San Marc 3
3
Gesu‐Crist ourdina doudess d’i so dissepoul për prediché e guari; E a arcounos mac coui ch’a fan la voulountà d’Iddiou për i sò.
1E peui a l è tournà ëntré ënt la sinagoga, e lì a i era un om ch’a l avia un man sëca.
2E a lou ousservavou, për vëdi s’a lou guariria ’l dì dël sabbat, për dé‐ie l’accusa.
3E Gesu a i ha di‐ie a l’om ch’a l avia la man sëca: Aussë‐te, e buttë‐te lì ën mes.
4E peui a i dis a tutti: E‐lou permes dë fé dël bin i dì dël sabbat, o dë fé dël mal? dë salvé una persouna, o dë massé‐la? Ma lour a tasiou.
5Anloura guardand‐ie da tutte part coun indignassioun, e essend ënt l’istess temp afflit dë la durëssa dë so cœur, a i dis a coul om: Dëstend toua man; e chiel a l’ha dëstendùla, e soua man a l è rëstà sana parei dë l’autra.
6Alloura i farisei essend surti, a soun counsultà‐sse ëncountra dë chiel coun i Erodian, coum a fariou për perdë‐lou.
7Ma Gesu a s’è andà‐ssëne coun i so dissepoul vers ’l mar; e una gran turba a l è andà‐ie apress da Galilea, e da la Giudea, e da Gerusalem, e d’Idumea, e da dëlà dël Giourdan.
8E coui d’i countourn dë Tir e dë Sidoun, avend senti le gran cose ch’a fasia, a soun vënù da chiel ën gran numer.
9E a l ha di‐ie a i so dissepoul, ch’un pëcit barchet a bougieissa nen da lì për sërvi‐lou, për causa dë le gent, për ch’a lou presseissou pa.
10Përché ch’a l avia guarine moutouben, dë manera chë tutti coui ch’a l erou afflit da queich flagel, a së campavou ados për touché‐lou.
11E i spirit ëndiaoulà, quand al lou vëdiou, a s’umiliavou dënans a chiel, e a criavou, disand: Të seus ’l Fieul d’Iddiou.
12Ma a i prouibia, coun dë gran minaccie, dë fé‐lou counossi.
13E peui a l è mountà sù una mountagna, e a l ha ciamà coui ch’a voulia, e a soun ëndait da chiel.
14E a l ha ourdinà‐ne doudess për sté coun chiel, e për mandé‐ie prediché.
15E për ch’a l aveissou la poutensa dë guari i malavi, e dë scassé i demoni fora d’i ëmpoussessà.
16 E sì a i è i nom dë coui doudess: Simoun ch’a l ha dà‐ie ’l nom dë Pietrou;
17E Giacou, fieul dë Zebedeo, eGiouan fratel dë Giacou, ai quai a l ha dà‐ie ’l nom dë Boanerges, ch’a veul di: fieul dël troun;
18E Andrea, e Flip, e Bërtroume, e Matte, e Touma, e Giacou fieul d’Alfeo, e Taddeou, e Simoun ’l Cananian.
19E Giuda Iscariota, che a la fin a l’ha tradi‐lou.
20E peui a soun vënù ënt la ca, e a s’è ëmbarounà‐ssie ëncoura tanta gent, ch’a poudiou gnanca pié so past.
21E quand i so parent a l han senti lon, a soun surti për pié‐lou; përché a disiou ch’a l avia pers l’uso dë rasoun.
22E i Scriba, ch’a l erou vënù giù da Gerusalem, a disiou: A l ha Beelzebul, e a scassa i demoni coun ’l prinsi d’i demoni.
23Ma Gesu avend‐ie ciamà, a i dis coun dë paragoun: Coum è‐lou chë Satan a peul butté fora Satan?
24Difatti se un regno a l è divis countra chiel istess, coul regno lì a peul nen sussisti.
25E se una ca a l è divisà countra chila istessa, coula ca lì a peul nen sussisti.
26Së dounque Satan a së drissa countra chiel istess, e ch’a sia divis, a peul nen sousteni‐sse, ma a tend vers soua fin.
27Nëssun a peul ëntré ënt la ca d’un om fort, a pié ’l fait‐sò, së prima a staca nen l’om fort; ma anloura a piërà tut ënt ca.
28In verità i vë diou, chë ogni specie dë pëcà a saran përdounà ai fieui d’i omini, e dëcò tutte sors dë bëstëmie coun le quai a l avran bëstëmià;
29Ma chiounque a l avrà bëstëmià countra ’l Spirit Sant, a l avrà mai nëssun përdoun; ma a sarà soutoumes a una coundanassioun eterna.
30E sò‐ssi a l era përché ch’a disiou: A l è ëmpoussessà da un spirit ëndiaoulà.
31Ënt coul fra temp i so fratei e soua mare a soun arrivà, e tenand‐se fora, a l’han mandà‐lou ciamé; e la gent a l era assëtà ëntourn a chiel.
32E a l han di‐ie: Si a i è toua mare e i to fratei lì dëfora, ch’a të ciamou.
33Ma a i rispound, disand: Chi è‐la mia mare, e chi soun‐ne i mè fratei?
34E dop d’ avei guardà da tutte part coui ch’a l erou assëtà d’ëntourn a chiel, a dis: Eccou mia mare e i mè fratei.
35Përché chiounque a farà la voulountà d’Iddiou, coul lì a l è mè fratel, e mia sourela, e mia mare.
Currently Selected:
San Marc 3: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
