San Matteo 11
11
Risposta dë Gesu‐Crist ai dissepoul dë Giouan Batista. Rimproveri a le sità dë Corasin, Betsaida, Capernaum.
1E a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù fini dë dé sti insegnament a i so doudess dissepoul, a l è partis‐ne da coul post, për ëndé a insegné e prediché ënt soue sità.
2Oura Giouan, chë d’ënt soua prësoun a l avia senti parlé dë le opere dë Gesu‐Crist, a l ha mandà‐ie doui d’i so dissepoul për di‐ie:
3Seus‐tu coul ch’a dëvia vëni, o s’i dëvouma aspëté‐ne un aut?
4E Gesu rispoundand, a l ha di‐ie: Ande, e fe vosta relassioun a Giouan dë lon ch’i avi vëdù e senti.
5I borgnou a vëdou, i sop a caminou, i leprous a soun nëtià, i ciorgn a sentou, i mort a arsussitou, e’l Vangeli a l è predicà ai pover.
6Ma beato coul ch’a piërà nen ënt mi moutiv dë scandoul.
7E coum a së n’andasiou, Gesu a s’è buttà‐sse a di dë Giouan a la furfa: Cosa se‐ve ëndait a vëdi ënt ’l dësert? Una cana soupatà dal vent?
8Ma ëncoura, cosa se‐ve ëndait a vëdi? Un om vësti stupendament ben? eccou, coui ch’a soun vësti parei, a soun ënt i palas reai.
9Ma pura, cosa se‐ve ëndait a vëdi? Un proufeta? si, ch’i vë diou, e pi chë proufeta.
10Përché coust‐ssi a l è coul dël qual a l è scrit: Eccou, i spedissou dënans a ti mè espress, ’l qual a të prountërà la stra dënans a ti.
11In verità i ve diou, chë fra coui ch’a soun nassù da dona, a i è stà‐iëne nëssun maggiour dë Giouan Batista; ma ’l pi pëcit ënt ’l regno d’ Iddiou, a l è maggiour dë chiel.
12Ma dal temp dë Giouan Batista fin al dì d’ëncheui, ’l regno dël ciel a l è sfoursà, e i vioulent a lou piou dë forsa.
13Përché tutti i proufeta e la legge a l han proufetisà fin a Giouan.
14E s’i veuli capi‐la, a l è coul Elia ch’a dëvia vëni.
15Chi ha d’ourie për senti, ch’a senta.
16Ma a chi avrai‐ne da paragouné sta generassioun? A sëmia a i fieui ch’a stan assëtà ën piassa, e ch’a criou a i so camërada,
17E a i diou: I avouma sounà, e voui i avi nen ballà; i avouma cantà dë cansoun da fé piouré, e voui i avi nen piourà.
18Përché Giouan a l è vënù ch’a l era nè un mangioun nè un bibitour; e a diou: A l é ëmpoussessà dal demoni.
19A l è peui vënù ’l Fieul dë l’om ch’a mangia e beiv, e a diou: Eccou un mangioun e un bibitour, amis dë coui dël peage e dë la gent dë cattiva vita; ma la sapiensa a l è staita giustificà dai so fieui.
20Anloura a s’è buttà‐sse a arproucié a le sità, doua a l avia fait moutouben dë miracoul, ch’a s’erou nen penti‐sse,
21Guai a ti, Corasin! guai a ti, Betsaida! përché s’i miracoul ch’a soun operà‐sse ën mes dë voui, a fussou arrivà ënt Tir o Sidoun, a i è gran temp ch’a sariou penti‐sse, curvantse d’un sac e dë sëner.
22In counseguensa i vë diou, chë ënt ’l gran dì dël giudissi, Tir e Sidoun a saran trattà coun minour rigour chë voui.
23E ti, Capernaum, chë të seus staita aussà fin al ciel, të saras campà giù fin al infern; përché s’i miracoul ch’a soun operà‐sse ën mes dë ti, a fussou fà‐sse ën Sodoma, a sussistëria ëncoura al dì d’ëncheui.
24In counseguensa i vë diou, chë ’l pais dë Sodoma a sarà trattà coun men dë rigour chë ti, al dì dël giudissi.
25Anloura Gesu piand la parola, a dis: I të ringrassiou, o Padre! Sëgnour dël ciel e dë la terra, dë lon chë t’has nascost ste cose ai savi e ai dot, e chë të l has fà‐ie savei a le masëna.
26A l è coussì, o Padre! përché coussì a l ha piasù‐te.
27Ogni cosa a m’è staita daita da mè Pare; ma nëssun a counos ’l Fieul, sëdënò ’l Pare; e nëssun a counos ’l Pare, sëdënò ’l Fieul, e coul a chi ’l Fieul a l avrà ben voulsù fé‐ie sta rivelassioun.
28Vëni da mi, voui tutti ch’i si stanc e carià; e i vë rendëreu sërvissi.
29Butte‐ve sù ’l col mè gioug, e ëmprendi da mi, ch’i soun dous e umil dë cœur; e i treuvërì ripos a vostre anime.
30Përché ’l mè gioug a l è facil, e mè fas leger.
Currently Selected:
San Matteo 11: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
San Matteo 11
11
Risposta dë Gesu‐Crist ai dissepoul dë Giouan Batista. Rimproveri a le sità dë Corasin, Betsaida, Capernaum.
1E a l è arrivà chë quand Gesu a l ha avù fini dë dé sti insegnament a i so doudess dissepoul, a l è partis‐ne da coul post, për ëndé a insegné e prediché ënt soue sità.
2Oura Giouan, chë d’ënt soua prësoun a l avia senti parlé dë le opere dë Gesu‐Crist, a l ha mandà‐ie doui d’i so dissepoul për di‐ie:
3Seus‐tu coul ch’a dëvia vëni, o s’i dëvouma aspëté‐ne un aut?
4E Gesu rispoundand, a l ha di‐ie: Ande, e fe vosta relassioun a Giouan dë lon ch’i avi vëdù e senti.
5I borgnou a vëdou, i sop a caminou, i leprous a soun nëtià, i ciorgn a sentou, i mort a arsussitou, e’l Vangeli a l è predicà ai pover.
6Ma beato coul ch’a piërà nen ënt mi moutiv dë scandoul.
7E coum a së n’andasiou, Gesu a s’è buttà‐sse a di dë Giouan a la furfa: Cosa se‐ve ëndait a vëdi ënt ’l dësert? Una cana soupatà dal vent?
8Ma ëncoura, cosa se‐ve ëndait a vëdi? Un om vësti stupendament ben? eccou, coui ch’a soun vësti parei, a soun ënt i palas reai.
9Ma pura, cosa se‐ve ëndait a vëdi? Un proufeta? si, ch’i vë diou, e pi chë proufeta.
10Përché coust‐ssi a l è coul dël qual a l è scrit: Eccou, i spedissou dënans a ti mè espress, ’l qual a të prountërà la stra dënans a ti.
11In verità i ve diou, chë fra coui ch’a soun nassù da dona, a i è stà‐iëne nëssun maggiour dë Giouan Batista; ma ’l pi pëcit ënt ’l regno d’ Iddiou, a l è maggiour dë chiel.
12Ma dal temp dë Giouan Batista fin al dì d’ëncheui, ’l regno dël ciel a l è sfoursà, e i vioulent a lou piou dë forsa.
13Përché tutti i proufeta e la legge a l han proufetisà fin a Giouan.
14E s’i veuli capi‐la, a l è coul Elia ch’a dëvia vëni.
15Chi ha d’ourie për senti, ch’a senta.
16Ma a chi avrai‐ne da paragouné sta generassioun? A sëmia a i fieui ch’a stan assëtà ën piassa, e ch’a criou a i so camërada,
17E a i diou: I avouma sounà, e voui i avi nen ballà; i avouma cantà dë cansoun da fé piouré, e voui i avi nen piourà.
18Përché Giouan a l è vënù ch’a l era nè un mangioun nè un bibitour; e a diou: A l é ëmpoussessà dal demoni.
19A l è peui vënù ’l Fieul dë l’om ch’a mangia e beiv, e a diou: Eccou un mangioun e un bibitour, amis dë coui dël peage e dë la gent dë cattiva vita; ma la sapiensa a l è staita giustificà dai so fieui.
20Anloura a s’è buttà‐sse a arproucié a le sità, doua a l avia fait moutouben dë miracoul, ch’a s’erou nen penti‐sse,
21Guai a ti, Corasin! guai a ti, Betsaida! përché s’i miracoul ch’a soun operà‐sse ën mes dë voui, a fussou arrivà ënt Tir o Sidoun, a i è gran temp ch’a sariou penti‐sse, curvantse d’un sac e dë sëner.
22In counseguensa i vë diou, chë ënt ’l gran dì dël giudissi, Tir e Sidoun a saran trattà coun minour rigour chë voui.
23E ti, Capernaum, chë të seus staita aussà fin al ciel, të saras campà giù fin al infern; përché s’i miracoul ch’a soun operà‐sse ën mes dë ti, a fussou fà‐sse ën Sodoma, a sussistëria ëncoura al dì d’ëncheui.
24In counseguensa i vë diou, chë ’l pais dë Sodoma a sarà trattà coun men dë rigour chë ti, al dì dël giudissi.
25Anloura Gesu piand la parola, a dis: I të ringrassiou, o Padre! Sëgnour dël ciel e dë la terra, dë lon chë t’has nascost ste cose ai savi e ai dot, e chë të l has fà‐ie savei a le masëna.
26A l è coussì, o Padre! përché coussì a l ha piasù‐te.
27Ogni cosa a m’è staita daita da mè Pare; ma nëssun a counos ’l Fieul, sëdënò ’l Pare; e nëssun a counos ’l Pare, sëdënò ’l Fieul, e coul a chi ’l Fieul a l avrà ben voulsù fé‐ie sta rivelassioun.
28Vëni da mi, voui tutti ch’i si stanc e carià; e i vë rendëreu sërvissi.
29Butte‐ve sù ’l col mè gioug, e ëmprendi da mi, ch’i soun dous e umil dë cœur; e i treuvërì ripos a vostre anime.
30Përché ’l mè gioug a l è facil, e mè fas leger.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835