Rouman 7
7
Dë l’uso dë la libërtà dë la legge. Coumbatiment dë la carn countra l’ spirit.
1Seve nen, o mei fratei (përché i parlou a coui ch’a intendou lon ch’a l è la legge), chë la legge a domina l’om durant tut ’l temp ch’a l è ënt sta vita?
2Përché la foumna ch’a l è souta la douminassioun d’un omou, a l è ligà a so omou da la legge, mentre chë chiel a viv; ma së so omou a meuir, a l è sciolta da la legge dël omou.
3L’om dounque essend viv, së chila a spousa un autr’om, a sarà ciamà adultera; ma so omou essend mort, a l è sciolta da la legge; dë manera chë a sarà nen adultera s’a spousa un autr’om.
4Coussì, o mei fratei, i si dëcò mort a la legge për ’l corp dë Crist, për essi a un autr’, a coul ch’a l è arsussità d’i mort, për ch’i portou dë frut a Diou.
5Përché quand i erou ënt la carn, le affessioun pëcaminouse për la legge, a agiou ënt i nosti membri, për pourté dë frut a la mort.
6Ma adess i souma liberà dë la legge, da laqual i erou ritënù, ch’a l è morta; afin ch’i servou secound l’ spirit neuv, e nen secound la lettera veia.
7Cosa diroum‐ne dounque? la legge è‐la pëcà? Diou guarda! al countrari, i heu nen counoussù ’l pëcà, salvo për meso dë la legge; difatti i avria nen counoussù ’l pëcà dë desideri së la legge a l aveissa nen dit: Të desidëras nen la roba d’i aiti.
8Ma ’l pëcà avënd pià oucasioun dal coumandament, a l ha proudout ënt mi ogni sort dë desideri; përché chë sensa la legge ’l pëcà a l è mort.
9Përché i aite volte, ch’i erou sensa la legge, i viviou; ma quand ’l coumandament a l è vënù, ’l pëcà a l ha coumensà a tourné vivi.
10E mi i soun mort; e a s’è trouvà‐sse chë ’l coumandament për vita a l è rëstà për mort.
11Përché ’l pëcà piand oucasioun dël coumandament, a m’ ha sedout, e për meso dë chiel a m’ ha buttà‐me a mort.
12La legge dounque a l è santa, e ’l coumandament a l è sant, giust e boun.
13Lon ch’a l è boun è‐lou rëstà‐ne mourtal? Nen affait; ma ’l pëcà, për ch’a parësseissa pëcà, a m’ ha cagiounà‐me la mort për meso dël ben; afin chë ’l pëcà, a fussa rendù dal coumandament eccessivament pecatour.
14Përché i savouma chë la legge a l è spiritual; ma i soun carnal, vendù al pëcà.
15Difatti i appreuvou nen lon ch’i fas, da già ch’i fas nen lon ch’i veui, ma i fas lon ch’i heu an ira.
16Oura së lon ch’i fas i lou veui nen, i ricounossou chë la legge a l è bouna.
17Adess dounque a l è pi nen mi ch’i fas lon; ma a l è ’l pëcà ch’a abita ënt mi.
18Përché i seu ch’ ënt mi, cioè, ënt mia carn a i abita niente dë ben; vist chë ’l voulei i l’heu ben atacà ënt mi, ma i treuvou nen ’l moyen dë fé ’l ben intierament.
19Përché i fas nen ’l ben ch’i veui, ma i fas ’l mal ch’i veui nen.
20Oura s’i fas lon ch’i veui nen, a l è pi nen mi ch’i lou fas, ma ’l pëcà ch’a abita ënt mi.
21I treuvou dounque sta legge ën drinta dë mi, chë quand i veui fé ’l ben, ’l mal a resta taià a mi.
22Përché i piou ben si piasi a la legge d’Iddiou ën quant a l’ om interno;
23Ma i vëdou ënt i mè membri un’ autra legge, ch’a coumbat countra la legge dë mè intendiment, e ch’a më reste prësoune dë la legge dël pëcà, ch’a l è ënt i mè membri.
24Miserabil ch’i soun, chi è‐lou ch’a më liberërà dal corp dë sta mort?
25I rendou grassie a Diou për Gesu‐Crist Nossëgnour. Dounque mi stess i servou coun l’intendiment a la legge d’Iddiou, ma coun la carn a la legge dël pëcà.
Currently Selected:
Rouman 7: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
