San Matteo 19
19
Doutrina dë Gesu‐Crist sù ’l divorsi e le richesse.
1E a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù fini sti dëscours, a l è parti da Galilea, e a l è vënù sù le fin dë la Giudea, për dëlà dël Giourdan.
2E una gran’ furfa a lou seguitava, e lì, a l ha guari i so malavi.
3Anloura dë farisei a soun vënù da chiel për butté‐lou a le preuve, e a l han di‐ie: E‐lou permes a un om dë mandé via soua foumna për qualounque causa ch’a sia?
4E a l ha rispoundù, e a l ha di‐ie: Eve nen lësù chë coul ch’a l ha fà‐ie dal prinsipi, a l ha fait un om e una foumna?
5E ch’a l ha dit: Për coul moutiv l’om a lassërà so pare e soua mare, e a së buttërà ënsem a soua foumna, e i doui a saran una carn soula.
6In counseguensa a soun pinen doui, ma una carn soula. Sicchè dounque lon ch’Iddiou a l ha uni, bësogna nen chë l’om a lou separa.
7A l han di‐ie: Përché dounque Mose ha‐lou coumandà dë dé la lettera dë divorsi, e dë mandé via soua foumna?
8A i ha rispost: A l è për moutiv ch’i avi ’l cœur dur, chë Mose a l ha dà‐ve licensa dë mandé via vostre foumne; ma da prima le cose a ëndasiou nen coussì.
9E mi, i vë diou, chë chiounque ripudiërà soua foumna, s’a l è nen për moutiv d’adulteri, e ch’a së maridërà coun un’autra, a fa un adulteri; e chë coul ch’a sarà maridà‐sse coun coula ch’a l è licensià, a fa un adulteri.
10I so dissepoul a l han di‐ie: S’a l è parei dë l’om riguard a soua foumna, a counven nen dë maridé‐sse.
11Ma a i ha rispost: Tutti a n’a soun nen capace, ma soulament coui ai quai a l è dait.
12Përché a i è d’eunuc ch’a soun tai dë nascita; e a n’a i è ch’a soun stait coumoudà parei da i omini; e a i è d’eunuc ch’a soun fà‐sse lour istess eunuc për ’l regno dël ciel. Chë coul ch’a peul ëntendi lon, lou capissa.
13Anloura a l han presentà‐ie dë masëna për ch’a i benedieissa e ch’a pregheissa për lour; ma i dissepoul a i trouvavou da di.
14E Gesu a i dis: Lasse vëni da mi le masëna, e impedi‐ie nen; përché ’l regno dël ciel a l è për coui ch’a i sëmiou.
15E avend‐ie fait l’impousissioun dë le man, a l è parti da lì.
16E eccou, queicadun avësinand‐se, a l ha di‐ie: Boun padroun, qual bin è‐lou ch’i heu da fé për avei la vita eterna?
17A i ha rispost: Përché më ciamës‐tu boun? A i è mac Iddiou ch’a sia boun: Së të veules intré ënt la vita, pratica i coumandament.
18A i dis: Quai? E Gesu a i ha rispost: Të massëras nen. Të faras nen adulteri. Të robëras nen. Të rendëras nen testimouniansa faussa.
19Ounoura to pare e toua mare; e të vourras ben a to prossim coum a ti istess.
20’L giouvou a i dis: I heu praticà tutte ste cose da pëcinità; Cosa më manchë‐lou ëncoura?
21Gesu a i dis: Së të veules essi perfet, va, vend tut lon chë t’has, e da‐lou ai pover, e t’avras un tesor ënt ’l ciel; e peui ven, e seguitë‐me.
22Ma quand stou giouvou a l ha senti ste parole, a s’è ëndà‐ssëne via ben malinconic, për moutiv ch’a l avia dë gran beni.
23Anloura Gesu a dis a i so dissepoul: In verità i vë diou, ch’un rich a intrërà difficilment ënt ’l regno dël ciel.
24I vë lou diou ëncoura, a l è pi facil ch’un gamel a passa për ’l pertus d’un ’agucia, chë n’è pa ch’un rich a intra ënt ’l regno d’Iddiou.
25I so dissepoul senti ch’a l han avù ste cose a soun stupi‐ssëne moutouben, e a l han dit: Chi peul dounque essi salvà?
26E Gesu guardand‐ie, a i dis: Riguard a i omini, a l è impoussibil; ma riguard a Iddiou, tut a l è poussibil.
27Anloura Pietrou piand la parola, a l ha di‐ie: Eccou, a avouma lassà tut, e i souma ëndà‐te apress; cosa sarà‐lou dounque dë noui?
28E Gesu a i dis: In verità i vë diou, chë voui aiti ch’i lavi seguità‐me, ënt la rigenerassioun, quand ’l Fieul dë l’om a sarà assëtà sù ’l trono dë soua gloria, voui aiti dëcò i sarì assëtà sù doudess troni giudicand le doudess tribù d’Israel.
29E chiounque a l avrà lassù o ca, o fratei, o sourele, o pare, o mare, o foumna, o masëna, o terre për causa dë mè nom, a n’a ricevërà sent volte tant, e a arditërà la vita eterna.
30Ma diversi ch’a soun i prim, a saran i ultim; e i ultim a saran i prim.
Currently Selected:
San Matteo 19: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 19
19
Doutrina dë Gesu‐Crist sù ’l divorsi e le richesse.
1E a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù fini sti dëscours, a l è parti da Galilea, e a l è vënù sù le fin dë la Giudea, për dëlà dël Giourdan.
2E una gran’ furfa a lou seguitava, e lì, a l ha guari i so malavi.
3Anloura dë farisei a soun vënù da chiel për butté‐lou a le preuve, e a l han di‐ie: E‐lou permes a un om dë mandé via soua foumna për qualounque causa ch’a sia?
4E a l ha rispoundù, e a l ha di‐ie: Eve nen lësù chë coul ch’a l ha fà‐ie dal prinsipi, a l ha fait un om e una foumna?
5E ch’a l ha dit: Për coul moutiv l’om a lassërà so pare e soua mare, e a së buttërà ënsem a soua foumna, e i doui a saran una carn soula.
6In counseguensa a soun pinen doui, ma una carn soula. Sicchè dounque lon ch’Iddiou a l ha uni, bësogna nen chë l’om a lou separa.
7A l han di‐ie: Përché dounque Mose ha‐lou coumandà dë dé la lettera dë divorsi, e dë mandé via soua foumna?
8A i ha rispost: A l è për moutiv ch’i avi ’l cœur dur, chë Mose a l ha dà‐ve licensa dë mandé via vostre foumne; ma da prima le cose a ëndasiou nen coussì.
9E mi, i vë diou, chë chiounque ripudiërà soua foumna, s’a l è nen për moutiv d’adulteri, e ch’a së maridërà coun un’autra, a fa un adulteri; e chë coul ch’a sarà maridà‐sse coun coula ch’a l è licensià, a fa un adulteri.
10I so dissepoul a l han di‐ie: S’a l è parei dë l’om riguard a soua foumna, a counven nen dë maridé‐sse.
11Ma a i ha rispost: Tutti a n’a soun nen capace, ma soulament coui ai quai a l è dait.
12Përché a i è d’eunuc ch’a soun tai dë nascita; e a n’a i è ch’a soun stait coumoudà parei da i omini; e a i è d’eunuc ch’a soun fà‐sse lour istess eunuc për ’l regno dël ciel. Chë coul ch’a peul ëntendi lon, lou capissa.
13Anloura a l han presentà‐ie dë masëna për ch’a i benedieissa e ch’a pregheissa për lour; ma i dissepoul a i trouvavou da di.
14E Gesu a i dis: Lasse vëni da mi le masëna, e impedi‐ie nen; përché ’l regno dël ciel a l è për coui ch’a i sëmiou.
15E avend‐ie fait l’impousissioun dë le man, a l è parti da lì.
16E eccou, queicadun avësinand‐se, a l ha di‐ie: Boun padroun, qual bin è‐lou ch’i heu da fé për avei la vita eterna?
17A i ha rispost: Përché më ciamës‐tu boun? A i è mac Iddiou ch’a sia boun: Së të veules intré ënt la vita, pratica i coumandament.
18A i dis: Quai? E Gesu a i ha rispost: Të massëras nen. Të faras nen adulteri. Të robëras nen. Të rendëras nen testimouniansa faussa.
19Ounoura to pare e toua mare; e të vourras ben a to prossim coum a ti istess.
20’L giouvou a i dis: I heu praticà tutte ste cose da pëcinità; Cosa më manchë‐lou ëncoura?
21Gesu a i dis: Së të veules essi perfet, va, vend tut lon chë t’has, e da‐lou ai pover, e t’avras un tesor ënt ’l ciel; e peui ven, e seguitë‐me.
22Ma quand stou giouvou a l ha senti ste parole, a s’è ëndà‐ssëne via ben malinconic, për moutiv ch’a l avia dë gran beni.
23Anloura Gesu a dis a i so dissepoul: In verità i vë diou, ch’un rich a intrërà difficilment ënt ’l regno dël ciel.
24I vë lou diou ëncoura, a l è pi facil ch’un gamel a passa për ’l pertus d’un ’agucia, chë n’è pa ch’un rich a intra ënt ’l regno d’Iddiou.
25I so dissepoul senti ch’a l han avù ste cose a soun stupi‐ssëne moutouben, e a l han dit: Chi peul dounque essi salvà?
26E Gesu guardand‐ie, a i dis: Riguard a i omini, a l è impoussibil; ma riguard a Iddiou, tut a l è poussibil.
27Anloura Pietrou piand la parola, a l ha di‐ie: Eccou, a avouma lassà tut, e i souma ëndà‐te apress; cosa sarà‐lou dounque dë noui?
28E Gesu a i dis: In verità i vë diou, chë voui aiti ch’i lavi seguità‐me, ënt la rigenerassioun, quand ’l Fieul dë l’om a sarà assëtà sù ’l trono dë soua gloria, voui aiti dëcò i sarì assëtà sù doudess troni giudicand le doudess tribù d’Israel.
29E chiounque a l avrà lassù o ca, o fratei, o sourele, o pare, o mare, o foumna, o masëna, o terre për causa dë mè nom, a n’a ricevërà sent volte tant, e a arditërà la vita eterna.
30Ma diversi ch’a soun i prim, a saran i ultim; e i ultim a saran i prim.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835