San Matteo 3
3
Giouan Batista predica ënt’l dësert: A batesa Gesu‐Crist ënt l’ acqua dël Giourdan.
1Oura ënt coul temp là a i è vënù‐ie Giouan Batista, predicand ënt ’l dësert dë Giudea;
2E disand: Counvërti‐ve; përché ’l regno dël ciel a l è vësin.
3Përché coust‐ssi a l è coul dë chi a l è stait parlà da Esaia ’l proufeta, disand: La vouss dë coul ch’a cria ënt ’l dësert a l è: Prounte la stra dël Sëgnour, spiane i so vieui.
4Oura Giouan a l avia soua vëstimenta dë pel dë gamel, e una sentura dë couram d’ëntourn ai ren, e so mangè a l era dë crave d’i pra e d’amel sarvage.
5Anloura i abitant dë Gerusalem, e dë tutta la Giudea, e dë tut ’l pais d’ ëntourn al Giourdan, a soun vënù da chiel.
6E a l erou batësà da chiel al Giourdan counfessand i so pëcà;
7Ma coum a vëdia diversi Farisei e Sadducei ch’a vëniou a so batesim, a l ha di‐ie: Rassa dë vipre, chi è‐lou ch’a l ha avërti‐ve dë schivé la colera a vëni?
8Fe dounque d’opere ch’ a vadou d’ accordi coun ’l pentiment.
9E ste nen a pensé ënt voui stess: I avouma Abraam për pare; përché i vë diou chë Iddiou a peul fé nassi magara dë ste pere dë masëna a Abraam.
10Oura l’ appia a l è già buttà a la radiss d’i erbou; dë manera chë ogni erbou ch’a fa nen dë boun frut a va a essi taià, e campà ënt ’l feu.
11Për mi, i vë batesou d’ acqua ën segn dë pentiment; ma coul ch’a ven apress a mi a val pi chë mi, e i soun nen degn dë pourté soue scarpe; coul là a vë batesërà dël Spirit Sant, e dë feu.
12A l ha so val ën man, e a farà soua aira poulida dë pianta, e a ëmbarounërà so fourment ënt ’l granè; ma a farà brusé la paia al feu ch’a së dëstissa mai pi.
13Anloura Gesu a l è vënù da la Galilea al Giourdan vers Giouan për essi batësà da chiel.
14Ma Giouan a së parava fort ën disand‐ie: I l heu da manca d’essi batësà da ti, e ti të venes da mi?
15E Gesu rëspoundand, a l ha di‐ie: Lassë‐me fé për adess; përché coussì a ne counven d’ adempi ogni giustissia; e anloura a l’ha lassà‐lou fé.
16E quand Gesu a l è stait batësà, a l è subit apress surti d’ënt l’acqua, e eccou, ’l ciel a s’è duvert, e Giouan a l ha vist l’ Spirit d’ Iddiou caland giù coum una couloumba, e vënand‐ie acol.
17E eccou una vouss dël ciel, disand: Coust‐ssi a l è mè Fieul ch’i veui tanta ben, e a l è ënt chiel ch ’i soun coumpiasù‐me.
Currently Selected:
San Matteo 3: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 3
3
Giouan Batista predica ënt’l dësert: A batesa Gesu‐Crist ënt l’ acqua dël Giourdan.
1Oura ënt coul temp là a i è vënù‐ie Giouan Batista, predicand ënt ’l dësert dë Giudea;
2E disand: Counvërti‐ve; përché ’l regno dël ciel a l è vësin.
3Përché coust‐ssi a l è coul dë chi a l è stait parlà da Esaia ’l proufeta, disand: La vouss dë coul ch’a cria ënt ’l dësert a l è: Prounte la stra dël Sëgnour, spiane i so vieui.
4Oura Giouan a l avia soua vëstimenta dë pel dë gamel, e una sentura dë couram d’ëntourn ai ren, e so mangè a l era dë crave d’i pra e d’amel sarvage.
5Anloura i abitant dë Gerusalem, e dë tutta la Giudea, e dë tut ’l pais d’ ëntourn al Giourdan, a soun vënù da chiel.
6E a l erou batësà da chiel al Giourdan counfessand i so pëcà;
7Ma coum a vëdia diversi Farisei e Sadducei ch’a vëniou a so batesim, a l ha di‐ie: Rassa dë vipre, chi è‐lou ch’a l ha avërti‐ve dë schivé la colera a vëni?
8Fe dounque d’opere ch’ a vadou d’ accordi coun ’l pentiment.
9E ste nen a pensé ënt voui stess: I avouma Abraam për pare; përché i vë diou chë Iddiou a peul fé nassi magara dë ste pere dë masëna a Abraam.
10Oura l’ appia a l è già buttà a la radiss d’i erbou; dë manera chë ogni erbou ch’a fa nen dë boun frut a va a essi taià, e campà ënt ’l feu.
11Për mi, i vë batesou d’ acqua ën segn dë pentiment; ma coul ch’a ven apress a mi a val pi chë mi, e i soun nen degn dë pourté soue scarpe; coul là a vë batesërà dël Spirit Sant, e dë feu.
12A l ha so val ën man, e a farà soua aira poulida dë pianta, e a ëmbarounërà so fourment ënt ’l granè; ma a farà brusé la paia al feu ch’a së dëstissa mai pi.
13Anloura Gesu a l è vënù da la Galilea al Giourdan vers Giouan për essi batësà da chiel.
14Ma Giouan a së parava fort ën disand‐ie: I l heu da manca d’essi batësà da ti, e ti të venes da mi?
15E Gesu rëspoundand, a l ha di‐ie: Lassë‐me fé për adess; përché coussì a ne counven d’ adempi ogni giustissia; e anloura a l’ha lassà‐lou fé.
16E quand Gesu a l è stait batësà, a l è subit apress surti d’ënt l’acqua, e eccou, ’l ciel a s’è duvert, e Giouan a l ha vist l’ Spirit d’ Iddiou caland giù coum una couloumba, e vënand‐ie acol.
17E eccou una vouss dël ciel, disand: Coust‐ssi a l è mè Fieul ch’i veui tanta ben, e a l è ënt chiel ch ’i soun coumpiasù‐me.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835