San Matteo 8
8
Gesu‐Crist a guaris un leprous, e ’l sërvitour d’un capitani, e la madona dë Pietrou. I Gergesenian.
1E quand ch’a l è stait calà giù dë la mountagna, dë gran troupe dë gent a soun buttà‐ssie apress.
2E eccou, un leprous ch’ arriva e ch’a s’è ëngënouià‐ssie al dënans, disand‐ie: Sëgnour, së të veules, të peules rend‐me poulit.
3E Gesu spourzand la man, a l’ha toucà‐lou, disand: I lou veui, sia poulit; e dël coulp soua lepra a l è staita guaria.
4Apress dë lon Gesu a l ha di‐ie: Pië‐te guarda dë di‐lou a nëssun; ma va, fa‐te vëdi al sacrificatour, e uffris ’l doun chë Mose a l ha coumandà, afin chë lon a i serva dë testimouniansa.
5E quand Gesu a l è stait ëntrà ënt Capernaum, un capitani a i ven a l’incountr’, pregand‐lou,
6E disand: Sëgnour, mè sërvitour a l è paralitic ënt mia ca, e a patis moutouben.
7Gesu a i dis: I andreu e i lou guarireu.
8Ma ’l capitani a i rispound: Sëgnour, i soun nen degn chë të vene sout a mè cuvert; ma dis mac la parola, e mè sërvitour a sarà guari.
9Përché mi istess, ch’i soun un om coustitui sout a la poutensa d’un aut, i heu sout a mi dë gent dë guerra, e i diou a un: Va, e a va; e a un aut: Ven, e a ven; e a mè sërvitour: Fa lon, e a lou fa.
10Gesu avend senti lon, a së n’a stupia, e a l ha dit a coui ch’a i vëniou apress: Ën verità, i vë lou diou ch’i heu nen trouvà, anche ën Israel, una fede coussì granda.
11Ma i vë diou chë diversi a venëran d’ourient e dal ponent, e ch’a saran a taula ënt ’l regno d’Iddiou, coun Abraam, Isaac, e Giacob.
12E i fieui dël regno a saran campà ënt le tenebre dë fora, doua ch’a i sarà dë piour e dë rabbia.
13Anloura Gesu a i dis al capitani: Va, e ch’a të sia fait secound chë të l’has crëdù. E a l’istess’oura so sërvitour a s’è trouvà‐sse guari.
14Peui Gesu essend vënù ënt la ca dë Pietrou, a ved la madona dë Pietrou ch’a l’era ënt ’l let, e ch’a l avia la frev.
15E avend‐ie toucà la man, la frev a s’è ëndà‐ssëne; peui chila a s’è lëvà‐sse, e a l ha sërvi‐ie.
16E la seira essend vënùa, a l han presentà‐ie diversi ëmpoussessà dal demoni, e chiel coun soua parola a l ha scassà d’ënt lour i spirit malign, e a l ha guari tutti coui ch’a stasiou nen ben.
17Dë manera ch’a s’è verificà‐sse lon ch’a l avia dit ’l proufeta Esaia, ën disand: A l ha pià nosti langour, e a l ha pourtà noste maladie.
18Oura Gesu vëdand‐se ëntourn dë gran troupe dë gent, a l ha coumandà dë passé a l’autra riva.
19E un Scriba approussimand‐se, a i dis: Mè padroun, i andreu apress a ti dapërtut doua chë t’andras.
20E Gesu a i dis: Le voulp a l han dë tane, e i ousei dël ciel a l han dë ni, ma ’l Fieul dë l’om a l ha nen doua a peussa arpousé soua testa.
21Peui un’aut d’i so dissepoul a i dis: Sëgnour, përmët‐me d’andé prima a soutëré mè pare.
22E Gesu a i dis: Ven‐me apress, e lassa i mort a soutëré i so mort.
23E quand a l è stait ëntrà ënt la barca, i so dissepoul a i andasiou apress.
24E eccou, a s’è lëvà‐sse sù ’l mar una tempesta tantou grossa, chë la barca a l era cuverta da le ounde; e Gesu a durmia.
25E i so dissepoul a soun vënù e a l’han dësvià‐lou, disand‐ie: Sëgnour, salvë‐ne, i andouma a peri.
26E chiel a i dis: Përché eve paura, gent dë poca fede? Anloura essend‐se aussà, a l ha parlà coun forsa ai vent e al mar, e a s’è fà‐sse una gran calma.
27E coui ch’a l erou lì a së stupiou, e a disiou: Chi è‐lou coust‐ssi chë fin ai vent e al mar a i ubbidissou?
28E quand a l è stait passà da l’autra part, ënt ’l pais d’i Gergesenian, doui ëmpoussessà dal demoni essend surti da le toumbe, a i venou al incountr’, e a l erou coussì pericoulous chë nëssun a poudia passé për coula stra lì.
29E eccou, ch’a së buttou a crié, disand: Cosa i è‐lou ëntra noui e ti, Gesu Fieul d’Iddiou, seus‐tu vënù‐ne a tourmenté ënsi‐ssi dënans dël temp?
30A i era pa vaire lountan da lour un troup d’animai ch’a pasturavou.
31E i demoni a lou pregavou, disand: Së të ne campe fora, përmët‐ne ch’i së n’a vadou ënt coul troup d’ animai.
32E chiel a i dis: Ande; e lour essend surti, a së n’a van ënt ’l troup d’animai; e eccou, tut ’l troup d’animai a s’è precipità‐sse ënt ’l mar, e a soun tutti mort ënt l’acqua.
33E coui ch’a i guernavou a soun scapà; e essend vënù ënt la sità, a l han countà tutte ste cose, e lon ch’a l era arrivà ai ëmpoussessà dël demoni.
34E eccou, tutta la sità a l è andaita a l’incountr’ dë Gesu; e avend‐lou vëdù, a l’han pregà‐lou d’artiré‐sse da so pais.
Currently Selected:
San Matteo 8: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 8
8
Gesu‐Crist a guaris un leprous, e ’l sërvitour d’un capitani, e la madona dë Pietrou. I Gergesenian.
1E quand ch’a l è stait calà giù dë la mountagna, dë gran troupe dë gent a soun buttà‐ssie apress.
2E eccou, un leprous ch’ arriva e ch’a s’è ëngënouià‐ssie al dënans, disand‐ie: Sëgnour, së të veules, të peules rend‐me poulit.
3E Gesu spourzand la man, a l’ha toucà‐lou, disand: I lou veui, sia poulit; e dël coulp soua lepra a l è staita guaria.
4Apress dë lon Gesu a l ha di‐ie: Pië‐te guarda dë di‐lou a nëssun; ma va, fa‐te vëdi al sacrificatour, e uffris ’l doun chë Mose a l ha coumandà, afin chë lon a i serva dë testimouniansa.
5E quand Gesu a l è stait ëntrà ënt Capernaum, un capitani a i ven a l’incountr’, pregand‐lou,
6E disand: Sëgnour, mè sërvitour a l è paralitic ënt mia ca, e a patis moutouben.
7Gesu a i dis: I andreu e i lou guarireu.
8Ma ’l capitani a i rispound: Sëgnour, i soun nen degn chë të vene sout a mè cuvert; ma dis mac la parola, e mè sërvitour a sarà guari.
9Përché mi istess, ch’i soun un om coustitui sout a la poutensa d’un aut, i heu sout a mi dë gent dë guerra, e i diou a un: Va, e a va; e a un aut: Ven, e a ven; e a mè sërvitour: Fa lon, e a lou fa.
10Gesu avend senti lon, a së n’a stupia, e a l ha dit a coui ch’a i vëniou apress: Ën verità, i vë lou diou ch’i heu nen trouvà, anche ën Israel, una fede coussì granda.
11Ma i vë diou chë diversi a venëran d’ourient e dal ponent, e ch’a saran a taula ënt ’l regno d’Iddiou, coun Abraam, Isaac, e Giacob.
12E i fieui dël regno a saran campà ënt le tenebre dë fora, doua ch’a i sarà dë piour e dë rabbia.
13Anloura Gesu a i dis al capitani: Va, e ch’a të sia fait secound chë të l’has crëdù. E a l’istess’oura so sërvitour a s’è trouvà‐sse guari.
14Peui Gesu essend vënù ënt la ca dë Pietrou, a ved la madona dë Pietrou ch’a l’era ënt ’l let, e ch’a l avia la frev.
15E avend‐ie toucà la man, la frev a s’è ëndà‐ssëne; peui chila a s’è lëvà‐sse, e a l ha sërvi‐ie.
16E la seira essend vënùa, a l han presentà‐ie diversi ëmpoussessà dal demoni, e chiel coun soua parola a l ha scassà d’ënt lour i spirit malign, e a l ha guari tutti coui ch’a stasiou nen ben.
17Dë manera ch’a s’è verificà‐sse lon ch’a l avia dit ’l proufeta Esaia, ën disand: A l ha pià nosti langour, e a l ha pourtà noste maladie.
18Oura Gesu vëdand‐se ëntourn dë gran troupe dë gent, a l ha coumandà dë passé a l’autra riva.
19E un Scriba approussimand‐se, a i dis: Mè padroun, i andreu apress a ti dapërtut doua chë t’andras.
20E Gesu a i dis: Le voulp a l han dë tane, e i ousei dël ciel a l han dë ni, ma ’l Fieul dë l’om a l ha nen doua a peussa arpousé soua testa.
21Peui un’aut d’i so dissepoul a i dis: Sëgnour, përmët‐me d’andé prima a soutëré mè pare.
22E Gesu a i dis: Ven‐me apress, e lassa i mort a soutëré i so mort.
23E quand a l è stait ëntrà ënt la barca, i so dissepoul a i andasiou apress.
24E eccou, a s’è lëvà‐sse sù ’l mar una tempesta tantou grossa, chë la barca a l era cuverta da le ounde; e Gesu a durmia.
25E i so dissepoul a soun vënù e a l’han dësvià‐lou, disand‐ie: Sëgnour, salvë‐ne, i andouma a peri.
26E chiel a i dis: Përché eve paura, gent dë poca fede? Anloura essend‐se aussà, a l ha parlà coun forsa ai vent e al mar, e a s’è fà‐sse una gran calma.
27E coui ch’a l erou lì a së stupiou, e a disiou: Chi è‐lou coust‐ssi chë fin ai vent e al mar a i ubbidissou?
28E quand a l è stait passà da l’autra part, ënt ’l pais d’i Gergesenian, doui ëmpoussessà dal demoni essend surti da le toumbe, a i venou al incountr’, e a l erou coussì pericoulous chë nëssun a poudia passé për coula stra lì.
29E eccou, ch’a së buttou a crié, disand: Cosa i è‐lou ëntra noui e ti, Gesu Fieul d’Iddiou, seus‐tu vënù‐ne a tourmenté ënsi‐ssi dënans dël temp?
30A i era pa vaire lountan da lour un troup d’animai ch’a pasturavou.
31E i demoni a lou pregavou, disand: Së të ne campe fora, përmët‐ne ch’i së n’a vadou ënt coul troup d’ animai.
32E chiel a i dis: Ande; e lour essend surti, a së n’a van ënt ’l troup d’animai; e eccou, tut ’l troup d’animai a s’è precipità‐sse ënt ’l mar, e a soun tutti mort ënt l’acqua.
33E coui ch’a i guernavou a soun scapà; e essend vënù ënt la sità, a l han countà tutte ste cose, e lon ch’a l era arrivà ai ëmpoussessà dël demoni.
34E eccou, tutta la sità a l è andaita a l’incountr’ dë Gesu; e avend‐lou vëdù, a l’han pregà‐lou d’artiré‐sse da so pais.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835