San Giouan 19
19
Gesu‐Crist strapassà, crucificà, mort, e sepeli.
1Pilat dounque anloura a l ha fait pié Gesu, e a l ha fà‐ie dé la frusta.
2E i souldà a l han fait una courouna dë spine ch’a l han buttà‐ie sù la testa, e a l’han vësti‐lou d’una vëstimenta roussa.
3Peui a i disiou: Re d’i Ebreou, i të riveriouma; e a i dasiou coun soue vërghe.
4E Pilat a l è tourna surti, e a i dis: Eccou, i vë lou menou fora, për ch’i sappie ch’i treuvou nëssun delit ënt coul om.
5Gesu dounque a l è surti pourtand la courouna dë spine, e la vëstimenta roussa; e Pilat a l ha di‐ie: Eccou l’om.
6Ma quand i principai sacrificatour, e i so sërvient a l’ han vëdù‐lou, a soun buttà‐sse a crié, disand: Sù la crouss, sù la crouss. Pilat a i dis: Pie‐lou voui aiti, e butte‐lou sù la crouss: për mi intant, i treuvou nëssun delit ënt coul om.
7I Ebreou a i han rispost: I avouma una legge, e a tenour dë nostra legge a dev meuiri, për moutiv ch’a s’è fà‐sse Fieul d’Iddiou.
8Oura quand Pilat a l ha avù senti sta parola, a l è stait ëncoura pi intimori.
9E a l è tournà intré ënt ’l pretori, e a dis a Gesu: Dë doua seus‐tu? Ma Gesu a l ha dà‐ie nëssune risposte.
10E Pilat a l ha di‐ie: Veus‐tu nen parlé‐me? Sas‐tu nen ch’i heu la facoultà dë crucifiché‐te, e la facoultà dë liberé‐te?
11Gesu a i ha rispost: T’ avries nëssun’autourità sù mi, s’a të fussa nen daita da dësoura; in counseguensa coul ch’a l ha dà‐me ën man a ti, a l ha fait un pëcà ëncoura pi gros.
12Da coul moument, Pilat a proucurava dë liberé‐lou; ma i Ebreou a criavou, disand: Së të liberes coust om‐sì, të seus nen amis dë Cesare; përché chiounque a së fa re, a l è countrari a Cesare.
13Quand Pilat a l ha avù senti sta parola, a l ha mënà Gesu fora, e a s’è assëtà‐sse sù la cadrega giudissial, ënt ’l post ch’a së ciama l’ Sterni, e in lingua Ebraica Gabbata.
14Oura a l era la preparassioun dë la pasqua, e circa le sess oure; e a dis ai Ebreou: Eccou vost re.
15Ma a soun buttà‐sse a crié: Via, via, buttë‐lou sù la crouss. Pilat a l ha di‐ie: E‐lou ch’i buttëreu sù la crouss vost re? I principai sacrificatour a l han rispost: I avouma nëssun aut re fora Cesare.
16Anloura dounque a l’ha dài‐lou ënt le man për essi crucificà. A l han dounque pià Gesu, e a l’han mënà‐lou via.
17E pourtand soua crouss, a l è vënù al post ciamà la Testa dë mort, e in lingua Ebraica Golgota.
18Doua a l’han crucificà‐lou, e doui aitri ënsem a chiel, un për banda, e Gesu ën mes.
19Oura Pilat a l ha fait un cartel, ch’a l ha buttà sù la crouss, doua a l erou scritte ste parole: GESU NAZARENO, ’L RE D’I EBREOU.
20E diversi d’i Ebreou a l han let stou cartel, përché chë ’l post doua ch’a l era crucificà Gesu a l era davësin dë la sità, e chë stou cartel a l era in lingua Ebraica, ën Grec, e ën Latin.
21In counseguensa, i principai sacrificatour d’i Ebreou a l han dit a Pilat: Scriv nen ’l re d’i Ebreou, ma, chë coust‐ssi a l ha dit; I soun ’l re d’i Ebreou.
22Pilat a l ha rispost: Lon ch’i heu scrit, i l’heu scrit.
23Oura quand i souldà a l han avù crucificà Gesu, a l han pià soue vëstimente, e a l han fà‐ne quat part, una part për ogni souldà: e anche la tunica; ma a l era sensa cusidura, tëssùa da aut ën bas.
24E a l han dit fra lour: Buttoumë‐la nen a toc, ma tiroumë‐lou a la sorte, a chi l’avrà. E për chë la scritura a fussa verificà, disand: A soun parti‐sse fra lour mie vëstimente, e a l han tirà a la sorte mia vesta; i souldà dounque a l han fait ste cose.
25Oura davësin dë la crouss dë Gesu a i era soua mare e la sourela dë soua mare, Maria foumna dë Cleopa, e Maria Madëlena.
26E Gesu vëdand soua mare, e da vësin a chila ’l dissepoul ch’a amava, a dis a soua mare: Foumna, eccou to fieul.
27E peui a dis al dissepoul: Eccou toua mare; e da st’oura coul dissepoul a l’ha pià‐la a soua ca.
28Dop dë lon Gesu savend chë tut a l era già adempi, a dis, për chë la scritura a fussa verificà: I heu sè.
29E a i era là un vass pien d’asil; a l han dounque ëmpi d’asil una spounga, e a l’han buttà‐la ënsima d’una pertia d’issop, e a l han spourzùi‐la a la bouca.
30E quand Gesu a l ha avù pià l’asil, a dis: Tut a l è furni; e bassand la testa, a l è spirà.
31Anloura i Ebreou, për ch’i corp a steissou nen sù la crouss ’l dì dë Sabbat, për moutiv ch’a l era la preparassioun (e a l era un gran dì dël sabbat), a l han arcedù Pilat, ch’a sti corp a i roumpeissou le gambe, e ch’a fussou lëvà da la crouss.
32I souldà dounque a soun vënù, e a l han rout le gambe al prim; e peui a l’aut ch’a l era crucificà ënsem a chiel.
33E peui essend vënù a Gesu, coum a l han vëdù ch’a l era già mort, a i han nen rout le gambe;
34Ma un d’i souldà a l ha përtusà‐ie ’l fianc coun una lansa, e subit a l è surtië‐ne dë sang e d’acqua.
35E coul ch’a l’ha vëdù‐lou a l ha fà‐ne testassioun, e soua testimouniansa a l è degna dë fede; e coul là a sa ch’a dis vera, për ch’i lou crëde.
36Përché ste cose a soun arrivà për chë sta scritura a fussa verificà: Gnanca un d’i so os a sarà rout;
37E ëncoura un’autra scritura ch’a dis: A vëdran coul ch’a l han përtusà.
38Oura apress a ste cose, Giusep d’Arimatea, ’l qual a l era dissepoul dë Gesu, segret però, për moutiv ch’a tëmia i Ebreou, a l ha pregà Pilat ch’a i deissa licensa dë lëvé ’l corp dë Gesu; e Pilat avend‐ie dait ’l permes, a l è vënù, e a l ha pià ’l corp dë Gesu.
39Nicodemo dëcò, coul chë sù l’ëmprima a l era ëndait dë neuit da Gesu, a l è vënù‐ie pourtand una mistura dë mirra e d’aloës dë sent lire circa.
40E a l han pià ’l corp dë Gesu, e a l’han ënvëluppà‐lou dë binde coun d’aromatic, coum i Ebreou a soun accoustumà dë fé le sepulture.
41Oura ënt ’l post doua a l è stait crucificà a i era un giardin, e ënt ’l giardin un sepulcro neuv, doua a l era ëncoura stà‐ie nëssun.
42E lì, a l han buttà‐ie Gesu, për causa dë la preparassioun d’i Ebreou, për moutiv chë ’l sepulcro a l era davësin.
Currently Selected:
San Giouan 19: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
