San Matteo 8
8
Gesu‐Crist a guaris un leprous, e ’l sërvitour d’un capitani, e la madona dë Pietrou. I Gergesenian.
1E quand ch’a l è stait calà giù dë la mountagna, dë gran troupe dë gent a soun buttà‐ssie apress.
2E eccou, un leprous ch’ arriva e ch’a s’è ëngënouià‐ssie al dënans, disand‐ie: Sëgnour, së të veules, të peules rend‐me poulit.
3E Gesu spourzand la man, a l’ha toucà‐lou, disand: I lou veui, sia poulit; e dël coulp soua lepra a l è staita guaria.
4Apress dë lon Gesu a l ha di‐ie: Pië‐te guarda dë di‐lou a nëssun; ma va, fa‐te vëdi al sacrificatour, e uffris ’l doun chë Mose a l ha coumandà, afin chë lon a i serva dë testimouniansa.
5E quand Gesu a l è stait ëntrà ënt Capernaum, un capitani a i ven a l’incountr’, pregand‐lou,
6E disand: Sëgnour, mè sërvitour a l è paralitic ënt mia ca, e a patis moutouben.
7Gesu a i dis: I andreu e i lou guarireu.
8Ma ’l capitani a i rispound: Sëgnour, i soun nen degn chë të vene sout a mè cuvert; ma dis mac la parola, e mè sërvitour a sarà guari.
9Përché mi istess, ch’i soun un om coustitui sout a la poutensa d’un aut, i heu sout a mi dë gent dë guerra, e i diou a un: Va, e a va; e a un aut: Ven, e a ven; e a mè sërvitour: Fa lon, e a lou fa.
10Gesu avend senti lon, a së n’a stupia, e a l ha dit a coui ch’a i vëniou apress: Ën verità, i vë lou diou ch’i heu nen trouvà, anche ën Israel, una fede coussì granda.
11Ma i vë diou chë diversi a venëran d’ourient e dal ponent, e ch’a saran a taula ënt ’l regno d’Iddiou, coun Abraam, Isaac, e Giacob.
12E i fieui dël regno a saran campà ënt le tenebre dë fora, doua ch’a i sarà dë piour e dë rabbia.
13Anloura Gesu a i dis al capitani: Va, e ch’a të sia fait secound chë të l’has crëdù. E a l’istess’oura so sërvitour a s’è trouvà‐sse guari.
14Peui Gesu essend vënù ënt la ca dë Pietrou, a ved la madona dë Pietrou ch’a l’era ënt ’l let, e ch’a l avia la frev.
15E avend‐ie toucà la man, la frev a s’è ëndà‐ssëne; peui chila a s’è lëvà‐sse, e a l ha sërvi‐ie.
16E la seira essend vënùa, a l han presentà‐ie diversi ëmpoussessà dal demoni, e chiel coun soua parola a l ha scassà d’ënt lour i spirit malign, e a l ha guari tutti coui ch’a stasiou nen ben.
17Dë manera ch’a s’è verificà‐sse lon ch’a l avia dit ’l proufeta Esaia, ën disand: A l ha pià nosti langour, e a l ha pourtà noste maladie.
18Oura Gesu vëdand‐se ëntourn dë gran troupe dë gent, a l ha coumandà dë passé a l’autra riva.
19E un Scriba approussimand‐se, a i dis: Mè padroun, i andreu apress a ti dapërtut doua chë t’andras.
20E Gesu a i dis: Le voulp a l han dë tane, e i ousei dël ciel a l han dë ni, ma ’l Fieul dë l’om a l ha nen doua a peussa arpousé soua testa.
21Peui un’aut d’i so dissepoul a i dis: Sëgnour, përmët‐me d’andé prima a soutëré mè pare.
22E Gesu a i dis: Ven‐me apress, e lassa i mort a soutëré i so mort.
23E quand a l è stait ëntrà ënt la barca, i so dissepoul a i andasiou apress.
24E eccou, a s’è lëvà‐sse sù ’l mar una tempesta tantou grossa, chë la barca a l era cuverta da le ounde; e Gesu a durmia.
25E i so dissepoul a soun vënù e a l’han dësvià‐lou, disand‐ie: Sëgnour, salvë‐ne, i andouma a peri.
26E chiel a i dis: Përché eve paura, gent dë poca fede? Anloura essend‐se aussà, a l ha parlà coun forsa ai vent e al mar, e a s’è fà‐sse una gran calma.
27E coui ch’a l erou lì a së stupiou, e a disiou: Chi è‐lou coust‐ssi chë fin ai vent e al mar a i ubbidissou?
28E quand a l è stait passà da l’autra part, ënt ’l pais d’i Gergesenian, doui ëmpoussessà dal demoni essend surti da le toumbe, a i venou al incountr’, e a l erou coussì pericoulous chë nëssun a poudia passé për coula stra lì.
29E eccou, ch’a së buttou a crié, disand: Cosa i è‐lou ëntra noui e ti, Gesu Fieul d’Iddiou, seus‐tu vënù‐ne a tourmenté ënsi‐ssi dënans dël temp?
30A i era pa vaire lountan da lour un troup d’animai ch’a pasturavou.
31E i demoni a lou pregavou, disand: Së të ne campe fora, përmët‐ne ch’i së n’a vadou ënt coul troup d’ animai.
32E chiel a i dis: Ande; e lour essend surti, a së n’a van ënt ’l troup d’animai; e eccou, tut ’l troup d’animai a s’è precipità‐sse ënt ’l mar, e a soun tutti mort ënt l’acqua.
33E coui ch’a i guernavou a soun scapà; e essend vënù ënt la sità, a l han countà tutte ste cose, e lon ch’a l era arrivà ai ëmpoussessà dël demoni.
34E eccou, tutta la sità a l è andaita a l’incountr’ dë Gesu; e avend‐lou vëdù, a l’han pregà‐lou d’artiré‐sse da so pais.
Currently Selected:
San Matteo 8: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
