San Matteo 19
19
Doutrina dë Gesu‐Crist sù ’l divorsi e le richesse.
1E a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù fini sti dëscours, a l è parti da Galilea, e a l è vënù sù le fin dë la Giudea, për dëlà dël Giourdan.
2E una gran’ furfa a lou seguitava, e lì, a l ha guari i so malavi.
3Anloura dë farisei a soun vënù da chiel për butté‐lou a le preuve, e a l han di‐ie: E‐lou permes a un om dë mandé via soua foumna për qualounque causa ch’a sia?
4E a l ha rispoundù, e a l ha di‐ie: Eve nen lësù chë coul ch’a l ha fà‐ie dal prinsipi, a l ha fait un om e una foumna?
5E ch’a l ha dit: Për coul moutiv l’om a lassërà so pare e soua mare, e a së buttërà ënsem a soua foumna, e i doui a saran una carn soula.
6In counseguensa a soun pinen doui, ma una carn soula. Sicchè dounque lon ch’Iddiou a l ha uni, bësogna nen chë l’om a lou separa.
7A l han di‐ie: Përché dounque Mose ha‐lou coumandà dë dé la lettera dë divorsi, e dë mandé via soua foumna?
8A i ha rispost: A l è për moutiv ch’i avi ’l cœur dur, chë Mose a l ha dà‐ve licensa dë mandé via vostre foumne; ma da prima le cose a ëndasiou nen coussì.
9E mi, i vë diou, chë chiounque ripudiërà soua foumna, s’a l è nen për moutiv d’adulteri, e ch’a së maridërà coun un’autra, a fa un adulteri; e chë coul ch’a sarà maridà‐sse coun coula ch’a l è licensià, a fa un adulteri.
10I so dissepoul a l han di‐ie: S’a l è parei dë l’om riguard a soua foumna, a counven nen dë maridé‐sse.
11Ma a i ha rispost: Tutti a n’a soun nen capace, ma soulament coui ai quai a l è dait.
12Përché a i è d’eunuc ch’a soun tai dë nascita; e a n’a i è ch’a soun stait coumoudà parei da i omini; e a i è d’eunuc ch’a soun fà‐sse lour istess eunuc për ’l regno dël ciel. Chë coul ch’a peul ëntendi lon, lou capissa.
13Anloura a l han presentà‐ie dë masëna për ch’a i benedieissa e ch’a pregheissa për lour; ma i dissepoul a i trouvavou da di.
14E Gesu a i dis: Lasse vëni da mi le masëna, e impedi‐ie nen; përché ’l regno dël ciel a l è për coui ch’a i sëmiou.
15E avend‐ie fait l’impousissioun dë le man, a l è parti da lì.
16E eccou, queicadun avësinand‐se, a l ha di‐ie: Boun padroun, qual bin è‐lou ch’i heu da fé për avei la vita eterna?
17A i ha rispost: Përché më ciamës‐tu boun? A i è mac Iddiou ch’a sia boun: Së të veules intré ënt la vita, pratica i coumandament.
18A i dis: Quai? E Gesu a i ha rispost: Të massëras nen. Të faras nen adulteri. Të robëras nen. Të rendëras nen testimouniansa faussa.
19Ounoura to pare e toua mare; e të vourras ben a to prossim coum a ti istess.
20’L giouvou a i dis: I heu praticà tutte ste cose da pëcinità; Cosa më manchë‐lou ëncoura?
21Gesu a i dis: Së të veules essi perfet, va, vend tut lon chë t’has, e da‐lou ai pover, e t’avras un tesor ënt ’l ciel; e peui ven, e seguitë‐me.
22Ma quand stou giouvou a l ha senti ste parole, a s’è ëndà‐ssëne via ben malinconic, për moutiv ch’a l avia dë gran beni.
23Anloura Gesu a dis a i so dissepoul: In verità i vë diou, ch’un rich a intrërà difficilment ënt ’l regno dël ciel.
24I vë lou diou ëncoura, a l è pi facil ch’un gamel a passa për ’l pertus d’un ’agucia, chë n’è pa ch’un rich a intra ënt ’l regno d’Iddiou.
25I so dissepoul senti ch’a l han avù ste cose a soun stupi‐ssëne moutouben, e a l han dit: Chi peul dounque essi salvà?
26E Gesu guardand‐ie, a i dis: Riguard a i omini, a l è impoussibil; ma riguard a Iddiou, tut a l è poussibil.
27Anloura Pietrou piand la parola, a l ha di‐ie: Eccou, a avouma lassà tut, e i souma ëndà‐te apress; cosa sarà‐lou dounque dë noui?
28E Gesu a i dis: In verità i vë diou, chë voui aiti ch’i lavi seguità‐me, ënt la rigenerassioun, quand ’l Fieul dë l’om a sarà assëtà sù ’l trono dë soua gloria, voui aiti dëcò i sarì assëtà sù doudess troni giudicand le doudess tribù d’Israel.
29E chiounque a l avrà lassù o ca, o fratei, o sourele, o pare, o mare, o foumna, o masëna, o terre për causa dë mè nom, a n’a ricevërà sent volte tant, e a arditërà la vita eterna.
30Ma diversi ch’a soun i prim, a saran i ultim; e i ultim a saran i prim.
Currently Selected:
San Matteo 19: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
