Rouman 15
15
Dël douver dë fourtifiché i deboul, a esempi dë Crist e dë San Paul.
1Oura i dëvouma, noui aiti ch’i souma fort, suppourté le infirmità d’i deboul, e nen coumpiasi‐sse a noui istess.
2Chë ognidun dë noui adounque a coumpiasa a so prossim për so ben, për edificassioun.
3Përché anche Crist a l ha nen voulsù coumpiasi a se stess; ma secound ch’a l è scrit: le improuperie dë coui ch’a t’oultragiou a soun cascà sù mi.
4Përché tutte le cose ch’a soun staite scritte dënans, a soun staite scritte për nostra istrussioun; afin chë mediante la passiensa e la counsoulassioun dë le scriture, i abbiou speransa.
5Oura ’l Diou dë passiensa e dë counsoulassioun a vë fassa la grassia d’avei tutti un medesim sentiment secound Gesu‐Crist!
6Afin chë tutti, d’un medesim cœur e d’una medesima bouca, i glourifiche Diou, ch’a l è ’l Pare dë Nossëgnour Gesu‐Crist.
7Përché dë lon i vë deve ricevi un l’aut, coum dëcò Crist a l ha ricevù‐ne a chiel, për la gloria d’Iddiou.
8Oura, i diou chë Gesu‐Crist a l è stait minist dë la circouncisioun, për la verità d’Iddiou, afin dë ratifiché le proumesse faite ai Pare;
9E afin ch’i gentii a ounourou Diou për soua misericordia, secound lon ch’a l è scrit: I celebrëreu, ën causa dë lon, toua lode ën mes ai gentii, e i cantëreu dë salm a to nom.
10E a l è dëcò dit: o Gentii, ralegre‐ve ënsem a so popoul.
11E ëncoura: Tutte nassioun, loude ’l Sëgnour; e voui aiti tutti, o popoul celebre‐lou.
12Esaia a l ha dëcò dit: A i sarà una radis dë Jesse, un a s’elevërà për gouvërné i gentii e i gentii a l avran speransa ënt chiel.
13’L Diou dë speransa dounque a veuia riempi‐ve d’ogni allegria e dë pass, ën crëdand; afin ch’i abbounde ën speransa për la poutensa dël Spirit Sant.
14Oura, mei fratei, i soun dëcò mi istess persuas ch’i si dëcò pien dë bountá, riempi dë tutta cougnissioun, e ch’i peule anche esourté‐ve un l’aut.
15Ma, o fratei, i l heu scrivù‐ve ënt queich manera pi liberament, coum për fé‐ve ricourdé, ën causa dë la grassia ch’a l è stà‐me daita da Diou;
16Afin ch’i siou minist dë Gesu‐Crist ënvers i gentii, impiegand‐me al sacrifissi dë l’evangeli d’Iddiou; afin chë l’oublassioun d’i gentii a sia agreabil, essend santificà për l’ Spirit Sant.
17I heu dounque dë che glourifiché‐me ën Gesu‐Crist ënt le cose ch’a riguardou Iddiou.
18Përché i savriou di niente, chë Crist a l abbia nen fait për meso dë mi për ridui i gentii a l’ubbidiensa coun la parola e coum le opere,
19Coun la virtù d’i proudigi e d’i miracoul, për la poutensa dël Spirit d’Iddiou; talmente, chë da Gerusalem, e i leug circounvësin, fin a ënt l’Illiria, i heu tut riempi dë l’evangeli dë Crist;
20Applicand‐me coussì coun affessioun a announsié l’evangeli, doua chë Crist a l era ëncoura nen stait predicà, për nen fabriché sù la foundamenta d’un aut.
21Ma, secound ch’a l è scrit: Coui ai quai a l è nen stait announsià, a lou vëdran; e coui ch’a l han nen senti‐ne parlé, a lou sentiran.
22E a l è dëcò lon ch’a l ha impedi‐me souvens d’ëndé‐ve a vëdi.
23Ma adess ch’i heu nëssun moutiv dë fermé‐me ënt coust pais, e chë da tanti anni i heu un gran desideri d’ëndé da voste part;
24I ëndareu da voui aiti quand i partireu për ëndé ën Spagna; e i sperou dë vëd‐ve ën passand për vost pais, e ch’i më menërè ënsila, dop ch’i avreu prima prouvà d’essi stait ën part abbastansa coun voui aiti.
25Ma, për adess i më n’a vad a Gerusalem për assisti i Sant.
26Përché a l ha sëmià‐ie boun ai Macedounian e a coui d’Acaia dë fé una countribussioun për i pover tra i sant ch’a soun a Gerusalem.
27Coussì, i diou, a l ha sëmià‐ie boun, e dëcò a i n’a soun oubligà; përché s’i gentii a soun stait partecipi d’i so beni spirituai, a devou dëcò fé‐ie part dë coui tempourai.
28Dop dounque ch’i avreu terminà lon, e ch’i avreu counsëgnà‐ie coul frut, i ëndareu ën Spagna passand për vosti quartè.
29E i seu chë quand i ëndareu vers voui aiti, i ëndareu là coun un’abboundansa dë benedissioun dë l’evangeli dë Crist.
30Oura i v’esortou, o mei fratei, për Nossëgnour Gesu‐Crist, e për la carità dël Spirit, ch’i coumbate ënsem a mi ënt voste preghiere a Diou për mi;
31Afin ch’i siou liberà dai incredul ch’a soun ën Giudea, e chë mia aministrassioun ch’i heu da fé a Gerusalem, a sia rendùa agreabil ai Sant;
32Afin ch’i vadou da voui aiti coun allegria, për la voulountà d’Iddiou, e ch’i më ricreou ënsem a voui aiti.
33Oura ’l Diou dë pass a sia coun voui tutti. Amen!
Currently Selected:
Rouman 15: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 15
15
Dël douver dë fourtifiché i deboul, a esempi dë Crist e dë San Paul.
1Oura i dëvouma, noui aiti ch’i souma fort, suppourté le infirmità d’i deboul, e nen coumpiasi‐sse a noui istess.
2Chë ognidun dë noui adounque a coumpiasa a so prossim për so ben, për edificassioun.
3Përché anche Crist a l ha nen voulsù coumpiasi a se stess; ma secound ch’a l è scrit: le improuperie dë coui ch’a t’oultragiou a soun cascà sù mi.
4Përché tutte le cose ch’a soun staite scritte dënans, a soun staite scritte për nostra istrussioun; afin chë mediante la passiensa e la counsoulassioun dë le scriture, i abbiou speransa.
5Oura ’l Diou dë passiensa e dë counsoulassioun a vë fassa la grassia d’avei tutti un medesim sentiment secound Gesu‐Crist!
6Afin chë tutti, d’un medesim cœur e d’una medesima bouca, i glourifiche Diou, ch’a l è ’l Pare dë Nossëgnour Gesu‐Crist.
7Përché dë lon i vë deve ricevi un l’aut, coum dëcò Crist a l ha ricevù‐ne a chiel, për la gloria d’Iddiou.
8Oura, i diou chë Gesu‐Crist a l è stait minist dë la circouncisioun, për la verità d’Iddiou, afin dë ratifiché le proumesse faite ai Pare;
9E afin ch’i gentii a ounourou Diou për soua misericordia, secound lon ch’a l è scrit: I celebrëreu, ën causa dë lon, toua lode ën mes ai gentii, e i cantëreu dë salm a to nom.
10E a l è dëcò dit: o Gentii, ralegre‐ve ënsem a so popoul.
11E ëncoura: Tutte nassioun, loude ’l Sëgnour; e voui aiti tutti, o popoul celebre‐lou.
12Esaia a l ha dëcò dit: A i sarà una radis dë Jesse, un a s’elevërà për gouvërné i gentii e i gentii a l avran speransa ënt chiel.
13’L Diou dë speransa dounque a veuia riempi‐ve d’ogni allegria e dë pass, ën crëdand; afin ch’i abbounde ën speransa për la poutensa dël Spirit Sant.
14Oura, mei fratei, i soun dëcò mi istess persuas ch’i si dëcò pien dë bountá, riempi dë tutta cougnissioun, e ch’i peule anche esourté‐ve un l’aut.
15Ma, o fratei, i l heu scrivù‐ve ënt queich manera pi liberament, coum për fé‐ve ricourdé, ën causa dë la grassia ch’a l è stà‐me daita da Diou;
16Afin ch’i siou minist dë Gesu‐Crist ënvers i gentii, impiegand‐me al sacrifissi dë l’evangeli d’Iddiou; afin chë l’oublassioun d’i gentii a sia agreabil, essend santificà për l’ Spirit Sant.
17I heu dounque dë che glourifiché‐me ën Gesu‐Crist ënt le cose ch’a riguardou Iddiou.
18Përché i savriou di niente, chë Crist a l abbia nen fait për meso dë mi për ridui i gentii a l’ubbidiensa coun la parola e coum le opere,
19Coun la virtù d’i proudigi e d’i miracoul, për la poutensa dël Spirit d’Iddiou; talmente, chë da Gerusalem, e i leug circounvësin, fin a ënt l’Illiria, i heu tut riempi dë l’evangeli dë Crist;
20Applicand‐me coussì coun affessioun a announsié l’evangeli, doua chë Crist a l era ëncoura nen stait predicà, për nen fabriché sù la foundamenta d’un aut.
21Ma, secound ch’a l è scrit: Coui ai quai a l è nen stait announsià, a lou vëdran; e coui ch’a l han nen senti‐ne parlé, a lou sentiran.
22E a l è dëcò lon ch’a l ha impedi‐me souvens d’ëndé‐ve a vëdi.
23Ma adess ch’i heu nëssun moutiv dë fermé‐me ënt coust pais, e chë da tanti anni i heu un gran desideri d’ëndé da voste part;
24I ëndareu da voui aiti quand i partireu për ëndé ën Spagna; e i sperou dë vëd‐ve ën passand për vost pais, e ch’i më menërè ënsila, dop ch’i avreu prima prouvà d’essi stait ën part abbastansa coun voui aiti.
25Ma, për adess i më n’a vad a Gerusalem për assisti i Sant.
26Përché a l ha sëmià‐ie boun ai Macedounian e a coui d’Acaia dë fé una countribussioun për i pover tra i sant ch’a soun a Gerusalem.
27Coussì, i diou, a l ha sëmià‐ie boun, e dëcò a i n’a soun oubligà; përché s’i gentii a soun stait partecipi d’i so beni spirituai, a devou dëcò fé‐ie part dë coui tempourai.
28Dop dounque ch’i avreu terminà lon, e ch’i avreu counsëgnà‐ie coul frut, i ëndareu ën Spagna passand për vosti quartè.
29E i seu chë quand i ëndareu vers voui aiti, i ëndareu là coun un’abboundansa dë benedissioun dë l’evangeli dë Crist.
30Oura i v’esortou, o mei fratei, për Nossëgnour Gesu‐Crist, e për la carità dël Spirit, ch’i coumbate ënsem a mi ënt voste preghiere a Diou për mi;
31Afin ch’i siou liberà dai incredul ch’a soun ën Giudea, e chë mia aministrassioun ch’i heu da fé a Gerusalem, a sia rendùa agreabil ai Sant;
32Afin ch’i vadou da voui aiti coun allegria, për la voulountà d’Iddiou, e ch’i më ricreou ënsem a voui aiti.
33Oura ’l Diou dë pass a sia coun voui tutti. Amen!
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835