آیات محبوب کتاب مقدس از مەرقوس 4

به اشتراک گذاشتن

عیسا هەڵساد و تەشەری دا واگه، وه دەریاچەگه وەت: «بیدەنگ بو! ئارام به!» ئمجا واگه وساد و گشت جاێ ئاشاسێگ کامڵ گرده وەر. ئمجا وه شاگردیلی وەت: «ئەڕا ئەوقره زاوردان چیه؟ هێمراێ ئیمان نیرین؟»

ئەوانه فره زاورێان چوی، وه یەکترەکی وەتیان: «ئیه کیه که تەنانەت وا و دەریاچەیش له لێ فەرمان بەن!»

وەلێ عیسا وه دویای قایقەگه، سەر ناویه بان بالشتێگ و خەفتوی. شاگردەگانێ هەڵێسانن و وەتن: «ماموستا، دەربەن نێید دێریم له ‎بین چیمن؟»

ئمجا هەم وەت: «وردەو بونه ئەوه که شنەفین. وەگەرد هەر پەێمانەێگ بکیشین، ئەڕادان کیشێید، تەنانەت فرەتریش.

عیسا وەت: «پادشایی خودا مینێده پیاێگ که تویەم وەشنێده سەر زەوی. شەو و ڕوژ، چ وەناو خەو بود چ وه خەوەر، تویەمەگه سەوز کێ و گەورا بود. ئەویش نیەزانێ چوی بو.

هەر کەس گوش شنەوا دێرێ، بشنەفێ.»