آیات محبوب کتاب مقدس از مەرقوس 3

به اشتراک گذاشتن

چوینکه هەر کەس خاست خودا وه جێ بارێ، برا و خویشک و داڵگ منه.»

«وه ڕاسی، وەپێدان ئویشم تەمام گونایل ئنسان و هەر کفرێگ که بکێ بەخشریەد؛ وەلێ هەر که وه روح‌القودوس کفر بکێ، هەراێهەر نیەوەخشرێی، بەڵکەم وه گوناێگ ئەبەدی تاوانباره.»

ئەگەر مەمڵەکەتی وه زد خوەێ هەڵسێ، نیەتویەنی بەردەوام بمینێ. ئەگەریش ماڵێگ وه زد خوەێ هەڵسێ، ئەو ماڵه نیەتویەنی بەردەوام بمینێ.

هەر وەختیش روحیل ناپاک دوینیانی، وه نوای پاێ، خوێان خستیان زەوی و هاوار کردیان: «تو کوڕ خودای!»