Rouman 14
14
Dë la touleransa d’i deboul, e dë la libërtà ch’a edifica.
1Oura, ën quant a coul ch’a l è deboul ënt la fede, i deve ricevë‐lou, e i deve nen avei coun chiel dë countestassioun nè dë dispute.
2Un a cred ch’a së peul mangé‐sse d’ogni cosa, e l’aut ch’a l è deboul, a mangia d’erbe.
3Coul ch’a mangia ch’a dëspresia nen coul ch’a n’a mangia pa; e coul ch’a n’a mangia pa, ch’a giudica nen coul ch’a n’a mangia; përché Diou a l’ha pià‐ssëlou a chiel.
4Chi seus‐tu, ti chë të giudiche ’l sërvitour d’un aut? S’a së ten ferm o s’a brouncia, a l è për so padroun; e ansi a sarà rafermi, përché Diou a l è poutent për rafermi‐lou.
5Un a stima un dì pi chë l’aut, e l’aut a stima tutti i dì; chë ognidun a sia pienament persuas ënt so spirit.
6Coul ch’a l ha riguard al dì, a i ha riguard ën causa dël Sëgnour; e coul dëcò ch’a l ha nen riguard al dì, a i ha nen riguard ën causa dël Sëgnour; coul ch’a mangia, a n’a mangia ën causa dël Sëgnour; e a rend grassia a Diou; e coul ch’a n’a mangia nen, a n’a mangia dëcò nen ën causa dël Sëgnour, e a rend grassia a Diou.
7Përché nëssun dë noui a viv për chiel istess, e nëssun a meuir për chiel istess.
8Ma sia chë noui aiti i vivou, i vivouma al Sëgnour; o sia ch’i meuìrou, i murouma al Sëgnour: sia dounque ch’i vivou, sia ch’i meuirou, i souma dël Sëgnour.
9Difatti a l è për lon chë Crist a l è mort, ch’a l è arsussità, e ch’a l ha tournà pié una neuva vita; afin ch’a domina tant sù i mort chë sù i vivent.
10Ma ti përché giudichëstu to fratel? o ti dëcò përché dëspresiës‐tu to fratel? Sicurament, i coumparirouma tutti dënans al tribunal dë Crist.
11Përché a l è scrit: I soun vivent, a dis ’l Sëgnour, chë ogni gënoui a së pieghërà dënans a mi, e chë ogni lingua a darà lode a Diou.
12Coussì dounque ciaschedun dë noui a rendërà count për chiel istess a Diou.
13Giudicoum‐se dounque pi nen un l’aut; ma use pitost dë giudissi ënt sò‐ssi, dë nen butté d’ënciamp o dë scandoul dënans al fratel.
14I seu e i soun persuas, për ’l Sëgnour Gesu, chë niente a l è impur da se stess; ma però së un a cred ch’una cosa a l è impura, për chiel a l è impura
15Ma së to fratel a l è countristà përché d’una carn, të të coumporte nen secound la carità; distru nen, për la carn, coul për ’l qual Crist a l è mort.
16Chë l’avantage dë cui i gode a sia nen espost a essi biasimà.
17Përché ’l regno d’Iddiou a l è nen nè carn nè bevanda; ma a l è giustissia, pass, e allegria për l’ Spirit Sant.
18E coul ch’a serv Crist ënt coule cose ënsili, a l è agreabil a Diou, e a l è approuvà dai omini.
19Ricercouma dounque le cose ch’a van a la pass, e ch’a soun d’una edificassioun mutua.
20Ruina nen l’opera d’Iddiou conn toua carn. A l è vera chë tutte le cose a soun pure; ma coul lì a fa mal, ch’a mangia dasand dë scan doul.
21A sta ben dë nen mangé dë carn, dë nen beivi dë vin, e dë nen fé nëssuna autra cosa ch’a peussa fé brouncié to fratel, o dë cui a sia scandalisà, o ch’a i fassa pena.
22Has‐tu la fede? Abbi‐la ënt ti istess dënans a Diou. Fourtunà coul ch’a coundana nen chiel istess ënt lon ch’a eleg.
23Ma coul ch’a n’a fa scrupoul, a l è coundanà s’a mangia, përché ch’a l è nen coun fede. Oura tut lon ch’a l è nen secound la fede, a l è un pëcà.
Currently Selected:
Rouman 14: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 14
14
Dë la touleransa d’i deboul, e dë la libërtà ch’a edifica.
1Oura, ën quant a coul ch’a l è deboul ënt la fede, i deve ricevë‐lou, e i deve nen avei coun chiel dë countestassioun nè dë dispute.
2Un a cred ch’a së peul mangé‐sse d’ogni cosa, e l’aut ch’a l è deboul, a mangia d’erbe.
3Coul ch’a mangia ch’a dëspresia nen coul ch’a n’a mangia pa; e coul ch’a n’a mangia pa, ch’a giudica nen coul ch’a n’a mangia; përché Diou a l’ha pià‐ssëlou a chiel.
4Chi seus‐tu, ti chë të giudiche ’l sërvitour d’un aut? S’a së ten ferm o s’a brouncia, a l è për so padroun; e ansi a sarà rafermi, përché Diou a l è poutent për rafermi‐lou.
5Un a stima un dì pi chë l’aut, e l’aut a stima tutti i dì; chë ognidun a sia pienament persuas ënt so spirit.
6Coul ch’a l ha riguard al dì, a i ha riguard ën causa dël Sëgnour; e coul dëcò ch’a l ha nen riguard al dì, a i ha nen riguard ën causa dël Sëgnour; coul ch’a mangia, a n’a mangia ën causa dël Sëgnour; e a rend grassia a Diou; e coul ch’a n’a mangia nen, a n’a mangia dëcò nen ën causa dël Sëgnour, e a rend grassia a Diou.
7Përché nëssun dë noui a viv për chiel istess, e nëssun a meuir për chiel istess.
8Ma sia chë noui aiti i vivou, i vivouma al Sëgnour; o sia ch’i meuìrou, i murouma al Sëgnour: sia dounque ch’i vivou, sia ch’i meuirou, i souma dël Sëgnour.
9Difatti a l è për lon chë Crist a l è mort, ch’a l è arsussità, e ch’a l ha tournà pié una neuva vita; afin ch’a domina tant sù i mort chë sù i vivent.
10Ma ti përché giudichëstu to fratel? o ti dëcò përché dëspresiës‐tu to fratel? Sicurament, i coumparirouma tutti dënans al tribunal dë Crist.
11Përché a l è scrit: I soun vivent, a dis ’l Sëgnour, chë ogni gënoui a së pieghërà dënans a mi, e chë ogni lingua a darà lode a Diou.
12Coussì dounque ciaschedun dë noui a rendërà count për chiel istess a Diou.
13Giudicoum‐se dounque pi nen un l’aut; ma use pitost dë giudissi ënt sò‐ssi, dë nen butté d’ënciamp o dë scandoul dënans al fratel.
14I seu e i soun persuas, për ’l Sëgnour Gesu, chë niente a l è impur da se stess; ma però së un a cred ch’una cosa a l è impura, për chiel a l è impura
15Ma së to fratel a l è countristà përché d’una carn, të të coumporte nen secound la carità; distru nen, për la carn, coul për ’l qual Crist a l è mort.
16Chë l’avantage dë cui i gode a sia nen espost a essi biasimà.
17Përché ’l regno d’Iddiou a l è nen nè carn nè bevanda; ma a l è giustissia, pass, e allegria për l’ Spirit Sant.
18E coul ch’a serv Crist ënt coule cose ënsili, a l è agreabil a Diou, e a l è approuvà dai omini.
19Ricercouma dounque le cose ch’a van a la pass, e ch’a soun d’una edificassioun mutua.
20Ruina nen l’opera d’Iddiou conn toua carn. A l è vera chë tutte le cose a soun pure; ma coul lì a fa mal, ch’a mangia dasand dë scan doul.
21A sta ben dë nen mangé dë carn, dë nen beivi dë vin, e dë nen fé nëssuna autra cosa ch’a peussa fé brouncié to fratel, o dë cui a sia scandalisà, o ch’a i fassa pena.
22Has‐tu la fede? Abbi‐la ënt ti istess dënans a Diou. Fourtunà coul ch’a coundana nen chiel istess ënt lon ch’a eleg.
23Ma coul ch’a n’a fa scrupoul, a l è coundanà s’a mangia, përché ch’a l è nen coun fede. Oura tut lon ch’a l è nen secound la fede, a l è un pëcà.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835