Psalm 41
41
XLI Psalm.
1Is beannuidhe an duine bheir go glic,
Fa ndear an duine bocht;
Trath bhidhean se a mbuáreadh ghéar,
Bheir Dia e saor ó’n olc.
2Ghnidh Dia a dhi’on sa chuimhdeach beó,
Is beannuidhe é san tír;
Do mhian a naimid mirúnach,
Na tabhair e go síor.
3Air leabuidh thinnis iarganuigh,
Bheir Dia dho neart a’s treóir;
A leaba ghnídh tu dho air fad,
A nam a theinnis mhóir.
4Dubhairt me, déun trócaire orm,
A Thíghearna a’s a Dhé;
A’s léighis m’anam eáslan bocht,
Oir d’aghuidh a pheacuidh mé.
5Tán dream‐soin uile is namhuid damh,
Ag labhairt orm le béim;
Ca huair a scriosfar n’ainmsin as,
A’s rachas se don éug.
6Ma thigse m’amharc labhruigh se,
Caint diomhaoineach gan chéill;
Ta a chroidhe ag cruiniugh nimh astígh,
Sa muith a ghnidhse sgéul.
7Sior‐chogruid a ccluais le a cheil’
Lucht m’fuath ataid air fad;
Ag smuainiughadh sa cumadh locht,
A m’aghuidh fein gan stad.
8Droch‐thinneas (deir siad) ta go dlúth,
A leanmhuin go daingean ris;
Air mbeith do ’nis, na luigh go tinn,
Ni éireóchuigh se arís.
9An fear ba charuid dhilís dhamh,
D’air dhoighios gach nidh b’ail;
Agus d’ith m’arán air mo bhord,
A’m’ aghuidh thóg se ’shál.
10Acht tusa Dhia, deun trócáre orm,
A’s tóg me rís go hárd;
Do chum go dtabhuirfin luaigheacht doibh,
A’s cumann ceart gan dáil.
11Thrid so is fiosrach me go beacht,
Gur b’ionmhuin leatsa me;
Air son nach ttug mo namhuid buaidh,
’S nach ndearnadh leó mo chlaoidh.
12Acht mise an mo ionrachus,
’S tu sheasais me do gnáth;
A bhfiaghnuise fós do ghnuis a Dhé,
Dom shocrughadh go bráth.
13Iehobha Dia do chloinn Israél,
Beannuidhe go raibh se féin;
O aois go haois go suthain síor,
Amen agus Amen.
اکنون انتخاب شده:
Psalm 41: PSA1836
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
A Londain: ar na chur na gclo re Richard Watts, 1836