رو به بیابان

بیابان فصلی است که هر پیروان عیسی حداقل یک بار در طول زندگی خود می گذرد. این زمانی است که با انتظار طولانی ، دوره های طولانی از درهای به ظاهر بسته و ناامید کننده بسیار مشخص شده است. این فصلی است که مجازات نیست بلکه آماده سازی برای آنچه در پیش است. خداوند بنی اسرائیلی ها را از طریق بیابان در یک سفر چهل ساله ای که برای هدف صریح از علفهای هرز جمعیت یک نسل سرکشگر و بی ایمان بود ، گرفت. آنچه باید یک سفر ده روزه به سرزمین موعود آنها تبدیل شود به یک مسیر دنباله ای چهل سال تبدیل شده است که خداوند برای مردم خود به طور دقیق برنامه ریزی کرده است. در طول این اقامتگاه بیابان ، خدا هرگز دور نبود بلکه درست در کنار آنها و در میان آنها بود. او هنوز از طریق موسی و سپس از طریق جوشوا با آنها ارتباط نزدیکی برقرار کرد. او به طور جدی درگیر آنها بود

زندگی روزمره و به همان اندازه در فداکاری بی بدیل خود نسبت به او سرمایه گذاری می شد.

مشکل بیابان این است که با خشکسالی خشن و بی امان مانند شرایط می تواند بی پایان به نظر برسد. روابط می تواند تلاش کند ، امور مالی ممکن است سخت تر از حد معمول احساس شود ، سلامتی شما در حالی که شما در محله های بسیار نزدیک خیره می شوید ، احساس سنگی و ناپایدار می کند. هرچه به سفر بیابان خود نزدیک تر نگاه می کنید ، خواهید فهمید که خدا در سکوت ها غایب نیست و او در گرمای محاکمات شما دور نیست اما او با شما می ماند و وقتی احساس ضرب و شتم می کنید ، شما را نگه می دارد. او وقتی می گوید "من هرگز شما را ترک نمی کنم و شما را ترک نمی کنم" در مورد کلام خود صادق است.

ممکن است شما نتوانید نور را در انتهای تونل بیابان خود ببینید ، اما می توانید اطمینان حاصل کنید که در هر مرحله از راه ، نور جهان را با خود دارید. شما در انفرادی ترین لحظه های خود ضربان قلب او را برای شما حس می کنید. هنگامی که وزش باد زوزه در اطراف شما جمع می شود ، قدرت غیرقابل مقایسه او را احساس خواهید کرد. مهربانی او را در میان بزرگترین دل و ناامیدی خود خواهید دید.

بنابراین امید را از دست ندهید. وقتی خود را در بیابان می بینید ، به پروردگار همه فراخوانی کنید. او خدای تپه ها ، دره ها ، بیابان و باغ ها است. او به شما کمک می کند تا فصل جاری خود را حس کنید در حالی که شما را با لطف و محبت به مرحله بعدی سوق می دهد.