Anloura i so eui dë lour a soun durvi‐sse, dë manera ch’a l’han arcounoussù‐lou; ma chiel a l è scoumparù da dënans a lour.
E a l han dit tra dë lour aiti: Nost cœur a brusavë‐lou nen ënt noui, quand ch’a ne parlava për la stra, e ch’a ne spiegava le scriture?