2. Chronik 20
20
Joschafat sien Siech äwa de Amonita un Moabita
1No dee Tiet kjeemen de Moabita, de Amonita un met an toop uk Meunita, om jäajen Joschafat to kjamfen. 2Joschafat wort jemalt: Eene groote Äwamacht kjemt von de aundre Sied vom Soltmäa ut Edom jäajen die. Un kjikj, dee sent aul en Hazezon Tamar. Daut es een aundra Nomen fa En Gedi. 3Joschafat veschrock sikj sea un bemieejd sikj, däm Harn to froagen, un leet en gaunz Juda eene Tiet opproopen toom fausten. 4Un Juda vesaumeld sikj, om von däm Harn Help to sieekjen. Soogoa ut aule Städa von Juda kjeemen see, om dän Harn to sieekjen. #2Chr 15,9-15
5Un Joschafat stald sikj ver de Vesaumlunk von Juda un Jerusalem en däm nieen Väahoff biem Tempel 6un säd: Har, du Gott von onse Vodasch, best du nich Gott em Himmel un Kjennich äwa aule Kjennichrikjs von de Velkja? Bie die es aule Krauft un Macht, un doa es kjeena, waut die wadastonen kaun. #1Mo 18,25; 1Chr 29,12 7Du, ons Gott, hast doch de Enwona von dit Launt ver dien Volkj Israel vedräwen un hast ons, dienen Frint Abraham siene Nokomen, daut fa emma jejäft. 8Onse Vodasch muaken sikj hia Tus, un buden een Heilichtum fa dienen Nomen un säden: 9Wan Ojjlekj äwa ons kjemt, Schwieet, Strofjerecht, jefäadelje Krankheiten ooda Hungaschnoot, dan well wie hia ver dit Hus ver die träden, wiels dien Nomen es en dit Hus, un en onse Noot no die schrieen, un du woascht ons hieren un halpen. 10Nu kjikj doch, de Amonita un Moabita un dee vom Boajch Seir, wua du Israel nich derchreisen leetst, aus see ut Ägipten kjeemen, wiels see musten dee omgonen un durwen dee nich utroden. #5Mo 2,4-5.9.19 11Kjikj, nu komen see ons daut doamet trigjtotolen, daut see ons ut dien Hab un Goot rut driewen wellen, waut du ons jejäft hast. 12Ons Gott, west du dee nich bestrofen? Wie kjennen ons jäajen dise groote Armee nich wäaren, waut jäajen ons kjemt. Wie weeten nich, waut wie doonen sellen. Doawäajen kjikjen onse Uagen opp die!
13Daut gaunze Volkj von Juda, de oole, un uk de Frues un Kjinja, stunden dort ver däm Tempel. 14Un däm Harn sien Jeist kjeem medden en de Vesaumlunk opp Jahasiel, Secharja sienen Sän. Secharja wia Benaja sien Sän, dee wia Jehiel sien Sän, dee wia Matanja sien Sän, een Levit von Asaf siene Nokomen. 15Hee roopt: Horcht häa, jie Lied von Juda, un jie Enwona von Jerusalem un du, Kjennich Joschafat! Soo sajcht de Har to junt: Jie sellen junt nich ferchten un nich vetwiewlen wäajen dise groote Äwamacht! Wiels dis Kaumf es nich june Sach, daut es Gott siene Sach. #(15-17) 2Mo 14,13-14 16Morjen sell jie jäajen an raufgonen. Wan see dän Wajch von Ziz noppkomen, woa jie an trafen, aum Enj von daut Tol, wua de Wiltnis Jeruel aunfangt. 17Jie selfst oba brucken nich kjamfen; blieft stonen un kjikjt too, woo ekj, de Har, fa junt siejen woa. Fercht junt nich, jie Enwona von Juda un Jerusalem! Morjen got an entjäajen! De Har woat bie junt sennen.
18Dan kjneed Joschafat sikj dol un neijd sien Jesecht no de Ieed, un uk daut gaunze Volkj von Juda un de Enwona von Jerusalem schmeeten sikj ver däm Harn han un bäden am aun. 19Un de Leviten, dee Nokomen von Kehat un Korach wieren, muaken sikj opp om dän Harn, Israel äaren Gott, met lude schaulende Stemmen to lowen.
20Tiedich aum näakjsten Morjen, aus see loos jinjen no de Wiltnis Tekoa, stald Joschafat sikj ver an un säd: Horcht emol häa, jie Mana von Juda un Jerusalem! Doot däm Harn, junen Gott vetruen! Dan woa jie stoakj sennen! Jleeft siene Profeeten, dan woa jie siejen! #Jes 7,9; 28,16 21Hee berod sikj met daut Volkj un stald de Tempel Sinja en äare Deenstkjleeda aun, ver de Armee to gonen. See sullen däm Harn lowen met daut Leet: Dankt däm Harn, wiels siene truhoatje Leew hieet niemols opp! #Psa 106,1 22Un aus see aunfungen met danken un lowen, leet de Har waut von Hinjen komen äwa de Amonita un Moabita un dee vom Boajch Seir, dee jäajen Juda loosjegonen wieren, daut see en Vewerrunk kjeemen un sikj jäajensiedich venichten deeden. 23Doa stalden sikj de Amonita un Moabita jäajen dee, dee vom Boajch Seir wieren, om dee uttoroden un to venichten. Un aus see dee vom Boajch Seir venicht hauden, jeroden see selfst jäajenenaunda, un schluagen sikj jäajensiedich dol. 24Aus Juda oba bat de Städ kjeem, woa see en de Wiltnis nenn kjikjen kunnen, un sikj no daut fientliche Häa rom kjikjten, sagen see bloos noch doodje Menschen oppe Ieed ligjen. Nich eena wia met däm Läwen doavon jekomen. 25Un Joschafat kjeem met sien Volkj, daut Kjrichskaptol entosaumlen. Un see fungen sea väl Vee, Sachen un Kjleeda un wieetvollet Jereetschoft, un neemen sikj soo väl met, daut see daut meist nich droagen kunnen, un brukten dree Doag om daut aula to saumlen, wiels daut sea väl wia. 26Aum vieeden Dach kjeemen see en daut Danktol toop; un doa dankten see däm Harn. Doawäajen heet de Städ “Danktol” bat disen Dach. 27Doa wongen see von Juda un Jerusalem wada aula om, un reisden, met Joschafat aus väaschten, met Freiden trigj no Jerusalem. Äare Freid wia groot, wiels de Har an jäajen äare Fiend jeholpen haud. 28See trocken met Spell von Zitta, Hoapen un Trompeeten en Jerusalem nenn un jinjen no däm Harn sienen Tempel. 29Oba äwa de aunligjende Lenda kjeem een groota Schrakj, aus see daut hieeden, daut de Har selfst jäajen de Fiend von Israel jekjamft haud. 30Un soo haud Joschafat sien Kjennichrikj Fräd, wiels de Har, sien Gott, jeef am aun aule Jrensen Fräd. #2Chr 15,15
Daut Enj von Kjennich Joschafat siene Rejierunk
(1Kjen 22,41-51)
31Joschafat wia Kjennich äwa Juda; hee wia 35 Joa oolt, aus hee Kjennich wort; un hee rejieed 25 Joa en Jerusalem. Siene Mutta heet Asuba, un wia Schilhi siene Dochta. 32Hee foljd en aulem daut Väabilt von sienen Voda Asa un deed, waut däm Harn jefoll. 33Bloos de huage Opfastäden worden nich wajchjeriemt, wiels daut Volkj sikj met äa Hoat noch nich gaunz no äare Vodasch äaren Gott jedreit haud. 34Waut noch mea von Joschafat to sajen es, de ieeschte uk de lotre Jeschichten, daut es notoläsen en däm Berecht, waut Jehu, Hanani sien Sän, jeschräwen haft. Dee steit en daut Buak von de Kjennichs en Israel.
35No däm schloot Joschafat, de Kjennich von Juda, eenen Vetrach met Ahasja, däm Kjennich von Israel, dee een gottlooset Läwen fieed. #1Kjen 22,52-54 36Hee wort sikj met am eenich, Schäp to buen, om no Tarsis to foaren; un de Schäp worden en Ezjon Geber jebut. 37Oba Elieser, Dodawa sien Sän, von Marescha, profezeid jäajen Joschafat un säd: Wiels du die met Ahasja veeenicht hast, woat de Har dien Woakj vestieren. Un de Schäp vebruaken hinjawäajes un kjeemen nich bat Tarsis.
Currently Selected:
2. Chronik 20: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
