San Giouan 14
14
Gesu‐Crist a da ai sò diverse istrussioun riguard a cose sia presente, sia da vëni.
1Chë vost cœur a tëma nen; i avi fede ën Diou, fe dëcò capital dë mi.
2A i è diversi allog ënt la ca dë mè Pare; s’a fussa divers, i l’avriou divë‐lou; i vad a prounté‐ve ’l post.
3E quand i sareu ëndait via, e ch’i l avrai prountà‐ve ’l post, i tournëreu, e i vë piëreu ënsem a mi; për chë là doua i soun, i sie peui dëcò voui aiti.
4E i savi doua i vad, e i n’a savi la stra.
5Toumà a i dis: Sëgnour! i savouma nen doua të vas; coum è‐lou dounque ch’i poudouma savei‐ne la stra?
6Gesu a i dis: I soun la stra, e la verità, e la vita; nëssun a ven dal Pare sensa mi.
7S’i më counosseisse, i counossërie dëcò mè Pare; bel e adess i lou counosse, e i l’avi vëdù‐lou.
8Flip a i dis: Sëgnour! fa‐ne vëdi ’l Pare; e tantou basta për noui.
9Gesu a i ha rispost: A i è tantou temp ch’i soun ënsem a voui, e të l has nen counoussù‐me? Flip, coul ch’a l ha vëdù‐me, a l ha vëdù mè Pare, e coum è‐lou chë të dies: Fa‐ne vëdi ’l Pare.
10Crëdës‐tu nen ch’i soun ënt mè Pare, e chë ’l Pare a l è ënt mi? Le parole ch’i vë diou, i le diou nen da mi istess; ma ’l Pare ch’a sta ënt mi, a l è coul ch’a fa le opere.
11Crëdi‐me pura ch’i soun ënt mè Pare, e chë ’l Pare a l è ënt mi; sëdënò, crëdi‐me përché dë ste opere.
12In verità, in verità i vë diou: Coul ch’a më cred, a farà le opere ch’i fas mi, ansi a n’a farà dë pi grande ëncoura chë ste‐ssi, për moutiv ch’i vad da mè Pare.
13E qualounque cosa ch’i ciame a mè nom, i lou fareu; për chë ’l Pare a sia glourificà da ’l Fieul.
14S’i ciame queicosa a mè nom, i lou fareu.
15S’i më veuli ben, fe lon ch’i vë coumandou.
16E i preghëreu ’l Pare, e a vë darà un aut counsoulatour, për sté ënsem a voui eternament;
17L’Spirit dë verità, ’l qual ’l mound a peul nen arseivi, për moutiv ch’a lou ved nen, e ch’a lou counos nen; ma voui i lou counosse, postou ch’a sta ënsem a voui, e a sarà ënt voui.
18I vë lassëreu nen orfani; i venëreu da voui.
19Ëncoura un po dë temp, e ’l mound a më vëdrà pi nen, ma voui i më vëdrì; për moutiv ch’i vivou, mi, voui aiti dëcò i vivërì.
20Ënt coul dì là i counossërì ch’i soun ënt mè Pare, e voui ënt mi, e mi ënt voui.
21Coul ch’a l ha i mè coumandament, e ch’a i ousserva, a l è coul ch’a më veul ben; e coul ch’a më veul ben, a sarà amà da mè Pare; i lou amëreu, e i më manifestëreu a chiel.
22Giuda (nen Iscariot) a i dis: Sëgnour! da doua ven‐lou chë të të faras counossi da noui, e nen dal mound?
23Gesu a l ha rispost, e a l ha di‐ie: Së queicadun a më veul ben a ousservërà mia parola, e mè Pare a lou amërà, e i venërouma da chiel, e i starouma a soua ca.
24Coul ch’a më veul nen ben, a ousserva nen mie parole. E la parola ch’i sente, a l è nen mia parola, ma a l è coula dël Pare ch’a l ha mandà‐me.
25I l hai di‐ve ste cose mentre ch’i soun ënsem a voui.
26Ma ’l counsoulatour, ’l qual a l è l’Spirit Sant, chë ’l Pare a mandërà a mè nom, a v’insegnërà ogni cosa; e a vë buttërà ën memoria tutte le cose ch’i l hai di‐ve.
27I vë lassou la pass, i vë dag mia pass, i vë la dag nen coum ’l mound a la da; chë vost cœur a tëma nen, e sia nen counturbà.
28I avi senti ch’i l hai di‐ve: I vad via, e i tournou da voui; s’i më vouleisse ben, për sicur i sarie arlegrà dë lon ch’i l hai di‐ve: I vad al Pare; përché ’l Pare a l è pi chë mi.
29E adess i l’hai divë‐lou prima chë lon a sia arrivà, për chë quand a sarà arrivà, i abbie peui fede.
30I parlëreu pi poc ënsem a voui; për moutiv chë ’l prinsi dë stou mound a ven; però a peul niente sù mi;
31Ma për chë ’l mound a counossa ch’i amou ’l Pare, e ch’i fas lon chë ’l Pare a l ha coumandà‐me. Lëve‐ve; partouma da sì.
Currently Selected:
San Giouan 14: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
