San Giouan 1
1
Gesu‐Crist, la Parola d’Iddiou, faita carn, moustrà da Giouan; Andrea e Simoun, Flip e Natanael, a i van apress.
1Sù ’l prinsipi a l era la Parola, e la Parola a l era coun Iddiou; e sta parola a l era Diou.
2A l era sù ’l prinsipi coun Diou.
3Ogni cosa a l è staita faita da chila, e sensa chila niente dë lon ch’a l è stait fait a l è stait fait.
4Ënt chila a l era la vita, e la vita a l era la luce d’i omini.
5E la luce a lus ënt le tenebre, ma le tenebre a l’han nen arcounoussù‐la.
6A i è stà‐ie un om ch’a së ciamava Giouan, ch’a l è stait mandà da Iddiou.
7A l è vënù për rendi testimouniansa, për rendi, i tournou di, testimouniansa a la Luce, për chë tutti a crëdeissou sù soua parola.
8A l era nen chiel la Luce, ma a l era mandà për rendi testimouniansa a la Luce.
9 Sta Luce a l era la vera, coula ch’a illumina ogni om ch’a ven al mound.
10Chila a l era al mound, e ’l mound a l è stait fait da chila; ma ’l mound a l’ ha nen counoussù‐la.
11A l è vënù a soua ca; e i sò a l’han nen ricevù‐lou.
12Ma a tutti coui ch’a l’ han ricevù‐lou, a l ha dà‐ie ’l drit d’essi fait fieui d’Iddiou; cioè, a coui ch’a crëdou a so nom;
13I quai a soun nen nassù dë sang, nè dë la voulountà dë la carn, nè dë la voulountà dë l’om; ma a soun nassù da Iddiou.
14E la Parola a l è staita faita carn, a l ha fait soua abitassioun ën mes dë noui, e i avouma ben amirà soua gloria, laqual a l è staita una gloria coum la gloria dël Fieul unic dël Pare, piena dë grassia e dë verità.
15 Sicchè Giouan a l ha rendù testimouniansa dë chiel, e a l ha crià, disand: A l è coul dël qual i disia: Coul ch’a ven apress a mi a m’è prefert; përché a l era dënans a mi.
16E i avouma tutti ricevù da soua piena abboundansa, e grassia për grassia.
17Përché la legge a l è staita daita da Mose; la grassia e la verità a l è vënùa da Gesu‐Crist.
18Gnun a l ha mai vëdù Iddiou; ’l Fieul unic ’l qual a l è ënt ’l sen dël Pare, a l è coul ch’a l’ha moustrà‐nëlou.
19E a l è sì la testimouniansa dë Giouan, quand i Ebreou a l han mandà da Gerusalem dë sacrificatour e dë levita për ciamé‐ie: Ti, chi seus‐tu?
20Përché a l’ha counfessà‐lou, e a l’ha nen negà‐lou; i tournou di‐lou, a l’ha counfessà‐lou, disand: A l è nen mi ch’i soun ’l Crist.
21Sù lon a l han ciamà‐ie: Chi seus‐tu dounque? Seus‐tu Elia? E a dis: I lou soun nen. Seus‐tu ’l proufeta? E a l ha rispost: No.
22A l han dounque di‐ie: Chi seus‐tu? përché i avouma da fé risposta a coui ch’a l han mandà‐ne; cosa dis‐tu dë ti istess?
23A l ha rispost: I soun la vouss dë coul ch’a cria ënt ’l dësert: Spiane la stra dël Sëgnour, coum a l’ha di‐lou Esaia ’l proufeta.
24Oura coui ch’a l erou stait mandà da chiel a l erou d’i Farisei.
25A l han ëncoura ciamà‐ie, e a l han di‐ie: Përché dounque batesës‐tu, së të seus nè ’l Crist, nè Elia, nè ’l proufeta?
26Giouan a i ha rispost, e a l ha di‐ie: Për mi, i batesou d’acqua; ma a i n’a i è un ën mes dë voui, ’l qual i counosse nen.
27A l è coul ch’a ven apress a mi, ch’a m’è prefert, e dël qual i soun nen degn dë dëslié la staca dë la scarpa.
28Ste cose a soun arrivà a Betabara, al dë là dël Giourdan, doua Giouan a batësava.
29All indouman Giouan a l ha vëdù Gesu ch’a vënia da chiel, e a dis: Eccou l’ Agnel d’Iddiou! ch’a leva ’l pëcà dël mound.
30A l è coul appount dël qual i disia: Apress a mi a i n’a ven un ch’a m’è perfert; përché a l era dënans a mi.
31E për mi, i lou counossia nen; ma për ch’a sia counoussù da Israel, i soun vënù për coul moutiv a batësé d’ acqua.
32Giouan a l ha dëcò rendù testimouniansa, disand: I heu vëdù l’Spirit ch’a calava dal ciel coum una couloumba, e ch’a s’è fermà‐sse ados a chiel.
33E për mi, i lou counossia nen; ma coul ch’a l ha mandà‐me a batësé d’acqua, a l avia di‐me: Coul sù ’l qual të vëdras calé l’Spirit, e pousé‐ssie ados, a l è coul ch’a batesa dë l ’Spirit Sant.
34E i l’heu vëdù‐lou, e i heu rendu testimouniansa ch’a l è chiel ch’a l è ’l Fieul d’Iddiou.
35All indouman ëncoura Giouan a s’è fermà‐sse, e ënsem a chiel doui d’i so dissepoul;
36E guardand Gesu ch’a caminava, a dis: Eccou l’Agnel d’Iddiou.
37E i doui dissepoul senti ch’a l han avù ste parole, a soun ëndait apress a Gesu.
38E Gesu a s’è voultà‐sse e vëdand ch’a lou seguitavou, a i dis: Cosa sërche‐ve? A i han rispost: Rabbi, lon ch’a veul di, Padroun, doua stastu?
39A i dis: Vëni, e guarde. A soun ëndait, e a l han vëdù doua a stasia, e a soun stait ënsem a chiel coul dì li; përché a l era circa dess oure.
40Oura Andrea, fratel dë Simoun Pietrou, a l era un d’i doui ch’a l aviou senti‐ne parlé da Giouan, e ch’a l erou ëndà‐ie apress.
41Coust‐ssi a l ha peui trouvà ’l prim Simoun so fratel, e a l ha di‐ie: I avouma trouvà ’l Messia; cioè ’l Crist.
42E a l’ha mënà‐lou da Gesu; e Gesu avend‐lou guardà, a i dis: Të seus Simoun, fieul dë Giona, të saras ciamà Cefas; cioè, Pietrou.
43All indouman Gesu a l ha voulsù ëndé ën Galilea, e a l ha trouvà Flip, al qual a l ha dit: Ven‐me apress.
44Oura Flip a l era dë Betsaida, la sità da doua ch’a l erou Andrea e Pietrou.
45Flip dëcò a l ha trouvà Natanael, e a i dis: I avouma trouvà Gesu, ch’a l è dë Nazaret, fieul dë Giusep, coul dël qual Mose a l ha scrit ënt la legge, e dël qual i proufeta dëcò a l han scrit.
46E Natanael a i dis: E‐lou poussibil ch’a i seurta queicosa dë boun da Nazaret? Flip a i dis: Ven e guarda.
47Subit chë Gesu a l ha vëdù Natanael, ch’a vënia da chiel, a l ha dit sù so count: Eccou verament un Israelita sù ’l qual a i è panen da di.
48Natanael a i dis: Coum è‐lou chë të më counosse? Gesu a l ha rispost, e a l ha di‐ie: Prima chë Flip a l aveissa ciamà‐te, quand t’eres sout al fiè, i të vëdiou.
49Natanael a l ha rispost, e a l ha di‐ie: Padroun, të seus ’l Fieul d’Iddiou; të seus ’l Re d’Israel.
50Gesu a l ha rispost, e a l ha di‐ie: Përché ch’i l hai di‐te ch’i të vëdiou sout al fiè, të crëdes; të vëdras aut chë lon.
51A i dis dëcò: In verità, in verità, i vë diou: D’oura ën là i vëdrì ’l ciel duvert, e i angel d’Iddiou ch’a mountëran e calëran sù ’l Fieul dë l’om.
Currently Selected:
San Giouan 1: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
