Rouman 6
6
Dë la santificassioun e neuva ubbidiensa secound la giustissia dë la fede.
1Cosa diroum‐ne dounque? Staroum‐ne ënt ’l pëcà, për chë la grassia a abbounda?
2Diou guarda! noui ch’i souma mort al pëcà, coum i vivroum‐ne ëncoura?
3Seve nen chë tutti noui aiti ch’i souma stait batësà ën Gesu‐Crist, i souma stait batësà ënt soua mort?
4I souma dounque sepoult coun chiel ënt soua mort mediante ’l batesim; afin chë sicoum Crist a l è arsussità d’i mort da la gloria dël Pare, i vivou dëcò d’una vita nueva.
5Përché s’i souma stait fait una medesima pianta coun chiel, për la counfourmità dë soua mort, i lou sarouma dëcò dë soua risurressioun.
6Savend sò‐ssi, chë nost om vei a l è stait crucificà ënsem a chiel, për chë ’l corp dël pëcà a sia distrut; për ch’i servou pi nen ’l pëcà.
7Përché coul ch’a l è mort, a l è liberà dal pëcà.
8Oura s’i souma mort coun Crist, i crëdouma ch’i vivrouma dëcò coun chiel;
9Savend chë Crist, essend arsussità d’i mort, a meuir pi nen, la mort a lou domina pi nen.
10Përché in quant al essi mort, a l è mort una volta ën causa dël pëcà; ma in quant al essi vivent, a l è vivent ën Diou.
11Voui aiti dëcò për l’istess, fe vost count ch’i si mort al pëcà; ma vivent a Diou, ën Gesu‐Crist Nossëgnour.
12Chë ’l pëcà a regna dounque nen ënt vost corp mourtal, për ubbidi‐ie ënt soue councupissense.
13E impieghe nen vosti membri për essi d’i istrument d’iniquità al pëcà; ma impieghe‐ve a Diou coum da mort essend fait vivent, e vosti membri d’i istrument dë giustissia a Diou.
14Përché ’l pëcà a l avrà nëssun impero sù voui aiti, përché ch’i si nen souta la legge, ma souta la grassia.
15Cosa dounque? Pëchëroum‐ne, përché ch’i souma nen souta la legge, ma souta la grassia? Diou guarda!
16Seve nen benissim chë a chiounque ch’i vë rende sciav për ubbidi, i si sciav dë coul ch’i ubbidisse, sia dël pëcà a la mort; sia dë l’ ubbidiensa a la giustissia?
17Oura, grassia a Diou dë lon ch’essend stait i sciav dël pëcà, i eve ubbidi dël cœur a la fourma espressa dë la doutrina ënt laqual i si stait educà.
18Essend dounque liberà dal pëcà, i si diventà servi dë la giustissia.
19(I parlou a la manera d’i omini, përché dë la deboulëssa dë vosta carn.) Sicoum dounque i eve impiegà vosti membri për servi a la countaminassioun e a l’iniquità, për l’ iniquità; coussì impieghe adess vosti membri për servi a la giustissia ën santità.
20Përché quand ch’i ere sciav dël pëcà, i ere liber a riguard dë la giustissia.
21Che frut è‐lou dounque ch’i avie anloura dë le cose ch’adess a ve fan ounta? Sicurament so fin a l è la mort.
22Ma adess ch’i si liberà dal pëcà, e sërvitour d’Iddiou, i eve vost frut ënt la santificassioun, e për fin la vita eterna.
23Përché la mercede dël pëcà, a l è la mort; ma ’l doun d’ Iddiou, a l è la vita eterna ën Gesu‐Crist, Nossëgnour.
Currently Selected:
Rouman 6: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
