Rouman 12
12
Dël culto rasounevoul e dë le regoule dë la vita crëstiana.
1I ve scoungiurou dounque, mei fratei, për le coumpassioun d’Iddiou, ch’i presente vosti corp ën sacrifissi vivent, sant, agreabil a Diou, laqual cosa a l è vost sërvissi rasounevoul.
2E counfourme‐ve nen a coust secoul, ma rifourme‐ve coun ’l rineuvament dë vost intendiment, afinche i preuve qual a l è la voulountà d’Iddiou, bouna, agreabil, e perfeta.
3Oura për la grassia ch’a m’è daita i diou a ognidun tra dë voui, chë nëssun a pretenda d’essi pi savi dë lon ch’a bësogna; ma chë ciaschedun a pensa modestament dë chiel istess, secound ch’Iddiou a l ha coumparti a ognidun la mësura dë la fede.
4Përché sicoum i ouma diversi membri ënt un corp soul, e chë tutti i membri a l han nen una stessa founsioun;
5Coussì i souma moutouben un soul corp ën Crist; e ognidun reciprocament i membri un dë l’aut.
6Oura, avend dë doun divers, secound la grassia ch’a n’è daita; sia dë proufessia, proufetisouma secound l’analougia dë la fede;
7Sia dë ministero, doum‐sse al ministero; sia chë queicadun a sia ciamà a insegné, ch’a insegna;
8Sia chë queicadun a së treuva ciamà a esourté, ch’a esorta; sia chë queicadun a distribuissa, ch’al lou fassa coun semplicità; sia chë queicadun a l abbia la presidensa, ch’al la tena accuratament; sia chë queicadun a esercita la misericordia, ch’al lou fassa allegrament.
9Carità sincera. Pie in odio ’l mal, tënand‐ve ëncoulà al ben;
10Essend pourtà për la carità fraterna a voulei‐ve ben a vicenda; prevënand‐ve un l’aut për ounour;
11Nen essend garg a impiegehé‐ve për ’l prossim; essend fervourous dë spirit; servand ’l Sëgnour.
12Ste allegher ënt la speransa; passient ënt la tribulassioun; assidui ënt l’ourassioun;
13Piand part a le necessità d’i sant; praticand l’ouspitalità.
14Benedi coui ch’a vë perseguitou; benedi‐ie, e maledi‐ie nen.
15Ste allegher coun coui ch’a soun ën allegria; e pioure coun coui ch’a piourou;
16Avend un sentiment ugual i un ënvers i aiti, affetand nen dë cose sublime, ma adattand‐ve a le cose basse. A bësogna nen ch’i sie savi a vost propri giudissi.
17Restitui a nëssun mal për mal. Sërche le cose ouneste dënans a tutti i omini.
18S’a l è poussibil, tant coum a dipend da voui, ste ën pass coun tutti i omini.
19Vendiche‐ve nen voui aiti istess, o mei carissim; ma de leug a la colera, përché a l è scrit: A mi la vendetta; i la rendëreu, a dis ’l Sëgnour.
20Së dounque to inimis a l ha fam, da‐ie da mangé; s’a l ha sè, da‐ie da beivi; përché fasand lon t’ëmbarounëras dë carboun dë feu sù soua testa.
21Lassë‐te nen vinci dal mal, ma domina ’l mal për ’l bin.
Currently Selected:
Rouman 12: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
