Rouman 15
15
Dël douver dë fourtifiché i deboul, a esempi dë Crist e dë San Paul.
1Oura i dëvouma, noui aiti ch’i souma fort, suppourté le infirmità d’i deboul, e nen coumpiasi‐sse a noui istess.
2Chë ognidun dë noui adounque a coumpiasa a so prossim për so ben, për edificassioun.
3Përché anche Crist a l ha nen voulsù coumpiasi a se stess; ma secound ch’a l è scrit: le improuperie dë coui ch’a t’oultragiou a soun cascà sù mi.
4Përché tutte le cose ch’a soun staite scritte dënans, a soun staite scritte për nostra istrussioun; afin chë mediante la passiensa e la counsoulassioun dë le scriture, i abbiou speransa.
5Oura ’l Diou dë passiensa e dë counsoulassioun a vë fassa la grassia d’avei tutti un medesim sentiment secound Gesu‐Crist!
6Afin chë tutti, d’un medesim cœur e d’una medesima bouca, i glourifiche Diou, ch’a l è ’l Pare dë Nossëgnour Gesu‐Crist.
7Përché dë lon i vë deve ricevi un l’aut, coum dëcò Crist a l ha ricevù‐ne a chiel, për la gloria d’Iddiou.
8Oura, i diou chë Gesu‐Crist a l è stait minist dë la circouncisioun, për la verità d’Iddiou, afin dë ratifiché le proumesse faite ai Pare;
9E afin ch’i gentii a ounourou Diou për soua misericordia, secound lon ch’a l è scrit: I celebrëreu, ën causa dë lon, toua lode ën mes ai gentii, e i cantëreu dë salm a to nom.
10E a l è dëcò dit: o Gentii, ralegre‐ve ënsem a so popoul.
11E ëncoura: Tutte nassioun, loude ’l Sëgnour; e voui aiti tutti, o popoul celebre‐lou.
12Esaia a l ha dëcò dit: A i sarà una radis dë Jesse, un a s’elevërà për gouvërné i gentii e i gentii a l avran speransa ënt chiel.
13’L Diou dë speransa dounque a veuia riempi‐ve d’ogni allegria e dë pass, ën crëdand; afin ch’i abbounde ën speransa për la poutensa dël Spirit Sant.
14Oura, mei fratei, i soun dëcò mi istess persuas ch’i si dëcò pien dë bountá, riempi dë tutta cougnissioun, e ch’i peule anche esourté‐ve un l’aut.
15Ma, o fratei, i l heu scrivù‐ve ënt queich manera pi liberament, coum për fé‐ve ricourdé, ën causa dë la grassia ch’a l è stà‐me daita da Diou;
16Afin ch’i siou minist dë Gesu‐Crist ënvers i gentii, impiegand‐me al sacrifissi dë l’evangeli d’Iddiou; afin chë l’oublassioun d’i gentii a sia agreabil, essend santificà për l’ Spirit Sant.
17I heu dounque dë che glourifiché‐me ën Gesu‐Crist ënt le cose ch’a riguardou Iddiou.
18Përché i savriou di niente, chë Crist a l abbia nen fait për meso dë mi për ridui i gentii a l’ubbidiensa coun la parola e coum le opere,
19Coun la virtù d’i proudigi e d’i miracoul, për la poutensa dël Spirit d’Iddiou; talmente, chë da Gerusalem, e i leug circounvësin, fin a ënt l’Illiria, i heu tut riempi dë l’evangeli dë Crist;
20Applicand‐me coussì coun affessioun a announsié l’evangeli, doua chë Crist a l era ëncoura nen stait predicà, për nen fabriché sù la foundamenta d’un aut.
21Ma, secound ch’a l è scrit: Coui ai quai a l è nen stait announsià, a lou vëdran; e coui ch’a l han nen senti‐ne parlé, a lou sentiran.
22E a l è dëcò lon ch’a l ha impedi‐me souvens d’ëndé‐ve a vëdi.
23Ma adess ch’i heu nëssun moutiv dë fermé‐me ënt coust pais, e chë da tanti anni i heu un gran desideri d’ëndé da voste part;
24I ëndareu da voui aiti quand i partireu për ëndé ën Spagna; e i sperou dë vëd‐ve ën passand për vost pais, e ch’i më menërè ënsila, dop ch’i avreu prima prouvà d’essi stait ën part abbastansa coun voui aiti.
25Ma, për adess i më n’a vad a Gerusalem për assisti i Sant.
26Përché a l ha sëmià‐ie boun ai Macedounian e a coui d’Acaia dë fé una countribussioun për i pover tra i sant ch’a soun a Gerusalem.
27Coussì, i diou, a l ha sëmià‐ie boun, e dëcò a i n’a soun oubligà; përché s’i gentii a soun stait partecipi d’i so beni spirituai, a devou dëcò fé‐ie part dë coui tempourai.
28Dop dounque ch’i avreu terminà lon, e ch’i avreu counsëgnà‐ie coul frut, i ëndareu ën Spagna passand për vosti quartè.
29E i seu chë quand i ëndareu vers voui aiti, i ëndareu là coun un’abboundansa dë benedissioun dë l’evangeli dë Crist.
30Oura i v’esortou, o mei fratei, për Nossëgnour Gesu‐Crist, e për la carità dël Spirit, ch’i coumbate ënsem a mi ënt voste preghiere a Diou për mi;
31Afin ch’i siou liberà dai incredul ch’a soun ën Giudea, e chë mia aministrassioun ch’i heu da fé a Gerusalem, a sia rendùa agreabil ai Sant;
32Afin ch’i vadou da voui aiti coun allegria, për la voulountà d’Iddiou, e ch’i më ricreou ënsem a voui aiti.
33Oura ’l Diou dë pass a sia coun voui tutti. Amen!
Currently Selected:
Rouman 15: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
