Rouman 5
5
Frut dë la giustissia dë la fede; paragoun dë Crist e d’Adam.
1Essend dounque giustificà da la fede, i ouma la pass coun Diou, mediante Nossëgnour Gesu‐Crist;
2’L qual dëcò a l ha mënà‐ne për la fede a sta grassia, ënt laqual i së tënouma ferm; e i së glourificouma fin ënt la speransa dë la gloria d’Iddiou.
3E nen mac lon, ma i së glourificouma fin ënt le afflissioun, savend chë l’afflissioun a proudu la passiensa;
4E la passiensa l’esperiment; e l’esperiment la speransa.
5Oura la speransa a da nen roussour, përché l’amour d’Iddiou a l è difus ënt nosti cœur dal Spirit Sant ch’a l è stà‐ne dait.
6Përché quand i erou ëncoura priv dë tutta forsa, Crist a l è mort ënt so temp për i empi.
7Oura a gran pena arrivë‐lou chë queicadun a muira për un giust; ma ancoura a poudria d’esse chë queicadun a vouleissa ben meuiri për un benefatour.
8Ma Diou a da a counossi so amour ënvers noui aiti ënt sò‐ssi, chë, quand i erou mac pecatour, Crist a l è mort për noui.
9Moutouben dë pi dounque, essend adess giustificà për meso dë so sang, saroum‐ne salvà dal ira, da chiel.
10Përché së, quand i erou inimis, i souma stait ricouncilià coun Diou për la mort dë so Fieul, moutouben dë pi essend già ricouncilià, saroum‐ne salvà për soua vita.
11E nen soulament, ma i së glourificouma anche ën Diou për Nossëgnour Gesu‐Crist; për meso dël qual i ouma adess outëni la ricounciliassioun.
12Për laqual cosa sicoum për un om soul ’l pëcà a l è ëntrà ënt ’l mound, la mort dëcò për ’l pëcà; e coussì la mort a l è arrivà sù tutti i omini, përché chë tutti a l han pëcà.
13Përché fin a la legge ’l pëcà a l era al mound; oura ’l pëcà a l è nen imputà quand a i è nen dë legge.
14Ma la mort a l ha regnà da Adam fin a Mose, anche sù coui ch’a l aviou nen pëcà dë la manera ënt laqual Adam a l avia pëcà, ’l qual a l è la figura dë coul ch’a dëvia vëni.
15Ma a l è nen dël doun parei dë l’ouffeisa; përché së për l’ouffeisa d’un soul diversi a soun mort, moutouben dë pi la grassia d’Iddiou, e ’l doun për la grassia ch’a l è d’un om soul, dë Gesu‐Crist, a l ha abboundà sù diversi.
16E a l è nen dël doun coum për un soul ch’a l ha pëcà, përché la coundanassioun a ven da un soul delit; ma ’l doun dë la giustificassioun a s’estend a diversi pëcà.
17Përché së, për l’ouffeissa d’un soul, la mort a l ha regnà ën causa d’un soul, moutouben dë pi coui ch’a ricevou l’abboundansa dë la grassia, e dël doun dë la giustissia, a regnëran ën vita ën causa d’un soul, Gesu‐Crist.
18Sicoum dounque për un soul pëcà i omini a soun buttà souta la coundanassioun, coussì për una soul giustissia giustificante sù tutti i omini ën giustificassioun dë vita.
19Përché sicoum për la disubbidiensa d’un soul om diversi a soun rëstà pecatour, coussì për l’ubbidiensa d’un soul diversi a rëstëran giust.
20Oura la legge a l è intervënùa për chë l’ouffeisa a abboundeissa; ma doua chë ’l pëcà a l ha abboundà, la grassia a l ha abboundà‐ie për dësoura;
21Afin chë sicoum ’l pëcà a l ha regnà për la mort, coussì la grassia a regneissa për la giustissia ch’a da la vita eterna, për Gesu‐Crist Nossëgnour.
Currently Selected:
Rouman 5: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
