Rouman 5
5
Frut dë la giustissia dë la fede; paragoun dë Crist e d’Adam.
1Essend dounque giustificà da la fede, i ouma la pass coun Diou, mediante Nossëgnour Gesu‐Crist;
2’L qual dëcò a l ha mënà‐ne për la fede a sta grassia, ënt laqual i së tënouma ferm; e i së glourificouma fin ënt la speransa dë la gloria d’Iddiou.
3E nen mac lon, ma i së glourificouma fin ënt le afflissioun, savend chë l’afflissioun a proudu la passiensa;
4E la passiensa l’esperiment; e l’esperiment la speransa.
5Oura la speransa a da nen roussour, përché l’amour d’Iddiou a l è difus ënt nosti cœur dal Spirit Sant ch’a l è stà‐ne dait.
6Përché quand i erou ëncoura priv dë tutta forsa, Crist a l è mort ënt so temp për i empi.
7Oura a gran pena arrivë‐lou chë queicadun a muira për un giust; ma ancoura a poudria d’esse chë queicadun a vouleissa ben meuiri për un benefatour.
8Ma Diou a da a counossi so amour ënvers noui aiti ënt sò‐ssi, chë, quand i erou mac pecatour, Crist a l è mort për noui.
9Moutouben dë pi dounque, essend adess giustificà për meso dë so sang, saroum‐ne salvà dal ira, da chiel.
10Përché së, quand i erou inimis, i souma stait ricouncilià coun Diou për la mort dë so Fieul, moutouben dë pi essend già ricouncilià, saroum‐ne salvà për soua vita.
11E nen soulament, ma i së glourificouma anche ën Diou për Nossëgnour Gesu‐Crist; për meso dël qual i ouma adess outëni la ricounciliassioun.
12Për laqual cosa sicoum për un om soul ’l pëcà a l è ëntrà ënt ’l mound, la mort dëcò për ’l pëcà; e coussì la mort a l è arrivà sù tutti i omini, përché chë tutti a l han pëcà.
13Përché fin a la legge ’l pëcà a l era al mound; oura ’l pëcà a l è nen imputà quand a i è nen dë legge.
14Ma la mort a l ha regnà da Adam fin a Mose, anche sù coui ch’a l aviou nen pëcà dë la manera ënt laqual Adam a l avia pëcà, ’l qual a l è la figura dë coul ch’a dëvia vëni.
15Ma a l è nen dël doun parei dë l’ouffeisa; përché së për l’ouffeisa d’un soul diversi a soun mort, moutouben dë pi la grassia d’Iddiou, e ’l doun për la grassia ch’a l è d’un om soul, dë Gesu‐Crist, a l ha abboundà sù diversi.
16E a l è nen dël doun coum për un soul ch’a l ha pëcà, përché la coundanassioun a ven da un soul delit; ma ’l doun dë la giustificassioun a s’estend a diversi pëcà.
17Përché së, për l’ouffeissa d’un soul, la mort a l ha regnà ën causa d’un soul, moutouben dë pi coui ch’a ricevou l’abboundansa dë la grassia, e dël doun dë la giustissia, a regnëran ën vita ën causa d’un soul, Gesu‐Crist.
18Sicoum dounque për un soul pëcà i omini a soun buttà souta la coundanassioun, coussì për una soul giustissia giustificante sù tutti i omini ën giustificassioun dë vita.
19Përché sicoum për la disubbidiensa d’un soul om diversi a soun rëstà pecatour, coussì për l’ubbidiensa d’un soul diversi a rëstëran giust.
20Oura la legge a l è intervënùa për chë l’ouffeisa a abboundeissa; ma doua chë ’l pëcà a l ha abboundà, la grassia a l ha abboundà‐ie për dësoura;
21Afin chë sicoum ’l pëcà a l ha regnà për la mort, coussì la grassia a regneissa për la giustissia ch’a da la vita eterna, për Gesu‐Crist Nossëgnour.
Currently Selected:
Rouman 5: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 5
5
Frut dë la giustissia dë la fede; paragoun dë Crist e d’Adam.
1Essend dounque giustificà da la fede, i ouma la pass coun Diou, mediante Nossëgnour Gesu‐Crist;
2’L qual dëcò a l ha mënà‐ne për la fede a sta grassia, ënt laqual i së tënouma ferm; e i së glourificouma fin ënt la speransa dë la gloria d’Iddiou.
3E nen mac lon, ma i së glourificouma fin ënt le afflissioun, savend chë l’afflissioun a proudu la passiensa;
4E la passiensa l’esperiment; e l’esperiment la speransa.
5Oura la speransa a da nen roussour, përché l’amour d’Iddiou a l è difus ënt nosti cœur dal Spirit Sant ch’a l è stà‐ne dait.
6Përché quand i erou ëncoura priv dë tutta forsa, Crist a l è mort ënt so temp për i empi.
7Oura a gran pena arrivë‐lou chë queicadun a muira për un giust; ma ancoura a poudria d’esse chë queicadun a vouleissa ben meuiri për un benefatour.
8Ma Diou a da a counossi so amour ënvers noui aiti ënt sò‐ssi, chë, quand i erou mac pecatour, Crist a l è mort për noui.
9Moutouben dë pi dounque, essend adess giustificà për meso dë so sang, saroum‐ne salvà dal ira, da chiel.
10Përché së, quand i erou inimis, i souma stait ricouncilià coun Diou për la mort dë so Fieul, moutouben dë pi essend già ricouncilià, saroum‐ne salvà për soua vita.
11E nen soulament, ma i së glourificouma anche ën Diou për Nossëgnour Gesu‐Crist; për meso dël qual i ouma adess outëni la ricounciliassioun.
12Për laqual cosa sicoum për un om soul ’l pëcà a l è ëntrà ënt ’l mound, la mort dëcò për ’l pëcà; e coussì la mort a l è arrivà sù tutti i omini, përché chë tutti a l han pëcà.
13Përché fin a la legge ’l pëcà a l era al mound; oura ’l pëcà a l è nen imputà quand a i è nen dë legge.
14Ma la mort a l ha regnà da Adam fin a Mose, anche sù coui ch’a l aviou nen pëcà dë la manera ënt laqual Adam a l avia pëcà, ’l qual a l è la figura dë coul ch’a dëvia vëni.
15Ma a l è nen dël doun parei dë l’ouffeisa; përché së për l’ouffeisa d’un soul diversi a soun mort, moutouben dë pi la grassia d’Iddiou, e ’l doun për la grassia ch’a l è d’un om soul, dë Gesu‐Crist, a l ha abboundà sù diversi.
16E a l è nen dël doun coum për un soul ch’a l ha pëcà, përché la coundanassioun a ven da un soul delit; ma ’l doun dë la giustificassioun a s’estend a diversi pëcà.
17Përché së, për l’ouffeissa d’un soul, la mort a l ha regnà ën causa d’un soul, moutouben dë pi coui ch’a ricevou l’abboundansa dë la grassia, e dël doun dë la giustissia, a regnëran ën vita ën causa d’un soul, Gesu‐Crist.
18Sicoum dounque për un soul pëcà i omini a soun buttà souta la coundanassioun, coussì për una soul giustissia giustificante sù tutti i omini ën giustificassioun dë vita.
19Përché sicoum për la disubbidiensa d’un soul om diversi a soun rëstà pecatour, coussì për l’ubbidiensa d’un soul diversi a rëstëran giust.
20Oura la legge a l è intervënùa për chë l’ouffeisa a abboundeissa; ma doua chë ’l pëcà a l ha abboundà, la grassia a l ha abboundà‐ie për dësoura;
21Afin chë sicoum ’l pëcà a l ha regnà për la mort, coussì la grassia a regneissa për la giustissia ch’a da la vita eterna, për Gesu‐Crist Nossëgnour.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835