San Giouan 15
15
Gesu‐Crist a seguita soue istrussioun ai sò sù diverse cose.
1I soun la vera viss, e mè Pare a l è ’l vignoulant.
2A taia ogni mel ’l qual a porta nen dë frut ënt mi, e a poua coul ch’a porta dë frut, për ch’a caria ëncoura pi.
3I si gia poulit, grassia a la parola ch’i l hai insegnà‐ve.
4Ste ënt mi, e mi ënt voui; coum ’l mel a peul nen da chiel istess pourté dë frut, s’a resta nen tacà a la viss, voui dëcò, s’i ste nen tacà ënt mi.
5I soun la viss, e voui i n’a si i mei; coul ch’a sta ënt mi, e mi ënt chiel, a porta moutouben dë frut; përché fora da mi, i peuli nen frutté.
6Së queicadun a sta nen ënt mi, a l è campà fora coum la sarmenta, e a sëca; e peui a s’ëmbarouna, e a së butta al feu, e a së brusa.
7S’i ste ënt mi, e chë mie parole a stagou ënt voui, ciame tut lon ch’i veuli, e a vë sarà fait.
8Ënt sò‐ssi mè Pare a l è glourificà, ch’i porte peui moutouben dë frut; e anloura i sarì i mè dissepoul.
9Coum ’l Pare a l ha voulsù‐me ben, coussì i l hai voulsù‐ve ben; ste ënt mia benevoulensa.
10S’i ousserve i mè coumandament, i starì ënt mè amour; coum i heu ousservà i coumandament dë mè Pare, e i stag ënt so amour.
11I l hai di‐ve ste cose për chë mia goi a staga ënt voui, e chë vostra goi a sia perfetta.
12A l è sì mè coumandament, ch’i vë veui‐ie ben l’un l’aut, coum i l hai voulsù‐ve ben.
13Nëssun a l ha un pi gran amour chë coust‐ssi; quand queicadun a espoun soua vita për i so amis.
14I sarì i mè amis, s’i fe tut lon ch’i vë coumandou.
15I vë ciamou pi nen sërvitour, për moutiv chë ’l sërvitour a sa nen lon ch’a fassa ’l so padroun; ma i l hai dà‐ve ’l nom d’amis, përché ch’i l hai fà‐ve counossi tut lon ch’i heu senti da mè Pare.
16A l è nen voui ch’i m’avi elett mi, ma a l è mi ch’i v’hai elett voui, e ch’i l hai stabili‐ve, për ch’i vade e ch’i frutte, e chë vost frut a staga; për ch’ogni cosa ch’i ciamërì al Pare a mè nom, a vë la daga.
17I vë coumandou ste cose, per ch’i vë veui‐ie ben l’un l’aut.
18Së ’l mound a vë veul mal, i avi da savei ch’a l ha voulsù‐me mal prima dë voui.
19S’i fusse stait dël mound, ’l mound a amëria lon ch’a saria sò; ma për moutiv ch’i si nen dël mound, e ch’i v’hai elett voui aiti dal mound, për causa dë lon ’l mound a vë veul mal.
20Arcourde‐ve dë la parola ch’i l hai di‐ve; chë ’l sërvitour a l è nen pi chë so padroun. S’a l han fà‐me dë mal, a vë n’a faran dëcò; s’a l han ousservà mia parola, a ousservëran dëcò la vostra.
21Ma a vë faran tutte ste cose për causa dë mè nom, për moutiv ch’a counossou nen coul ch’a l ha mandà‐me.
22S’i fussou nen vënù, e s’i aveissou nen parlà‐ie, a sariou sensa pëcà; ma adess a l han pi nëssune scuse dë so pëcà.
23Coul ch’a më veul mal, a veul dëcò mal a mè Pare.
24S’i aveissou nen fait fra lour le opere chë nëssun aut a l ha poudù fé, a sariou sensa pëcà; ma adess a l han vëdù‐ie, e però a l han voulsù mal e a mi e a mè Pare.
25Ma a l è për moutiv ch’a sia verificà la parola scritta ënt soua legge: A l han voulsù‐me mal sensa oucasioun.
26Ma quand ’l counsoulatour a sarà vënù, ’l qual i vë mandëreu për part dë mè Pare; l’Spirit dë verità, ch’a ven da mè Pare, coul là a farà testassioun dë mi.
27E voui dëcò i n’a farì testassioun; përché i si dal prinsipi ënsem a mi.
Currently Selected:
San Giouan 15: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
