San Luca 24
24
Risurressioun; Apparissioun; e Assensioun, dë Gesu‐Crist.
1Ma ’l prim dì dë la sëmana, mentre ch’a l era ëncoura ben da boun’oura, lour aite a soun vënùe al sepulcro, e queicadun aite ënsem à lour, pourtand i aromati ch’a l aviou prountà.
2E a l han trouvà la pera rubatà da vësin al sepulcro.
3E essend ëntrà, a l han nen trouvà ’l corp dë Nossëgnour Gesu.
4E a l è arrivà chë mentre ch’a l erou ënt una gran perplessità riguard a lon, eccou, doui përsounage a i soun coumparù‐ie al dënans coun dë vëstimente tutte cuverte dë luce.
5E coum a l erou tutte sbaruà, e ch’a bassavou giù la testa, coui lì a l han di‐ie: Përché sërche‐ve ën mes ai mort coul ch’a l è viv?
6A l è nen sì, ma a l è arsussità; arcourde‐ve coum a l ha parlà‐ve quand a l era ëncoura ën Galilea,
7Disand: chë bësougnava chë ’l Fieul dë l’om a fussa dait ën man ai pecatour, e ch’a fussa crucificà, e ch’a arsussiteissa ’l ters dì.
8E a soun arcourdà‐sse dë coule parole.
9Peui essend tournà via dal sepulcro, a l han announsià‐ie tutte coule cose ai oundess dissepoul, e a tutti i aiti.
10Oura a l è Maria Madëlena, e Giouana, e Maria mare dë Giacou, e i aite ch’a l erou ënsem a lour, ch’a l han dit coule cose ai apostoul.
11Ma le parole dë ste done a i sëmiavou dë seugn, e a l han nen crëdù‐ie.
12Però Pietrou essend‐se aussà, a l è courù al sepulcro, e essend‐se chinà giù për guardé, a l ha mac vëdù i linseui buttà da banda; peui a l è parti, amirand lon ch’a l era arrivà.
13Oura eccou, doui dë lour a l erou coul dì lì për stra, për ëndé a una bourgià, ch’a së ciamava Emmaus, ch’a l era lountan da Gerusalem, circa sëssanta stade.
14E a rasounavou tra dë lour dë tutte coule cose ch’a l erou arrivà.
15E a l è arrivà chë mentre ch’a parlavou e ch’a counferiou ënsem, Gesu istess, essend‐se avësinà, a s’è buttà‐sse a caminé coun lour.
16Ma i so eui dë lour aiti a l erou rëtënù, dë manera ch’a lou arcounoussiou nen.
17E chiel a l ha di‐ie: Quai soun‐ne sti dëscours ch’i tene tra voui aiti ën caminand, e përché se‐ve tut malinconic?
18E un dë lour, ch’a l avia nom Cleopas, a l ha rispoundù, e a l ha di‐ie: Seus‐tu soul fourëste ënt Gerusalem, chë të sappie nen le cose ch’a soun arrivà sti dì sì?
19E chiel a l ha di‐ie: Quale? A l han rëspoundù: A l è riguard a Gesu ’l Nazareo, ch’a l era un proufeta, poutent in opere e in parole dënans a Diou, e dënans a tut ’l popoul;
20E coum i principai sacrificatour e i nosti gouvernatour a l’han dà‐lou për essi coundanà a la mort, e a l’han crucificà‐lou.
21Oura i speravou ch’a saria chiel ch’a liberëria Israel? ma coun tut lon, a l è ëncheui ’l ters dì chë coule cose a soun arrivà.
22Però queich foumne dë le noste a l han stupi‐ne moutouben, përché a soun ëndaite la matin da boun’oura al sepulcro;
23E avend pi nen trouvà so corp, a soun tournà‐ssëne, disand: Ch’a l aviou fin a vëdù un’apparissioun d’angel, ch’a disiou, ch’a l è vivent.
24E queicadun d’i nosti a soun ëndait al sepulcro, e a l han trouvà coum le foumne a l aviou dit; ma in quant a chiel, a l’han nen vëdùlou.
25Anloura a l ha di‐ie: O gent priv dë sens, e tardiv dë cœur a crëdi tutte le cose ch’i proufeta a l han prounounsià!
26A bësougnavë‐lou nen chë ’l Crist a patieissa coule cose, e ch’a ëntreissa ënt soua gloria?
27Peui coumensand da Mose, e countinuand coun tutti i proufeta, a spiegava ënt tutte le scriture le cose ch’a lou riguardavou.
28E quand ch’a soun stait vësin a la bourgià doua ch’a ëndasiou, a fasia count d’ëndé pi lountan.
29Ma a l’han foursà‐lou, disand‐ie: Sta coun noui; përché la seira a s’approssima, e ’l dì a coumensa a bassé. Chiel dounque a l è ëntrà për sté ënsem a lour.
30E a l è arrivà chë mentre ch’a l era a taula coun lour, a l ha pià ’l pan, e a l’ha benedi‐lou; e avend‐lou rout, a l’ha distribui‐lou.
31Anloura i so eui dë lour a soun durvi‐sse, dë manera ch’a l’han arcounoussù‐lou; ma chiel a l è scoumparù da dënans a lour.
32E a l han dit tra dë lour aiti: Nost cœur a brusavë‐lou nen ënt noui, quand ch’a ne parlava për la stra, e ch’a ne spiegava le scriture?
33E aussand‐se ënt coul moument, a soun tournà a Gerusalem, doua ch’a l han trouvà i oundess radunà, e coui ch’a l erou ënsem a lour,
34Ch’a disiou: ’L Sëgnour a l è verament arsussità, e a l è coumparù‐ie a Simoun.
35E cousti‐ssi dëcò a l han countà le cose ch’a l erou arrivà‐ie për stra, e coum a l era stait arcounoussù da lour ënt ’l roumpi ’l pan.
36E coum a tënisiou coui discours, Gesu a s’è presentà‐sse chiel istess ën mes a lour, e a l ha di‐ie: Chë la pass a sia coun voui!
37Ma lour, tut sburdi e spaventà, a crëdiou dë vëdi un spirit.
38E a l ha di‐ie: Përché vë sburdi‐ve? E përché a i mountë‐lou dë pensè ënt vosti cœur?
39Guarde mie man e i mè pè; si, i soun mi istess: touche‐me, e counsidere‐me ben; përché un spirit a l ha nè carn nè os, coum i vëde ch’i heu.
40E disand lon, a i moustrava soue man e i so pè.
41Ma coum për la goi a crëdiou ëncoura nen, e ch’a së stupiou, a l ha di‐ie: Eve sì queicosa da mangé?
42E a l han presentà‐ie un toc dë pess rusti, e d’amel.
43E avend‐lou pià, a l ha mangià dënans a lour aiti.
44Peui a l ha di‐ie: Cousti a soun i dëscours ch’i vë tënisia quand ch’i erou ëncoura coun voui aiti; chë bësougnava chë tutte le cose ch’a soun scritte dë mi ënt la legge dë Mose, e ënt i proufeta, e ënt i salm, a fussou coumpie.
45Anloura a l ha durvi‐ie l’ spirit për ëntendi le scriture.
46E a l ha di‐ie: A l è scrit coussì, e coussì a bësougnava chë ’l Crist a patieissa, e ch’a arsussiteissa ’l ters dì;
47E ch’a së predicheissa a so nom ’l pentiment e la remissioun d’i pëcà; fra tutte le nassioun, coumensand da Gerusalem.
48E i si testimoni dë coule cose; e eccou, i vad a mandé sù voui la proumessa dë mè Pare.
49Voui aiti dounque ste ënt la sità dë Gerusalem, fin ch’i sie investi dë la virtù d’ënsù.
50Dop dë lon a l ha mënà‐ie fora fin ën Betania, e aussand soue man ënsù, a l ha benedi‐ie.
51E a l è arrivà ch’ënt ’l benedi‐ie, a s’è separà‐sse da lour, e a l è stait elevà al ciel.
52E lour avend‐lou adourà, a soun tournà‐ssëne a Gerusalem coun una gran countentëssa.
53E a l erou sempre ënt ’l tempio, mandand dë lodi e dë benedissioun a Iddiou. Amen.
Currently Selected:
San Luca 24: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
