Rouman 14
14
Dë la touleransa d’i deboul, e dë la libërtà ch’a edifica.
1Oura, ën quant a coul ch’a l è deboul ënt la fede, i deve ricevë‐lou, e i deve nen avei coun chiel dë countestassioun nè dë dispute.
2Un a cred ch’a së peul mangé‐sse d’ogni cosa, e l’aut ch’a l è deboul, a mangia d’erbe.
3Coul ch’a mangia ch’a dëspresia nen coul ch’a n’a mangia pa; e coul ch’a n’a mangia pa, ch’a giudica nen coul ch’a n’a mangia; përché Diou a l’ha pià‐ssëlou a chiel.
4Chi seus‐tu, ti chë të giudiche ’l sërvitour d’un aut? S’a së ten ferm o s’a brouncia, a l è për so padroun; e ansi a sarà rafermi, përché Diou a l è poutent për rafermi‐lou.
5Un a stima un dì pi chë l’aut, e l’aut a stima tutti i dì; chë ognidun a sia pienament persuas ënt so spirit.
6Coul ch’a l ha riguard al dì, a i ha riguard ën causa dël Sëgnour; e coul dëcò ch’a l ha nen riguard al dì, a i ha nen riguard ën causa dël Sëgnour; coul ch’a mangia, a n’a mangia ën causa dël Sëgnour; e a rend grassia a Diou; e coul ch’a n’a mangia nen, a n’a mangia dëcò nen ën causa dël Sëgnour, e a rend grassia a Diou.
7Përché nëssun dë noui a viv për chiel istess, e nëssun a meuir për chiel istess.
8Ma sia chë noui aiti i vivou, i vivouma al Sëgnour; o sia ch’i meuìrou, i murouma al Sëgnour: sia dounque ch’i vivou, sia ch’i meuirou, i souma dël Sëgnour.
9Difatti a l è për lon chë Crist a l è mort, ch’a l è arsussità, e ch’a l ha tournà pié una neuva vita; afin ch’a domina tant sù i mort chë sù i vivent.
10Ma ti përché giudichëstu to fratel? o ti dëcò përché dëspresiës‐tu to fratel? Sicurament, i coumparirouma tutti dënans al tribunal dë Crist.
11Përché a l è scrit: I soun vivent, a dis ’l Sëgnour, chë ogni gënoui a së pieghërà dënans a mi, e chë ogni lingua a darà lode a Diou.
12Coussì dounque ciaschedun dë noui a rendërà count për chiel istess a Diou.
13Giudicoum‐se dounque pi nen un l’aut; ma use pitost dë giudissi ënt sò‐ssi, dë nen butté d’ënciamp o dë scandoul dënans al fratel.
14I seu e i soun persuas, për ’l Sëgnour Gesu, chë niente a l è impur da se stess; ma però së un a cred ch’una cosa a l è impura, për chiel a l è impura
15Ma së to fratel a l è countristà përché d’una carn, të të coumporte nen secound la carità; distru nen, për la carn, coul për ’l qual Crist a l è mort.
16Chë l’avantage dë cui i gode a sia nen espost a essi biasimà.
17Përché ’l regno d’Iddiou a l è nen nè carn nè bevanda; ma a l è giustissia, pass, e allegria për l’ Spirit Sant.
18E coul ch’a serv Crist ënt coule cose ënsili, a l è agreabil a Diou, e a l è approuvà dai omini.
19Ricercouma dounque le cose ch’a van a la pass, e ch’a soun d’una edificassioun mutua.
20Ruina nen l’opera d’Iddiou conn toua carn. A l è vera chë tutte le cose a soun pure; ma coul lì a fa mal, ch’a mangia dasand dë scan doul.
21A sta ben dë nen mangé dë carn, dë nen beivi dë vin, e dë nen fé nëssuna autra cosa ch’a peussa fé brouncié to fratel, o dë cui a sia scandalisà, o ch’a i fassa pena.
22Has‐tu la fede? Abbi‐la ënt ti istess dënans a Diou. Fourtunà coul ch’a coundana nen chiel istess ënt lon ch’a eleg.
23Ma coul ch’a n’a fa scrupoul, a l è coundanà s’a mangia, përché ch’a l è nen coun fede. Oura tut lon ch’a l è nen secound la fede, a l è un pëcà.
Currently Selected:
Rouman 14: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
