San Matteo 11
11
Risposta dë Gesu‐Crist ai dissepoul dë Giouan Batista. Rimproveri a le sità dë Corasin, Betsaida, Capernaum.
1E a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù fini dë dé sti insegnament a i so doudess dissepoul, a l è partis‐ne da coul post, për ëndé a insegné e prediché ënt soue sità.
2Oura Giouan, chë d’ënt soua prësoun a l avia senti parlé dë le opere dë Gesu‐Crist, a l ha mandà‐ie doui d’i so dissepoul për di‐ie:
3Seus‐tu coul ch’a dëvia vëni, o s’i dëvouma aspëté‐ne un aut?
4E Gesu rispoundand, a l ha di‐ie: Ande, e fe vosta relassioun a Giouan dë lon ch’i avi vëdù e senti.
5I borgnou a vëdou, i sop a caminou, i leprous a soun nëtià, i ciorgn a sentou, i mort a arsussitou, e’l Vangeli a l è predicà ai pover.
6Ma beato coul ch’a piërà nen ënt mi moutiv dë scandoul.
7E coum a së n’andasiou, Gesu a s’è buttà‐sse a di dë Giouan a la furfa: Cosa se‐ve ëndait a vëdi ënt ’l dësert? Una cana soupatà dal vent?
8Ma ëncoura, cosa se‐ve ëndait a vëdi? Un om vësti stupendament ben? eccou, coui ch’a soun vësti parei, a soun ënt i palas reai.
9Ma pura, cosa se‐ve ëndait a vëdi? Un proufeta? si, ch’i vë diou, e pi chë proufeta.
10Përché coust‐ssi a l è coul dël qual a l è scrit: Eccou, i spedissou dënans a ti mè espress, ’l qual a të prountërà la stra dënans a ti.
11In verità i ve diou, chë fra coui ch’a soun nassù da dona, a i è stà‐iëne nëssun maggiour dë Giouan Batista; ma ’l pi pëcit ënt ’l regno d’ Iddiou, a l è maggiour dë chiel.
12Ma dal temp dë Giouan Batista fin al dì d’ëncheui, ’l regno dël ciel a l è sfoursà, e i vioulent a lou piou dë forsa.
13Përché tutti i proufeta e la legge a l han proufetisà fin a Giouan.
14E s’i veuli capi‐la, a l è coul Elia ch’a dëvia vëni.
15Chi ha d’ourie për senti, ch’a senta.
16Ma a chi avrai‐ne da paragouné sta generassioun? A sëmia a i fieui ch’a stan assëtà ën piassa, e ch’a criou a i so camërada,
17E a i diou: I avouma sounà, e voui i avi nen ballà; i avouma cantà dë cansoun da fé piouré, e voui i avi nen piourà.
18Përché Giouan a l è vënù ch’a l era nè un mangioun nè un bibitour; e a diou: A l é ëmpoussessà dal demoni.
19A l è peui vënù ’l Fieul dë l’om ch’a mangia e beiv, e a diou: Eccou un mangioun e un bibitour, amis dë coui dël peage e dë la gent dë cattiva vita; ma la sapiensa a l è staita giustificà dai so fieui.
20Anloura a s’è buttà‐sse a arproucié a le sità, doua a l avia fait moutouben dë miracoul, ch’a s’erou nen penti‐sse,
21Guai a ti, Corasin! guai a ti, Betsaida! përché s’i miracoul ch’a soun operà‐sse ën mes dë voui, a fussou arrivà ënt Tir o Sidoun, a i è gran temp ch’a sariou penti‐sse, curvantse d’un sac e dë sëner.
22In counseguensa i vë diou, chë ënt ’l gran dì dël giudissi, Tir e Sidoun a saran trattà coun minour rigour chë voui.
23E ti, Capernaum, chë të seus staita aussà fin al ciel, të saras campà giù fin al infern; përché s’i miracoul ch’a soun operà‐sse ën mes dë ti, a fussou fà‐sse ën Sodoma, a sussistëria ëncoura al dì d’ëncheui.
24In counseguensa i vë diou, chë ’l pais dë Sodoma a sarà trattà coun men dë rigour chë ti, al dì dël giudissi.
25Anloura Gesu piand la parola, a dis: I të ringrassiou, o Padre! Sëgnour dël ciel e dë la terra, dë lon chë t’has nascost ste cose ai savi e ai dot, e chë të l has fà‐ie savei a le masëna.
26A l è coussì, o Padre! përché coussì a l ha piasù‐te.
27Ogni cosa a m’è staita daita da mè Pare; ma nëssun a counos ’l Fieul, sëdënò ’l Pare; e nëssun a counos ’l Pare, sëdënò ’l Fieul, e coul a chi ’l Fieul a l avrà ben voulsù fé‐ie sta rivelassioun.
28Vëni da mi, voui tutti ch’i si stanc e carià; e i vë rendëreu sërvissi.
29Butte‐ve sù ’l col mè gioug, e ëmprendi da mi, ch’i soun dous e umil dë cœur; e i treuvërì ripos a vostre anime.
30Përché ’l mè gioug a l è facil, e mè fas leger.
Currently Selected:
San Matteo 11: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
