San Giouan 20
20
La risurressioun dë Gesu‐Crist ’l qual a së fa vëdi, e Toumà a lou veul nen crëdi.
1Oura ’l prim dì dë la sëmana Maria Madëlena a l è vënùa al sepulcro, mentre ch’a l era ëncoura scur; e a l ha vëdù chë la pera a l era lëvà dal sepulcro.
2E a s’è buttà‐sse a couri, e a l è vënùa da Simoun Pietrou, e da l’aut dissepoul chë Gesu a amava, e a i dis: A l han pourtà via ’l Sëgnour fora dal sepulcro; ma i savouma nen doua a l’ abbiou buttà‐lou.
3Anloura Pietrou a l è parti coun l’aut dissepoul, e a soun ëndà‐ssëne al sepulcro.
4E a couriou tutti doui ënsem; ma l’aut dissepoul a couria pi prest chë Pietrou, e a l è arrivà ’l prim al sepulcro.
5E essend‐se chinà, a l ha bin vëdù ën terra le binde; ma a l è nen ëntrà‐ie.
6Anloura Simoun Pietrou, ch’a i era apress, a l è arrivà, e a l è ëntrà ënt ’l sepulcro, e a l ha vëdù le binde ën terra.
7E ’l sudari ch’a l aviou buttà‐ie sù la testa, ’l qual a l era nen ënsem a le binde, ma ënvëluppà, e da banda.
8Anloura l’aut dissepoul, ch’a l era arrivà ’l prim al sepulcro, a l è dëcò ëntrà‐ie, e a l ha vëdù, e crëdù.
9Përché ch’a saviou ëncoura nen la scritura, ch’a dëvia arsussité d’i mort.
10E i dissepoul a soun tournà‐ssëne a soua ca.
11Ma Maria a stasia davësin dël sepulcro, për dëfora, ën piourand; e coum a piourava, a s’è chinà‐sse ënt ’l sepulcro.
12E a l ha vëdù doui angel vësti dë bianc, assëtà un a la testa, e l’aut ai pè, appount doua ’l corp dë Gesu a l era stait cougià.
13E a l han di‐ie: Foumna, përché piourës‐tu? Chila a i dis: Për moutiv ch’a l han pourtà via mè Sëgnour; e i seu nen doua a l’abbiou buttà‐lou.
14E quand a l ha avù dit lon, voultand‐se ën darè, a l ha vëdù Gesu ’l qual a l era lì; ma a savia nen ch’a fussa Gesu.
15Gesu a l ha di‐ie: Foumna, përché piourës‐tu? Ch’i serchës‐tu? Chila, pensand ch’a fussa ’l giardinè, a i dis: Sëgnour, së të l’has pourtà‐lou via, dis‐me doua te l’has buttà‐lou, e i lou levëreu.
16Gesu a i dis: Maria! E chila, voultand‐se, a l ha di‐ie: Rabboni! cioè, mè Padroun.
17Gesu a l ha di‐ie: Touchë‐me nen, për moutiv ch’i soun ëncoura nen mountà da mè Pare; ma vatë‐ne da i mè fratei, e dis‐ie: I mountou da mè Pare, e da vost Pare, da mè Diou, e da vost Diou.
18Maria Madëlena a l è vënùa pourté sta neuva ai dissepoul ch’a l avia vëdù ’l Sëgnour, e ch’a l avia di‐ie ste cose.
19E quand la seira dë coul dì lì, ’l qual a l era ’l prim dë la sëmana, a l è staita vënùa, e chë le porte dël post doua i dissepoul a l erou radunà për causa dë la paura ch’a l aviou d’i Ebreou, a l erou sarà; Gesu a l è vënù, e a s’è trouvà‐sse lì ën mes dë lour, e a l ha di‐ie: Chë la pass a sia coun voui!
20E quand a l ha avù dit lon, a l ha moustrà‐ie soue man e so fianc; e i dissepoul a soun stait ben arlegrà quand a l han vëdù ’l Sëgnour.
21E Gesu a l ha di‐ie ëncoura: Chë la pass a sia coun voui! Coum mè Pare a l ha mandà‐me, coussì i vë mandou voui.
22E quand a l ha avù dit lon, a l ha souffià sù lour, e a l ha di‐ie: Arsevi l’Spirit Sant.
23A chiounque i përdounërì i pëcà, a saran përdounà; e a chiounque i ritenërì, a saran ritenù.
24Oura Toumà, ciamà Didimo, ’l qual a l era un d’i doudess, a l era nen ënsem a lour quand Gesu a l è vënù.
25E i aiti dissepoul a l han di‐ie: I avouma vëdù ’l Sëgnour. Ma chiel a l ha di‐ie: S’i vëdou nen ënt soue man le marche d’i ciò, e s’i buttou nen mè dil doua a l erou i ciò, e s’i buttou nen mia man ënt so fianc, i lou crëdou nen.
26E eut dì apress, i so dissepoul a l erou ëncoura ënt la ca, e Toumà ënsem a lour, e Gesu a l è vënù, le porte essend sarà, e a s’è trouvà‐sse lì ën mes dë lour, e a l ha di‐ie: Chë la pass a sia coun voui!
27Peui a dis a Toumà: Butta lì to dil, e guarda mie man; avansa dëcò la man, e buttë‐la ënt mè fianc; e fa chë të sies pi nen incredulo, ma fedel.
28E Toumà a l ha rispost, e a l ha di‐ie: Mè Sëgnour, e mè Diou!
29Gesu a i dis: Për moutiv chë të l has vëdù‐me, Toumà, t’has crëdù: Beati a soun coui ch’a l han nen vëdù, e ch’a l han crëdù.
30Gesu a l ha dëcò fait ën prësensa d’i so dissepoul diversi aiti miracoul, i quai a soun nen scrit ënt stou liber.
31Ma ste cose a soun scritte, për ch’i crëde chë Gesu a l è ’l Crist, ’l Fieul d’Iddiou, e chë crëdand i abbie la vita për meso dël nom sò.
Currently Selected:
San Giouan 20: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
