Psalm 42
42
XLII Psalm.
1Mar thogras eilit srothán uisg,
Le buireadh ard go géur;
Mar sin ta m’anam tógbhail suas,
Ag éigh chúghadsa a Dhé.
2Ta tart air m’anam chum mo Dhia,
Mar gheall air Dhia ta beó;
Ca huair thiucfadh me do lathair,
An Tighearna mo ghlóir.
3Gach la a’s oidhche is iad mo dhéar,
Is cuibhrion damh ’s as biadh;
An uair deirid riom do ghnáth,
Ca bfuil anois do Dhia?
4Ta m’anam air na dhortadh amach,
A cuimniughadh gach nídh;
Oir chuaidh me leis an ccóimhthionól,
Dul léo go teampoll Dé.
Do chuaigh me léo le gairdeachas,
’Smholadhmuir fós le chéil;
Leis an ccuideachta sin do bhí,
Ag coimhead laéthe féil.
5O m’anam creud far leagadh thu,
Le buaidhreadh claonadh siós;
A’s creud fa bhfuil tu ttaobh a stigh,
Fa dhóruing a’s fa sgíos.
Cuir dóchas daingion ann do Dhia,
Oir feasda molfad é:
Air son fhurtacht agus a shláint,
’Thig chú’m on éadan réidh.
6Thuit m’anam ionam sios a Dhé,
Mar sin cuimhnighim ort;
O thalamh Iórdan, Hermon aird,
O Mhisar ard na ccnoc.
7Le fuaim do shruthán uisge féin,
Ta doimhne air dhoimhne ’gairm;
Do stuaidhe a’s do thonna ard,
Dul thor’m ata le toirm.
8Ordóchuidh Dia dá ghrásaibh dhamh,
A chaoimhneas annsa ló;
San óidhce ghnidhim guidh a’s céol,
Re Dia a chúm me beó.
9Mo charruig creud far thréigis me,
Re Dia a dhéirim féin;
Creud fa bhfuilim ag triall fa bhrón,
Tre fhóirneart m’eascar tréun.
10Mar lann am chnamhuibh m’eascairde,
Tabhairt oilbheim dhamh ta;
Trath deir siad riom go fonóideach,
Cá bhfuil do Dhia gach lá?
11O m’anam creud fár leagadh thu,
Le brón ag claonadh sios?
A’s creud a bhfuil tu ttaob a stigh,
Fuidh aithmhéal a’s fuidh sgíth.
Cuir dóchus daingion ann do Dhia,
Oir molfad e do ghnáth;
Oir is se is sláinte dom’ ghnuis,
Is se mo Dhia go bráth.
اکنون انتخاب شده:
Psalm 42: PSA1836
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
A Londain: ar na chur na gclo re Richard Watts, 1836