Rouman 12
12
Dël culto rasounevoul e dë le regoule dë la vita crëstiana.
1I ve scoungiurou dounque, mei fratei, për le coumpassioun d’Iddiou, ch’i presente vosti corp ën sacrifissi vivent, sant, agreabil a Diou, laqual cosa a l è vost sërvissi rasounevoul.
2E counfourme‐ve nen a coust secoul, ma rifourme‐ve coun ’l rineuvament dë vost intendiment, afinche i preuve qual a l è la voulountà d’Iddiou, bouna, agreabil, e perfeta.
3Oura për la grassia ch’a m’è daita i diou a ognidun tra dë voui, chë nëssun a pretenda d’essi pi savi dë lon ch’a bësogna; ma chë ciaschedun a pensa modestament dë chiel istess, secound ch’Iddiou a l ha coumparti a ognidun la mësura dë la fede.
4Përché sicoum i ouma diversi membri ënt un corp soul, e chë tutti i membri a l han nen una stessa founsioun;
5Coussì i souma moutouben un soul corp ën Crist; e ognidun reciprocament i membri un dë l’aut.
6Oura, avend dë doun divers, secound la grassia ch’a n’è daita; sia dë proufessia, proufetisouma secound l’analougia dë la fede;
7Sia dë ministero, doum‐sse al ministero; sia chë queicadun a sia ciamà a insegné, ch’a insegna;
8Sia chë queicadun a së treuva ciamà a esourté, ch’a esorta; sia chë queicadun a distribuissa, ch’al lou fassa coun semplicità; sia chë queicadun a l abbia la presidensa, ch’al la tena accuratament; sia chë queicadun a esercita la misericordia, ch’al lou fassa allegrament.
9Carità sincera. Pie in odio ’l mal, tënand‐ve ëncoulà al ben;
10Essend pourtà për la carità fraterna a voulei‐ve ben a vicenda; prevënand‐ve un l’aut për ounour;
11Nen essend garg a impiegehé‐ve për ’l prossim; essend fervourous dë spirit; servand ’l Sëgnour.
12Ste allegher ënt la speransa; passient ënt la tribulassioun; assidui ënt l’ourassioun;
13Piand part a le necessità d’i sant; praticand l’ouspitalità.
14Benedi coui ch’a vë perseguitou; benedi‐ie, e maledi‐ie nen.
15Ste allegher coun coui ch’a soun ën allegria; e pioure coun coui ch’a piourou;
16Avend un sentiment ugual i un ënvers i aiti, affetand nen dë cose sublime, ma adattand‐ve a le cose basse. A bësogna nen ch’i sie savi a vost propri giudissi.
17Restitui a nëssun mal për mal. Sërche le cose ouneste dënans a tutti i omini.
18S’a l è poussibil, tant coum a dipend da voui, ste ën pass coun tutti i omini.
19Vendiche‐ve nen voui aiti istess, o mei carissim; ma de leug a la colera, përché a l è scrit: A mi la vendetta; i la rendëreu, a dis ’l Sëgnour.
20Së dounque to inimis a l ha fam, da‐ie da mangé; s’a l ha sè, da‐ie da beivi; përché fasand lon t’ëmbarounëras dë carboun dë feu sù soua testa.
21Lassë‐te nen vinci dal mal, ma domina ’l mal për ’l bin.
Currently Selected:
Rouman 12: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 12
12
Dël culto rasounevoul e dë le regoule dë la vita crëstiana.
1I ve scoungiurou dounque, mei fratei, për le coumpassioun d’Iddiou, ch’i presente vosti corp ën sacrifissi vivent, sant, agreabil a Diou, laqual cosa a l è vost sërvissi rasounevoul.
2E counfourme‐ve nen a coust secoul, ma rifourme‐ve coun ’l rineuvament dë vost intendiment, afinche i preuve qual a l è la voulountà d’Iddiou, bouna, agreabil, e perfeta.
3Oura për la grassia ch’a m’è daita i diou a ognidun tra dë voui, chë nëssun a pretenda d’essi pi savi dë lon ch’a bësogna; ma chë ciaschedun a pensa modestament dë chiel istess, secound ch’Iddiou a l ha coumparti a ognidun la mësura dë la fede.
4Përché sicoum i ouma diversi membri ënt un corp soul, e chë tutti i membri a l han nen una stessa founsioun;
5Coussì i souma moutouben un soul corp ën Crist; e ognidun reciprocament i membri un dë l’aut.
6Oura, avend dë doun divers, secound la grassia ch’a n’è daita; sia dë proufessia, proufetisouma secound l’analougia dë la fede;
7Sia dë ministero, doum‐sse al ministero; sia chë queicadun a sia ciamà a insegné, ch’a insegna;
8Sia chë queicadun a së treuva ciamà a esourté, ch’a esorta; sia chë queicadun a distribuissa, ch’al lou fassa coun semplicità; sia chë queicadun a l abbia la presidensa, ch’al la tena accuratament; sia chë queicadun a esercita la misericordia, ch’al lou fassa allegrament.
9Carità sincera. Pie in odio ’l mal, tënand‐ve ëncoulà al ben;
10Essend pourtà për la carità fraterna a voulei‐ve ben a vicenda; prevënand‐ve un l’aut për ounour;
11Nen essend garg a impiegehé‐ve për ’l prossim; essend fervourous dë spirit; servand ’l Sëgnour.
12Ste allegher ënt la speransa; passient ënt la tribulassioun; assidui ënt l’ourassioun;
13Piand part a le necessità d’i sant; praticand l’ouspitalità.
14Benedi coui ch’a vë perseguitou; benedi‐ie, e maledi‐ie nen.
15Ste allegher coun coui ch’a soun ën allegria; e pioure coun coui ch’a piourou;
16Avend un sentiment ugual i un ënvers i aiti, affetand nen dë cose sublime, ma adattand‐ve a le cose basse. A bësogna nen ch’i sie savi a vost propri giudissi.
17Restitui a nëssun mal për mal. Sërche le cose ouneste dënans a tutti i omini.
18S’a l è poussibil, tant coum a dipend da voui, ste ën pass coun tutti i omini.
19Vendiche‐ve nen voui aiti istess, o mei carissim; ma de leug a la colera, përché a l è scrit: A mi la vendetta; i la rendëreu, a dis ’l Sëgnour.
20Së dounque to inimis a l ha fam, da‐ie da mangé; s’a l ha sè, da‐ie da beivi; përché fasand lon t’ëmbarounëras dë carboun dë feu sù soua testa.
21Lassë‐te nen vinci dal mal, ma domina ’l mal për ’l bin.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835