
13បន្ទាប់មក ពួកគេ​ចាត់​ពួកផារិស៊ី និង​ពួកគណៈហេរ៉ូឌ​ខ្លះ​ឲ្យទៅ​រក​ព្រះយេស៊ូវ ដើម្បី​ចាប់កំហុស​ព្រះអង្គ​តាមរយៈ​ព្រះបន្ទូល​របស់ព្រះអង្គ​។ 14នៅពេល​មក​ដល់ អ្នកទាំងនោះ​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា​៖ “លោកគ្រូ យើងខ្ញុំ​ដឹង​ហើយ​ថា លោក​ជា​មនុស្ស​ពិតត្រង់ ហើយ​លោក​មិន​ខ្វល់​អំពី​អ្នកណា​ទេ ដ្បិត​លោក​មិន​រើសមុខ​គេ​ឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ​លោក​បង្រៀន​មាគ៌ា​របស់​ព្រះ​តាម​សេចក្ដីពិត​។ តើ​យើងខ្ញុំ​បង់ពន្ធ​ថ្វាយ​សេសារ ត្រូវឬមិនត្រូវ​? តើ​យើងខ្ញុំ​គួរ​បង់ ឬ​មិន​គួរ​បង់​?”។
15ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ជ្រាប​ពុតត្បុត​របស់​ពួកគេ ក៏​មានបន្ទូល​នឹង​ពួកគេ​ថា៖“ហេតុអ្វីបានជា​អ្នករាល់គ្នា​ល្បងល​ខ្ញុំ​? ចូរ​យក​កាក់​ឌេណារី#12:15 ឌេណារី―លុយកាក់ធ្វើពីប្រាក់របស់រ៉ូម៉ាំង។ 1ឌេណារី=ថ្លៃឈ្នួល1ថ្ងៃ។មក​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មើល​មើល៍”។ 16ពួកគេ​ក៏​យកមក​។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​សួរ​ពួកគេ​ថា៖“តើ​រូប និង​ចំណារ​នេះ​ជា​របស់​នរណា?”។
ពួកគេ​ទូល​ឆ្លើយថា​៖ “របស់​សេសារ”។
17ព្រះយេស៊ូវ​មានបន្ទូល​នឹង​ពួកគេ​ថា៖“អ្វីៗ​របស់​សេសារ ចូរ​ថ្វាយ​ដល់​សេសារ ហើយ​អ្វីៗ​របស់​ព្រះ ចូរ​ថ្វាយ​ដល់​ព្រះចុះ”។ ពួកគេ​ក៏​ស្ងើច​នឹង​ព្រះអង្គ។
ពួកសាឌូស៊ី និងសេចក្ដីរស់ឡើងវិញ
18ក្រោយមក មាន​ពួកសាឌូស៊ី​ដែល​និយាយ​ថា​គ្មាន​ការរស់ឡើងវិញ មករក​ព្រះយេស៊ូវ​។ ពួកគេ​ទូល​សួរ​ព្រះអង្គ​ថា៖ 19“លោកគ្រូ ម៉ូសេ​បាន​សរសេរ​ទុកឲ្យ​យើង​ថាប្រសិនបើ​បងប្រុស​របស់​អ្នកណា​ម្នាក់​ស្លាប់​ចោល​ប្រពន្ធ ដោយ​មិន​បាន​បន្សល់​កូន ប្អូនប្រុស​របស់​គាត់​ត្រូវតែ​យក​ប្រពន្ធ​របស់បង ហើយ​បង្កើត​ពូជ​សម្រាប់​បងប្រុស​របស់​ខ្លួន។#12:19 《ទុតិយកថា》 25:5។ 20មាន​បងប្អូនប្រុស​ប្រាំពីរ​នាក់ បង​ច្បង​បាន​យក​ប្រពន្ធ ហើយ​ស្លាប់​ទៅ​ដោយ​មិន​បាន​បន្សល់​ពូជ​ទេ​។ 21ប្អូន​ទីពីរ​យក​នាង ហើយ​ស្លាប់​ទៅ​ដោយ​មិន​បាន​បន្សល់​ពូជ​ដែរ​។ រីឯ​ប្អូន​ទីបី​ក៏​ដូចគ្នាដែរ​។ 22ដូច្នេះ បងប្អូន​ទាំង​ប្រាំពីរ​នាក់#12:22 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “បានយកនាង តែ”។​មិន​បាន​បន្សល់​ពូជ​ទេ​។ នៅទីបំផុត ស្ត្រី​នោះ​ក៏​ស្លាប់​ទៅ​ដែរ​។ 23នៅ​ថ្ងៃនៃការរស់ឡើងវិញ គឺ​ពេល​ពួកគេ​រស់ឡើងវិញ#12:23 ឯកសារបុរាណខ្លះគ្មាន “គឺពេល​ពួកគេ​រស់​ឡើង​វិញ”។ តើ​នាង​នឹង​ទៅជា​ប្រពន្ធ​របស់​នរណា​ក្នុង​អ្នកទាំងនោះ​? ដ្បិត​ទាំង​ប្រាំពីរ​នាក់​បាន​យក​នាង​ជា​ប្រពន្ធ”។
24ព្រះយេស៊ូវ​មានបន្ទូល​នឹង​ពួកគេ​ថា៖“តើ​មិនមែន​ដោយសារ​អ្នករាល់គ្នា​មិន​យល់​គម្ពីរ ហើយក៏មិន​យល់​អំពី​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះ​ទេ​ឬ ដែល​ធ្វើឲ្យ​អ្នករាល់គ្នា​យល់ខុស​? 25ដ្បិត​នៅពេល​ពួកគេ​រស់ឡើងវិញ​ពីចំណោម​មនុស្សស្លាប់ ពួកគេ​មិន​រៀបការជាប្ដីប្រពន្ធ​ឡើយ គឺ​បាន​ដូចជា​បណ្ដា​ទូតសួគ៌​ដែល​នៅ​ស្ថានសួគ៌​វិញ​។ 26ចំពោះ​ការ​ដែល​មនុស្សស្លាប់​ត្រូវបាន​លើកឲ្យរស់ឡើងវិញ​នោះ តើ​អ្នករាល់គ្នា​មិនដែល​អាន​ក្នុង​គម្ពីរ​ម៉ូសេ​ត្រង់​វគ្គ ‘គុម្ពបន្លា’ ពី​របៀប​ដែល​ព្រះ​មានបន្ទូល​នឹង​លោក​ទេ​ឬ ដែល​ថា​:‘យើង​ជា​ព្រះ​របស់​អ័ប្រាហាំ ជា​ព្រះ​របស់​អ៊ីសាក និង​ជា​ព្រះ​របស់​យ៉ាកុប’#12:26 《និក្ខមនំ》 3:6, 15-16។? 27ព្រះ​មិនមែន​ជា​ព្រះ​របស់​មនុស្សស្លាប់​ទេ គឺ​ជា​ព្រះ#12:27 ឯកសារបុរាណខ្លះគ្មាន “ព្រះ”។របស់​មនុស្ស​រស់​។ អ្នករាល់គ្នា​យល់ខុស​ទាំងស្រុង​ហើយ​!”។
បទបញ្ជាដ៏សំខាន់បំផុត
28មាន​ម្នាក់​ក្នុង​ពួក​គ្រូវិន័យ​បាន​ចូលមកជិត ឮ​ពួកគេ​កំពុង​ជជែក​គ្នា ហើយ​ឃើញ​ថា​ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ឆ្លើយ​នឹង​ពួកគេ​បាន​ល្អ ក៏​ទូល​សួរ​ព្រះអង្គ​ថា៖ “តើ​ក្នុង​បទបញ្ជា​ទាំងអស់​មួយណា​សំខាន់ជាងគេ​?”។
29ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ឆ្លើយ​ថា​៖#12:29 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “ក្នុង​បទបញ្ជាទាំងអស់”។បទបញ្ជា​សំខាន់ជាងគេ​គឺ​:
‘អ៊ីស្រាអែល​អើយ ចូរ​ស្ដាប់​! ព្រះអម្ចាស់​ដ៏​ជា​ព្រះ​នៃយើង ជា​ព្រះអម្ចាស់​តែមួយអង្គគត់​។ # 12:29 《ទុតិយកថា》 6:4។ 30អ្នក​ត្រូវ​ស្រឡាញ់​ព្រះអម្ចាស់​ព្រះ​របស់អ្នក អស់ពី​ចិត្ត អស់ពី​ព្រលឹង អស់ពី​គំនិត និង​អស់ពី​កម្លាំង​របស់អ្នក#12:30 《ទុតិយកថា》 6:5; 《យ៉ូស្វេ》 22:5។#12:30 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “នេះជាបទបញ្ជាដែលសំខាន់ជាងគេ”។
31 “រីឯ​បទបញ្ជា​ទីពីរ​គឺ​:‘ត្រូវ​ស្រឡាញ់​អ្នកជិតខាង​របស់អ្នក ដូច​ស្រឡាញ់​ខ្លួនឯង’។ # 12:31 《លេវីវិន័យ》 19:18។ គ្មាន​បទបញ្ជា​ណា​ធំជាង​បទបញ្ជា​ទាំងនេះ​ឡើយ”។
32គ្រូវិន័យ​នោះ​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា៖ “ត្រូវ​ហើយ លោកគ្រូ​! លោកគ្រូ​និយាយ​ពិត​ថា មាន​ព្រះ​តែមួយអង្គគត់ ហើយ​ក្រៅពី​ព្រះអង្គ គ្មាន​ព្រះ​ណាទៀត​ឡើយ​។ 33រីឯ​ការ​ស្រឡាញ់​ព្រះ​អស់ពី​ចិត្ត អស់ពី​បញ្ញា#12:33 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “អស់ពី​ព្រលឹង”។ និង​អស់ពី​កម្លាំង ហើយ​ការ​ស្រឡាញ់​អ្នកជិតខាង​ដូច​ស្រឡាញ់​ខ្លួនឯង នោះ​ប្រសើរជាង​តង្វាយដុត និង​យញ្ញបូជា​ទាំងអស់​ទៅទៀត”។
34ព្រះយេស៊ូវ​ឃើញ​ថា​គាត់​ឆ្លើយ​ដោយប្រាជ្ញា ក៏​មានបន្ទូល​នឹង​គាត់​ថា៖“អ្នក​មិន​ឆ្ងាយ​ពី​អាណាចក្រ​របស់​ព្រះ​ទេ”។ បន្ទាប់មក គ្មានអ្នកណា​ហ៊ាន​ទូល​សួរ​ព្រះអង្គ​ទៀតឡើយ​។
ព្រះគ្រីស្ទ និងដាវីឌ
35នៅពេល​កំពុង​បង្រៀន​ក្នុង​ព្រះវិហារ ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​សួរ​ថា​៖“ម្ដេចក៏​ពួក​គ្រូវិន័យ​និយាយ​ថា ព្រះ​គ្រីស្ទ​ជា​ពូជពង្ស​របស់​ដាវីឌ​? 36ដាវីឌ​ផ្ទាល់​បាន​និយាយ​ដោយ​ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ​ថា​:
‘ព្រះអម្ចាស់​មានបន្ទូល​នឹង​ព្រះអម្ចាស់​របស់ខ្ញុំ​ថា
ចូរ​អង្គុយ​នៅ​ខាងស្ដាំ​យើង
រហូតដល់​យើង​ដាក់​ពួក​ខ្មាំងសត្រូវ​របស់អ្នក​នៅក្រោម​ជើង # 12:36 ឯកសារបុរាណខ្លះបន្ថែម “ធ្វើជាកំណល់ជើង”។ របស់អ្នក’។ # 12:36 《ទំនុកតម្កើង》 110:1។
37 ដាវីឌ​ផ្ទាល់​បាន​ហៅ​ព្រះគ្រីស្ទ​ថា ‘ព្រះអម្ចាស់’ បើដូច្នេះ​តើ​ព្រះអង្គ​ជា​ពូជពង្ស​របស់​លោក​ដូចម្ដេចកើត​?”។ ហ្វូងមនុស្ស​មួយក្រុម​ធំ​នោះ​ក៏​ស្ដាប់​ព្រះយេស៊ូវ​ដោយអំណរ​។
ចូរប្រយ័ត្ននឹងពួកគ្រូវិន័យ
38ព្រះយេស៊ូវ​មានបន្ទូល​ក្នុង​សេចក្ដីបង្រៀន​របស់​ព្រះអង្គ​ថា​៖“ចូរ​ប្រុងប្រយ័ត្ន​នឹង​ពួក​គ្រូវិន័យ​។ ពួកគេ​ចូលចិត្ត​ពាក់​អាវវែង​ដើរចុះដើរឡើង ហើយ​ចូលចិត្ត​ការគោរព​នៅតាម​ផ្សារ 39ព្រមទាំង​ចូលចិត្ត​កៅអីកិត្តិយស​ក្នុង​សាលាប្រជុំ និង​កន្លែងកិត្តិយស​នៅក្នុង​ពិធីជប់លៀង​។ 40ពួកគេ​ស៊ីបង្ហិន​ផ្ទះ​របស់​ស្ត្រីមេម៉ាយ ហើយ​ធ្វើពុត​ជា​អធិស្ឋាន​យ៉ាងយូរ​។ អ្នកទាំងនេះ​នឹង​ទទួល​ទោស#12:40 ទោស​―ឬ “ការជំនុំជម្រះ”។ធ្ងន់ជាង”។
តង្វាយ​របស់​ស្ត្រី​មេម៉ាយ
41ព្រះយេស៊ូវ​គង់ចុះ​ទល់មុខ​ទីដាក់តង្វាយ ទត​មើល​របៀប​ដែល​ប្រជាជន​ដាក់​លុយកាក់​ទៅក្នុង​ហិបតង្វាយ​។ អ្នកមាន​ជាច្រើន​នាក់​ដាក់​លុយកាក់​យ៉ាងច្រើន​។ 42មាន​ស្ត្រីមេម៉ាយ​ក្រីក្រ​ម្នាក់​បាន​មក ដាក់​កាក់​ឡិបតា#12:42 ឡិបតា―លុយកាក់ធ្វើពីទង់ដែងរបស់ក្រិក។ 1ឡិបតា=1/128នៃថ្លៃឈ្នួល1ថ្ងៃ។​ពីរ ដែល​ស្មើនឹង​មួយ​កូដ្រាន#12:42 កូដ្រាន―លុយកាក់ធ្វើពីលង្ហិនរបស់រ៉ូម៉ាំង។ 1កូដ្រាន=1/64នៃថ្លៃឈ្នួល1ថ្ងៃ។​។ 43ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ហៅ​ពួក​សិស្ស​មក មានបន្ទូល​នឹង​ពួកគេ​ថា​៖“ប្រាកដមែន ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នករាល់គ្នា​ថា ស្ត្រីមេម៉ាយ​ក្រីក្រ​ម្នាក់នេះ​បាន​ដាក់​ច្រើនជាង​អស់អ្នក​ដែល​ដាក់​ក្នុង​ហិបតង្វាយ​។ 44ដ្បិត​មនុស្ស​គ្រប់គ្នា​បាន​ដាក់​ពី​សំណល់​របស់​ខ្លួន រីឯ​ស្ត្រីមេម៉ាយ​នេះ​វិញ នាង​បាន​ដាក់​អ្វីៗ​ទាំងអស់​ដែល​នាង​មាន ពី​ភាពក្រខ្សត់​របស់​នាង គឺ​បា្រក់ចិញ្ចឹមជីវិត​ទាំងអស់​របស់​នាង”៕

ទើបបានជ្រើសរើសហើយ៖

ម៉ាកុស 12: GKHB

គំនូស​ចំណាំ

ចម្លង

ប្រៀបធៀប

ចែក​រំលែក

None

ចង់ឱ្យគំនូសពណ៌ដែលបានរក្សាទុករបស់អ្នក មាននៅលើគ្រប់ឧបករណ៍ទាំងអស់មែនទេ? ចុះឈ្មោះប្រើ ឬចុះឈ្មោះចូល